Locomondo @ Platanenhof

του Χριστόφορου (mail: xri_pap στο yahoo τελεία gr)

Απλά τέλεια! Τι να γράψει κανείς για την καλύτερη συναυλία που έγινε ποτέ στην Κύμη…

Το Platanenhof είναι εξαιρετικός συναυλιακός χώρος και κάθε χρόνο εξελίσσεται καλύτερα. Επιτέλους μια συναυλία μεγάλου συγκροτήματος με καλό ποτό και όχι γελοιότητες όπως σερβίρισμα μπύρας σε πλαστικό ποτήρι ή μπουκαλάκια νερό χωρίς φελούς. Επίσης νορμάλ τιμές, σχεδόν στα πάντα. Μόνο πρόβλημα το ψιλοτραγικό βρώμικο, αλλά λυνόταν από τα φοβερά καλαμάκια!

Οι Locomondo απίστευτοι, έπαιξαν για σχεδόν δυόμιση ώρες, βγάζοντας μια φοβερή ενέργεια στη σκηνή! Διασκεύασαν Βαμβακάρη, απέδωσαν φόρο τιμής στον Bob Marley και τον Manu Chao, και έπαιξαν σχεδόν τα περισσότερα από τα τραγούδια τους με ελαφρές παραλλαγές που έδεναν εξαιρετικά!

Highlight ήταν όλη η βραδιά, και όποιος δεν ήρθε έχασε. Με κίνδυνο να αδικήσω κατάφωρα άλλες στιγμές, ξεχώρισαν η raegge εκδοχή του Out of Space, το κάτι σαν ροκ, σκα, με ενίοτε πανκ κιθάρα, King of the Bongo, καθώς και το Me Wanna Dance!

Άντε, και του χρόνου συναυλία με τον Θανάση!

Υ.Γ. Τρέντυ Ζήσης, και hands free για να μπορείς και να τα ξύσεις!

Υ.Γ.2 Πολεμιστές, κατεβείτε από τα κάστρα γιατί σπάει το ταβάνι και από πάνω είναι τα άστρα!

Amy

Το ημερολόγιο έγραφε 21 Ιουνίου. Στο τηλέφωνο ήταν ένας καλός φίλος, μόλις είχε δει στις ειδήσεις το φιάσκο της συναυλίας της Winehouse στο Βελιγράδι. Εκείνες τις πρώτες ώρες, πολλά ακούγονταν. Κάποιοι μιλούσαν μέχρι και για ακύρωση ολόκληρου του Ejekt Festival. Έπαιζε οι προσκλήσεις που είχαμε για τη συναυλία Moby-Winehouse να ήταν άκυρες… Ευτυχώς, τελευταία στιγμή έγιναν κάποιες αλλαγές στο line-up και δεν αναβλήθηκε ο Moby.

Το επόμενο βράδυ, στην πλατεία νερού, ο Moby ξεκίνησε με μια φανταστική παραλλαγή του Raining Again, βάζοντας στίχους από το Rehab της Winehouse! Εισαγωγή-φόρος τιμής στην καλύτερη γυναικεία φωνή της τελευταίας εικοσαετίας….

Υ.Γ. They tried to make me go to rehab but I said 'NO, NO, NO'

Τριήμερο στην Κύμη!

Με βάση το meteo.gr, το τριήμερο θα έχει αρκετή συννεφιά με λιιιιγο κρύο. Ευτυχώς την Κυριακή ο καιρός θα καλυτερέψει οριακά επιτρέποντας το ψήσιμο των πατροπαράδοτων μπριζολοπανσέτων ενόψει καθαροδευτέρας! Και προφανώς το τριήμερο θα μας βρει στην Κύμη!

Υ.Γ. Ευβοιώτισσα, είσαι μια αρχόντισσα!

Παυλίδης@Fuzz

του Χριστόφορου (mail: xri_pap στο yahoo τελεία gr)

Πάλι Παυλίδης? Ε, λοιπόν ναι αγαπητέ αναγνώστη, πάλι Παυλίδης! Η προηγούμενη συναυλία του στο Σταυρό του Νότου ήταν τόσο ωραία που και μόνο στην πιθανότητα να επαναληφθεί, συγκροτήθηκε ικανός αριθμός μελών της εθνικής παπαρολογίας για να την παρακολουθήσουν!

Δυστυχώς όλη η συναυλία ήταν μια απογοήτευση. Σε σχέση με την προηγούμενη, το team περιλάμβανε εκτός από τρεις κιθάρες, μπάσσο, τύμπανα, και τον Ορέστη, το παιδί που παίζει αρμόνιο και γενικά έλειπε στις προηγούμενες εμφανίσεις λόγω στρατού. Η προσθήκη αρμονίου διεύρυνε μεν το εύρος των κομματιών που μπορούσαν να ερμηνεύσουν, πχ το τροφή για τα θηρία ή το πάρε με μαζί σου χωρίς αρμόνιο απλά δεν υπάρχουν, αλλά εις βάρος όλων των υπολοίπων. Δεν είναι δυνατόν να έχεις τόσο ψηλά το αρμόνιο, ώστε η πρώτη κιθάρα απλά να ακούγεται, οι άλλες δυο να μην καταλαβαίνεις τι παίζουν και το μπάσσο να μην διακρίνεται.

Επίσης, η playlist ήταν επιεικώς απαράδεκτη. Συνεχείς εναλλαγές, από χαζοτράγουδα σε πιο μελωδικά κομμάτια, που τελικά κούραζαν. Ο κόσμος από ένα σημείο και μετά απλά παρακολουθούσε, ενώ και ο Παυλίδης δεν φαινόταν να χαίρεται τη συναυλία. Πιο πολύ διεκπεραιωτικά έπαιζε παρά με… την ψυχή του! Μάλιστα, δύο φορές μας ρώτησε αν περνάμε καλά καθώς δεν μας άκουγε καθόλου.

Στο τέλος της συναυλίας ο Παυλίδης φέρθηκε σαν δευτεροκλασσάτη βεντέτα, καθώς ενώ είχε προγραμματίσει να κάνει και δεύτερο ανκόρ, δεν βγήκε ποτέ. Έτσι, ενώ σε συνέντευξή του δήλωνε πως θα έπαιζε δυο καινούργια τραγούδια, τελικά ακούσαμε μόνο το ένα. Επιπλέον, δεν έπαιξε ποτέ δύο κομματάρες, το χαζοπούλι και τον κηπουρό.

Τέλος, στην αφίσσα της συναυλίας έγραφε πως τα εισιτήρια κοστίζουν 12 και 15Ε, όμως χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερη προπώληση ήδη από την τετάρτη είχαν εξαντληθεί τα δωδεκάρια. Δηλαδή παίζει ο (αλήτης) διοργανωτής να έβγαλε 50 τεμάχια των 12Ε και όλα τα υπόλοιπα στα 15! Και όλα αυτά τη στιγμή που σε όλες τις συναυλίες η χαμηλή τιμή ισχύει για την προπώληση και η ψηλή για το ταμείο την ημέρα της συναυλίας.

Γενικά, ήταν ένα υποτονικό live…

Υ.Γ. “πως λέει το τραγούδι We will rock you? Ακριβώς το αντίθετο!”

Υ.Γ.2 "Το μόνο που θα θελα κάποτε αν σε ξαναδώ,
είναι να πω ευχαριστώ, για το θαύμα που είδα,
και να δώσω για μια τελευταία φορά το ρυθμό,
στον τρελό σου χορό, στην λευκή καταιγίδα"

Ω, είναι ωραία στον παράδεισο!

του Χριστόφορου (mail: xri_pap στο yahoo τελεία gr)

Μία κιθάρα, ένας μπαγλαμάς και ο Γιάννης Αγγελάκας σε μια δίωρη συναυλία στο Fuzz!

Χθες το βράδυ, με εκλεκτή παρέα πήγαμε να ακούσουμε τον Γιάννη Αγγελάκα. Ήταν η πρώτη φορά που βρεθήκαμε στο Fuzz, το οποίο είναι πολύ ωραίος συναυλιακός χώρος, κλάσεις ανώτερος του Gagarin. Η ακουστική του, για «ροκ» συναυλία, ήταν πολύ καλή, ο εξαερισμός απίστευτος, εύκολα προσβάσιμο (Πειραιώς και Χαμοστέρνας) και με σχετικά εύκολο παρκάρισμα.

Η συναυλία ξεκίνησε κατά τις 10 παρά και κράτησε σκάρτες δυο ώρες, γιατί όπως είπε και ο Γιάνναρος «έχουμε και μια ηλίκια, δεν είμαστε τριαντάρηδες»! Στο δύωρο έπαιξε αρχικά τα πιο γνωστά από Επισκέπτες και ευρύτερα αυτόνομες δισκογραφικές δουλειές του, όπως το Από εδώ και πάνω, Αιρετικό, Σιγά μην κλάψω, ο Χαμένος τα παίρνει όλα. Προς το τέλος, έπαιξε, ή καλύτερα διασκεύασε, Τρύπες. Από τα πιο γνωστά Ακούω την αγάπη, Γιορτή και Δεν χωράς πουθενά, έως τα πιο ψαγμένα Θα ανατέλλω και Νιώθω τυχερός, ενώ έκλεισε με το Όλα είναι δρόμος.

Ο ήχος ήταν εκπληκτικός, όπως ακριβώς αρμόζει στον τραγουδιστή της κορυφαίας ελληνικής ροκ μπάντας. Ο Στάθης Αραμπατζής στην ακουστική κιθάρα ακολουθούσε ομαλά και ο Ντίνος Σαδίκης στο μπαγλαμαδάκι και την ακουστική κιθάρα… απλά έπαιζε παππάδες! «Περίεργη» στιγμή της βραδιάς όταν έπαιξε το τραγούδι-φόρος τιμής στον Μάρκο Βαμβακάρη Αντιλαλούν δυο φυλακές, ενώ η πιο εντυπωσιακή ήταν το κάτι σαν slapping που έκανε ο Σαδίκης στο Χορό!

Γενικά οι συναυλίες του Αγγελάκα είναι… γιορτές και η συγκεκριμένη δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση! Στην παρέα έπαιζαν τρία μισόλιτρα τσίπουρα, ένα εμφιαλωμένο με ετικέτα Μπελλάς, όνομα και πράγμα, ένα πολύ καλό σπιτικό από τη Θεσσαλία (γεια σου Νίκο!) και ένα εκπληκτικό με γλυκάνισο από την Κοζάνη (γεια σου Βάλια!). Μάλιστα αν ο αγαπητός ιδιοκτήτης του blog kymaios δεν ήταν τόσο τσίπης θα είχαμε ένα ακόμα τσίπουρο Τσιλιλή. Τέσπα, κάτι τα τσίπουρα, κάτι οι μπάφοι που σκάσαν στις διπλανές παρέες ήδη από τις πρώτες νότες που γρατζούνισε ο Σαδίκης, το αποτέλεσμα ήταν ορισμένα μέλη της εθνικής ομάδας παπαρολογίας να αναλύουν σε ένα καμένο ροκάδικο στις 3 το πρωί την ανθρωπολογία και αρχιτεκτονική των πόλεων του Βιετνάμ!!!

Υ.Γ. 1

Υ.Γ.2
"Ακούω τις θάλασσες
και τα ποτάμια σου
Ακούω το γέλιο σου
ακούω το κλάμα σου

Τις μελωδίες που γεννιούνται στα σπλάχνα σου
Τις πολιτείες και τους ανθρώπους
που ταξιδεύουν κάτω απ' το δέρμα σου
Ακούω την αλήθεια σου κι' ακούω το ψέμα
Και μια μικρή ζεστή αγωνία μου γλυκαίνει το αίμα"

Παυλίδης@Σταυρός του Νότου+τελευταίο δουσού

του Χριστόφορου (mail: xri_pap στο yahoo τελεία gr)

Με εξίσου εκλεκτή παρέα περάσαμε το βράδυ της περασμένης Πέμπτης στο Σταυρό του Νότου, ακούγοντας Παύλο Παυλίδη. Οι ευχάριστες εκπλήξεις ήταν αφενός η απουσία αρμονίου και αφετέρου το πρόγραμμα!

Ο Παυλίδης τόσο σαν μέλος των Ξύλινων Σπαθιών, όσο και στην αυτόνομη πορεία του, πάντα στους δίσκους και στα live είχε κάποιον πληκτρά με ουσιαστικό ρόλο στον τελικό ήχο. Όταν, λοιπόν, είδαμε ότι η μπάντα είχε 3 κιθάρες (ούτε οι Maiden δεν χρειάζονται τόσες) ένα μπάσο και τύμπανα, γουστάραμε! Και όντως ο τελικός ήχος ήταν πολύ πιο σκληρός από ότι είχαμε συνηθίσει! Επιτέλους ο Παυλίδης κατατάσσεται εύκολα στη μεγάλη οικογένεια του ελληνικού ροκ.

Το πρόγραμμα ήταν ένα γεμάτο τρίωρο, αυστηρά με τραγούδια δικά του και των Σπαθιών. Ευχάριστο σημείο, το ότι έπαιξε πολλά αγαπημένα από τα Σπαθιά, αλλά όχι τα πιο εμπορικά τους όπως Ξεσσαλονίκη, Λιωμένο Παγωτο και Βασιλιά της Σκόνης. Επίσης, δεν κούρασε επιμένοντας σε δευτεροτρίτα δικά του. Γενικά, το πρόγραμμα ήταν μοιρασμένο ανάμεσα στους τρεις τελευταίους δίσκους του και τους παλιούς ων Σπαθιών, με την εθνική ομάδα παπαρολογίας να διαφωνεί για σχεδόν όλο το βράδυ σχετικά με το ποια υπερείχαν αριθμητικά!

Στο δια ταύτα, άξιζε και με το παραπάνω τα λεφτά του (15Ε είσοδος, 2Ε πρώτο ποτό, 8Ε ποτό). Highlights, η χαζοχαρούμενη ερμηνεία, κάτι σαν σέικ, του πιο… καταθλιπτικού τραγουδιού, η ροκ έκδοση της Φωτιάς στο Λιμάνι και η Λευκή Καταιγίδα!

Με αυτά και με εκείνα έχασα το τελευταίο δουσού του δήμου Κύμης… Όμως ενώ ήταν πολλά υποσχόμενο ως προς το θέμα, οι μικρές πράσινες θεότητες και ο απόλυτος γαλαζοπράσινος ρήτορας απείχαν, στερώντας από τον κυμαικό λαό την τελευταία τους παράσταση. Μάταια η θεία Ιουλία περίμενε τον μυστακοφόρο άδωνι, σωσία του Giancarlo Gianini, για να τον αποχαιρετίσει στο μεγάλο ταξίδι του στη λήθη. Μάλιστα, ο θείος Κορνήλιος ισχυρίζεται πως το πορτρέτο του Κωστάρου Βάμβα δάκρυσε εν τη απουσία του πολύ καλού του φίλου, σχεδόν αδερφού, και παμμέγιστου ηγέτη Ντίνου! Ευτυχώς για τους παριστάμενους, απουσίαζε ο απόγονος του Δημοσθένη, καθώς οι φήμες έλεγαν πως ετοίμαζε τον καλύτερο λόγο του, σε σημείο που να ραγίσουν τα μπετά με προφανή κίνδυνο για τους ακροατές του Δάσκαλου. Αν και, πλέον που είμαστε κυμαλιβεριώτες, μια διάλεξη του απόλυτου γλωσσοπλάστη πιθανά να ήταν η φθηνότερη λύση για την κατεδάφιση του πρώην, πλέον, δημαρχείου!

Σωκράτης και Βασίλης

Μέσα στην εβδομάδα που μας πέρασε εμφανίστηκαν στην Κύμη ο Σωκράτης Μάλαμας και ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου.

Η συναυλία του Σωκράτη ήταν απλά καταπληκτική. Το platanen hof ήταν διαμορφωμένο εξαιρετικά. Τα μπαρ ήταν πολύ οργανωμένα με αποτέλεσμα ενώ ο χώρος φιλοξενούσε πάνω από χίλια άτομα να μην περιμένεις πάνω από δυο λεπτά για να πάρεις το ποτό σου. Και επιτέλους, πήγα σε μια συναυλία που τα μπαρ έχουν κάτι διαφορετικό από μπύρες και εκείνη την αηδία το baccardi breezer! Τέλος, φοβερή ιδέα η συνέχιση της βραδυάς με dj set και πάρτυ. Τα δύο «αρνητικά» της διοργάνωσης (σιγά τα αρνητικά) ήταν που τα μπαρ δεν είχαν τσίπουρο, ενώ ταιριάζει με τη μουσική του Σωκράτη, και επίσης η έλλειψη παρκαρίσματος. Μετά τις 9 έπρεπε ή να παρκάρεις 1-2 χιλιόμετρα μακρυά από την είσοδο ή να κλείσεις το δεύτερο ρεύμα του δρόμου, οπότε και κατά την αποχώρηση δημιουργήθηκε μποτιλιάρισμα!!!

Για την εμφάνιση του Μάλαμα, μόνο θετικά μπορώ να βρω. Πρόσφατα τον έχω παρακολουθήσει σε άλλες δυο συναυλίες, στο θέατρο Πέτρας πριν δυο μήνες και πέρσι στο θέατρο Βράχων. Η εμφάνισή του στο platanen hof ήταν πολύ ανώτερη της πρώτης και ισάξια της δεύτερης. Έπαιξε ασταμάτητα για τρεισίμιση ώρες, ένα μεγάλο μέρος από τα δικά του τραγούδια καθώς και ορισμένα άλλων δημιουργών. Το ωραιότερο σημείο ήταν όταν, κατά δήλωσή του, έπαιξε «λαικά» κομμάτια, όπως το ‘δε χωράς πουθενά’ από Τρύπες, το ‘μου πες θα φύγω’ του Σιδηρόπουλου, τον ‘μπαγάσα’ του Άσιμου και την ‘τίγρη’ του Ψαραντώνη! Και όλα αυτά με κρυστάλλινο ήχο!

Γενικά, μια από τις ωραιότερες συναυλίες που έχω δει! Highlight της βραδιάς τα συνθήματα «ρε Σωκράτη, τι λες τώρα, εδώ θα παίζεις μέχρι τις 4 η ώρα» και «το πάθος για τη λευτεριά, είναι δυνατότερο από όλα τα κελιά»! Άντε και του χρόνου με Θανάση Παπακωνσταντίου!

Η συναυλία του Βασίλη, ήταν μια κλασσική συναυλία Παπακωνσταντίνου. Σε καμία περίπτωση συγκρίσιμη της πρώτης που είχε κάνει στην Κύμη, ενώ ήταν και λίγο χειρότερη της πιο πρόσφατης. Παρ όλα αυτά, μάζεψε πολύ κόσμο ο οποίος και το ευχαριστήθηκε! Αν έλειπε και όλο αυτό το κιτς πανηγύρι που είχε στηθεί στο χώρο με πάγκους με πλαστικά φωτεινά σπαθάκια κλπ, από άποψη ατμόσφαιρας θα ήταν τέλεια!

Τα νέα παιδιά που απάρτιζαν το συγκρότημά του, ήταν λίγα για την περίσταση και δεν μπορούν να συγκριθούν με τους 1550 που τον συνόδευαν την προηγούμενη φορά. Ειδικά τα ξένα τραγούδια που συμπλήρωναν το πρόγραμμα, τα σκότωσαν. Η εκτέλεσή τους ήταν επιπέδου φοιτητικού συγκροτήματος… Η Τάνια Κικίδη πριν 5 χρόνια φαινόταν μια εξελίξιμη τραγουδίστρια που θα μπορούσε να κάνει και σόλο καριέρα, αλλά χθες έδειξε ότι μάλλον έχει μείνει στάσιμη ή και έχει καταστρέψει τη φωνή της. Επίσης, οι τάχα μου χορογραφίες που έκαναν ήταν επιεικώς για γέλια! Αν κάτι δεν σου βγαίνει ή δεν ταιριάζει με τη μουσική που παίζεις, απλά δεν το κάνεις, αλλιώς φλερτάρεις με τη γελοιότητα. Μόνο θετικό σε αυτούς που πλαισίωναν το Βασίλη η απουσία της Μαρλέν Αλεξιάδου. Ευτυχώς, που κατάλαβε ότι δεν είναι δυνατόν να «φτύνεις» (η έκφραση δική του) τα τάλεντ σόου και συγχρόνως να περιμαζεύεις στο συγκρότημά σου απόφοιτους τέτοιων «ακαδημιών».

Για τον ίδιο το Βασίλη, τα λόγια είναι περιττά! Αν εξαιρέσει κανείς την αρχική επιμονή του στα τραγούδια του νέου του δίσκου, το πρόγραμμα κύλησε εξαιρετικά! Είπε τα περισσότερα τραγούδια που ξέρει ο κόσμος (αν προσπαθούσε να τα πει όλα, θα έπαιζε μέχρι τις 2!) με μια φωνή καλύτερη από ποτέ! Και φυσικά ανάμεσα σε αυτά να τα χώνει στο ΔΝΤ και στη μαφία που εκμεταλλεύεται οικονομικά τον πλανήτη. Γενικά, ήταν μια καλή συναυλία, που θα ήταν πολύ καλύτερη αν τον συνόδευε ένα άλλο συγκρότημα και ο ηχολήπτης δεν επέμενε τόσο πολύ στο voice-on!

Extreme ways

Never miss a beat!

What did you learn today?
I learned nothin
What did you do today?
I did nothin
What did you learn at school?
I didn't go
Why didn't you go to school?
I don't know

It's cool to know nothin
(X2)

Television's on the blink
There's nothin on it
I really want to really big coat
With words on it
What do you want for tea?
I want crisps
Why didn't you join the team?
I just didn't

It's cool to know nothin
(X2)

Take a look, take a look, take a look
At the kids on the street
No they never miss a beat
No they never miss a beat
Never miss a beat
Never miss a beat, beat, beat, beat
Take a look at the kids on the street
No they never miss a beat
No they never miss a beat
Never miss a beat
Never miss a
Never miss a beat
Never miss a beat

Here comes the referee
The light's flashin
Best bit of the day
Now that's livin
Why don't you run away?
Are you kiddin?
What is the golden rule?
You say nothin

It's cool to know nothin
(X2)

Take a look, take a look, take a look
At the kids on the street
No they never miss a beat
No they never miss a beat
Never miss a beat
Never miss a beat, beat, beat, beat
Take a look at the kids on the street
No they never miss a beat
No they never miss a beat
Never miss a beat
Never miss a
Never miss a beat
Never miss a beat

Take a look, take a look, take a look
At the kids on the street
No they never miss a beat
No they never miss a beat
Never miss a beat
Never miss a beat, beat, beat, beat
Take a look at the kids on the street
No they never miss a beat
No they never miss a beat
Never miss a beat
Never miss a
Never miss a beat
Never miss a beat

Amy Winehouse

Η μία και μοναδική Amy! Με ανατολίτικη/αφρικάνικη φωνή και απίστευτες ερμηνείες.

Rehab



Back to Black



You know I 'm no good

Θέλω....

Εν όψει της συναυλίας Μαχαιρίτσα-Καζούλη-Σταρόβα, παραθέτω τους στίχους και ένα βίντεο του τραγουδιού "Σουξέ". Περιμένουμε με αγωνία την 13η Αυγούστου!



Γυναίκα:

Θέλω μόνο εμένα να θέλεις,
θέλω να μην είσαι τεμπέλης,
θέλω να μου λες τα ανείπωτα,
θέλω να μη μου λείπει τίποτα.

Θέλω όλη μέρα να λείπω.
Θέλω μαιζονέτα με κήπο.
Θέλω να'μαι το μωρό σου το μονάκριβο
Θέλω το νυφικό μου να ναι πανάκριβο.

Θέλω να σαι ο τέλειος εραστής
θέλω ποτέ σου να μην κουραστείς
θέλω να με πνίγεις στα ερωτόλογα
θέλω καταθέσεις και ομόλογα
θέλω να μην μπαίνεις εμπόδιο στα πλάνα μου
θέλω να λατρεύεις τη μάνα μου.

(Μπουζούκια)

Άνδρας:
Τί μαλακίες είναι αυτές που θες για να γουστάρεις;
Δε πα να θέλεις ότι θες τ'αρχίδια μου θα πάρεις.

Άι σιχτίρ! Κάργια.

Manu Chao @ Rockwave 2008

Είχα υποσχεθεί ανταπόκριση από το beach soccer, όμως κάτι που φύσαγε ελεεινά, κάτι που η παρέα γούσταρε Σουτσίνι, δεν πάτησα καθόλου στο Στόμιο. Μάλιστα, την πρώτη μέρα του τουρνουά, βρήκα από ένα γνωστό εισητήρια για το rockwave και κατέβηκα αυθημερόν Μαλακάσα!

Όλα τα λεφτά ήταν η συναυλία του Manou Chao. Απίστευτος παλμός με συνεχόμενα μελωδικά διαλλείματα σε ξέφρενα ξεσπάσματα. Η καλύτερη συναυλία που έχω δει! Μία γεύση του τι έγινε:

Ευχάριστη έκπληξη της βραδιάς, όταν ο Μανού προς το τέλος διέκοψε τη συναυλία ζητώντας να ανέβουν στη σκηνή κάποια παιδιά από την Επιτροπή Αλληλεγγύης στους Ζαπατίστας, οι οποίοι άπλωσαν δύο πανώ και διάβασαν ένα κείμενο. Σε αυτό το σημείο έδειξε τι θα πει πραγματικός καλλιτέχνης και όχι απλός showman-ερμηνευτής. Αργότερα έμαθα πως το εισητήριο κόστιζε 25Ε στην προπώληση και 40 στο ταμείο, μετά από προτροπή του καλλιτέχνη!

Καλοκαίρι 2008

Βγήκε το πρόγραμμα για τις εκδηλώσεις του καλοκαιριού, υπό την αιγίδα του δήμου. Προφανώς, το πρόγραμμα δεν περιέχει τις εκδηλώσεις άλλων συλλόγων, όπως του Μορφωτικού και Εκπολιτιστικού.

Αυτές που ξεχωρίζουν είναι οι εξής:

10-13/7 beach soccer στο Στομιο.
13/8 Μαχαιριτσας, Καζουλης, Σταρόβας στο γυμνάσιο
19-23/8 πρωτάθλημα μπάσκετ εφήβων στο κλειστό

Φυσικά και για τις τρεις θα υπάρξουν "ανταποκρίσεις".

Υ.Γ. Το παρακάτω αφιερώνεται σε όλους εμάς που μόλις τελειώσαμε την εξεταστική:



Motorhead-Ace of Spades

Υ.Γ.2 διάλογος από το κόμικ "ο κήπος του προφήτη" (Metal Hammer):

Ντίνος: Δηλαδή άγιε Πέτρο, τόσο καιρό το metal είναι αποδεκτό από το θεό;
Άγιος Πέτρος: Και βέβαια! Όλα τα είδη του, όλες οι μπάντες και οι μουσικοί του!
Ν: Ακόμα και οι Motorhead;
Α.Π.: Ξεχνάς κάτι! Οι Motorhead είναι ο θεός!

Ακόμα μια φορά (δεν είσαι εδώ)

Τις τελευταίες μέρες έχω φάει γερό κόλλημα με το συγκεκριμένο κομμάτι από τον τελευταίο δίσκο των 1550 (διαβάζεται "δεκαπέντε πενήντα"). Για όσους θυμούνται, οι 1550 ήταν το συγκρότημα που συνόδευε τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου την τελευταία φορά που τραγούδησε στην Κύμη (καλοκαίρι 2006). Στο τραγούδι συμμετέχει και η (φωνάρα) Λιάνα Παπαλέξη.

Υ.Γ. το ρεφρέν θα σας θυμίσει κάτι από Δ. Γαλάνη.

Υ.Γ.2 Βαρέθηκα! Είμαι εδώ και τρεις βδομάδες στην Αθήνα και έχω πήξει! Αντε να έρθει το σ/κ, να πάμε για κανένα μπάνιο στο στόμιο...

Υ.Γ.3 Κάπου άκουσα ότι το σάββατο ανοίγει και το Εν Πλω! Καλό μας καλοκαίρι!

Muse-Newborn

Από το live στο Glastonbury. Απλά απίστευτοι!

Μαύρη θάλασσα


Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
Ερμηνευτης: Διονύσης Σαββόπουλος


Τα παιδιά με τα μαλλιά και με τα μαύρα ρούχα
φέρνουνε μηνύματα για μιαν αγάπη που 'χα
και στις φλέβες μου βαθιά μαύρη θάλασσα σαν αίμα
λέει λόγια πικραμένα

Κανένα πλάσμα του Θεού δε ζει σε τέτοιο βάθος
όπου σ' αγάπησα πολύ κι απόμεινα μονάχος
Μαύρη Θάλασσα κλειστή και ψυχή μου χαρισμένη
σ' όποιον πιο πολύ σε θέλει

Να πούμε λόγια άγρια, παράξενα κι ατόφια
σάβανα και χώματα στη μούρη της τη τζούφια
η φωνή της η σκληρή λιώνει σα μεγάλο σώμα
μέσα στο δικό μου στόμα

Φταίνε τα τραγούδια του, φταίει κι ο λυράρης
μα φταίει κι ο ίδιος του ο λαός γιατί είναι μαραζιάρης
Μαύρη θάλασσα κλειστή, μακρινές μου πεδιάδες
πίσω από τις συμπληγάδες

Στα μάγια και στα όνειρα, καμπάνα και καντήλα
Πόλη, Βάρνα, Οδησσός, Κωστάντζα και Μπραΐλα
και σε χρόνο μυστικό σαν ηφαίστειο του Αίμου
λεγεώνες του πολέμου

Εμένα οι φίλοι μου....


Ποίημα της Κατερίνας Γώγου, μελοποιημένο από τους Magic de Spell.

"Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά
που κάνουν τραμπάλα στις ταράτσες ετοιμόρροπων σπιτιών
Εξάρχεια Πατήσια Μεταξουργείο Μέτς.
Κάνουν ότι λάχει.
Πλασιέ τσελεμεντέδων και εγκυκλοπαιδειών
φτιάχνουν δρόμους και ενώνουν έρημους
Διερμηνείς σε καμπαρέ της Ζήνωνος
επαγγελματίες επαναστάτες
παλιά τους στρίμωξαν και τα κατέβασαν
τώρα παίρνουν χάπια
και οινόπνευμα για να κοιμηθούν
αλλά βλέπουν όνειρα και δεν κοιμούνται.
Εμένα οι φίλοι μου είναι σύρματα τεντωμένα
στις ταράτσες παλιών σπιτιών
Εξάρχεια Βικτόρια Κουκάκι Γκύζη.
Πάνω τους έχετε καρφώσει εκατομμύρια σιδερένια μανταλάκια
Τις ενοχές σας αποφάσεις συνεδρίων
δανεικά φουστάνια
σημάδια από καύτρες περίεργες ημικρανίες
απειλητικές σιωπές κολπίτιδες
ερωτεύονται ομοφυλόφιλους
τριχομονάδες καθυστέρηση
το τηλέφωνο το τηλέφωνο το τηλέφωνο
σπασμένα γυαλιά το ασθενοφόρο κανείς.
Κάνουν ότι λάχει.
Όλο ταξιδεύουν οι φίλοι μου
γιατί δεν τους αφήσατε σπιθαμή για σπιθαμή
Όλοι οι φίλοι μου ζωγραφίζουνε με μαύρο χρώμα
γιατί τους ρημάξατε το κόκκινο
γράφουνε σε συνθηματική γλώσσα
γιατί η δικιά σας μόνο για γλείψιμο κάνει.
Οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά και σύρματα
στα χέρια σας. Στο λαιμό σας.
Οι φίλοι μου. "