Δημοτικές 2014 (1)

Λίγο μετά τις πρώτες Καλλικρατικές δημοτικές εκλογές έγραφα: "πρώτος σε σταυρούς στα πράσινα ψηφοδέλτια της Κύμης είναι ο (καλών προθέσεων αλλά μηδενικής πολιτικής ταυτότητας) Μπελιάς με δεύτερο τον (εγωπαθή και πολιτικά δίγλωσσο) Βελισσαρίου, άσχετα που τελικά δεν εκλέγονται. Από αυτό και μόνο καταλαβαίνει κανείς την ποιότητα της αντιπολίτευσης που θα έχει ο Θωμάς! Απέναντί του θα βρει πάλι ένα σκορποχώρι, όπου οι μισοί δεν θα μιλάνε με τους άλλους μισούς, δεν θα υπάρχει καμία σοβαρή αντιπρόταση και οι θέσεις τους θα εξαντληθούν στον κιτρινισμό και τις προσωπικές επιθέσεις. Και φυσικά με τέτοια αντιπολίτευση θα μπορεί να κάνει ότι γουστάρει, να τους ξεφτιλίζει σε κάθε ευκαιρία και το χειρότερο είναι ότι δεν θα το παίρνουν καν χαμπάρι! Το έργο το χουμε ξαναδεί ήδη από την προηγούμενη τετραετία… Γενικά, αν τα επόμενα τέσσερα χρόνια δεν βάλει κανένα φοβερό αυτογκόλ ο Θωμάς, καλά θα κάνει να προετοιμάζεται και για δήμαρχος 2014-2019."

Τα πράγματα έγιναν ακριβώς έτσι: η αντιπολίτευση ήταν χωρισμένη σε ορίτζιναλ πασόκους, γιαλαντζί πασόκους και νεοδημοκράτες, όπου μόνο τον τελευταίο χρόνο κατάλαβαν ότι ο Θωμάς επελαύνει προς άλλη μια τετραετία. Το αποτέλεσμα ήταν το σκορποχώρι να ενωθεί με μόνο στόχο να μην ξαναβγει ο Θωμάς, αλλά πλέον ήταν αργά. Οι θέσεις τους ανύπαρκτες, οι δημοτικοί τους σύμβουλοι άφωνοι, οι επικεφαλείς τους άφαντοι. Σε εβδομαδιαία βάση, αναλωνόντουσαν σε συνεχείς προσωπικές επιθέσεις, βάζοντας την πολιτική στο περιθώριο. Μετά από όλα αυτά είναι απόλυτα φυσιολογικό σήμερα, παραμονές εκλογών, να ψάχνονται ακόμα για τον "εκλεκτό" τους και τελικά μοναδική λύση να είναι το "νεο" και "άφθαρτο" πρόσωπο που ακούει στο όνομα Μπουραντάς. Αλλά περί αυτών σε επόμενη ανάρτηση.

Ο Θωμάς από την πλευρά του, προσπάθησε να βάλει ένα αυτογκόλ στο θέμα των σκουπιδιών αλλά ήταν τόσο άχρηστοι οι γαλαζοπρασινοι της αντιπολίτευσης που τελικά δεν του στοίχισε καθόλου και σήμερα σχεδόν κανείς δεν το θυμάται. Του πιστώνω την ανάπλαση του κέντρου της Κύμης (αν και τα πεζοδρόμια μπορούσαν να είναι πιο μεγάλα και ας γκρινιάζουν οι διάφοροι) και την ανάπλαση του κέντρου του Αλιβερίου. Επίσης την διαφαινόμενη αποπεράτωση του Μυλωνοπούλειου. Παραμένω ουδέτερος όσον αφορά τη χρησιμότητα των έργων στο Λιμάνι. Αφενός θα έπρεπε να προηγηθεί η κατασκευή ενός σωστού δρόμου Χαλκίδας-Κύμης (θα θρηνήσουμε θύματα αν αυξηθούν οι ακτοπλοικές γραμμές) και αφετέρου ενώ είναι δεκτή η πρώτη επέκταση, η δεύτερη και η τρίτη θα αλλοιώσουν δραματικά την περιοχή καταστρέφοντας το όποιο τουριστικό ενδιαφέρον.

Εκεί που ο Θωμάς απέτυχε παταγωδώς ήταν στα θέματα ουσίας. Δεν γίνεται να κλείνει το νοσοκομείο και να ακούμε επιχειρήματα όπως "έχω προσωπική δέσμευση του υπουργου" κλπ. Έπρεπε να δωθεί μεγαλύτερη μάχη για κάθε υπηρεσία, ειδικά για το ΓΝ Παπανικολάου. Επίσης, σε θέματα προστασίας του περιβάλλοντος ήταν τραγικός. Η συμπεριφορά του στο θέμα της καύσης RDF από την ΑΓΕΤ θύμισε ΛΑΡΚΟ και έγγραφα που παραπέφτουν... Προς τα έξω φωνάζουμε και βάζουμε πανώ στις εισόδους του Αλιβερίου, αλλά επί της ουσίας δεν κάνουμε κάτι ούτε υποστηρίζουμε το θέμα στην περιφέρεια. Έπιπλέον, η παράνομη εξόρυξη υλικών ήταν σύνηθες φαινόμενο.

Αλλά ποιος να του ασκήσει κριτική για όλα αυτά? Η διαλυμένη αντιπολίτευση? Με αυτά και με εκείνα, ο δήμαρχος ετοιμάζεται να ανανεώσει τη θητεία του κάνοντας για πλάκα μεταγραφές από γαλάζιους τε και πράσινους. Με τα μέχρι σήμερα δεδομένα ένα μόνο θέμα είναι ανοιχτό: θα ανανεώσει από τις 18 ή θα περιμένει μέχρι τις 25?

Καταστροφή του δάσους στα Θαψά-Ναυτικό

Από τις αρχές του έτους στο δάσος πάνω από το Ναυτικό και προς τα Θαψά, διεξάγεται ανεξέλεγκτη υλοτόμηση. Το θέμα έχει αναδειχθεί ήδη από τις αρχές Μαρτίου από το Σύλλογο Δασοπροστασίας Κύμης (ΣΔΑΠΠΕ),οπότε και ζήτησε από το δασαρχείο Αλιβερίου την άδεια υλοτομίας. Η απάντηση του δασαρχείου ήταν πως όλα γίνονται μέσα στα νόμιμα πλαίσια.

Το περίεργο είναι πως η συγκεκριμένη περιοχή χαρακτηρίζεται ως ζώνη ειδικής προστασίας (ΖΕΠ) με κωδικό GR2420011, γεγονός που δεν λήφθηκε υπόψη ή τουλάχιστον αυτό δείχνει η απάντηση του δασαρχείου Αλιβερίου.

Κατόπιν αυτών, ο ΣΔΑΠΠΕ ενημέρωσε το δασαρχείο Χαλκίδας, προκειμένου να τοποθετηθεί πάνω στη νομιμότητα της απόφασης. Η απάντηση του δασαρχείου Χαλκίδας ήταν τουλάχιστον αστεία. Αρκέστηκε στο να αποστείλει τις φωτοτυπίες των αποφάσεων που εγκρίνουν την υλοτομία, αποφεύγοντας να απαντήσει στην ουσία της υπόθεσης: επιτρέπεται να διεξάγεται τόσο εκτενής υλοτόμηση μέσα σε ΖΕΠ; Και κατά πόσον είναι «νόμιμο» να μην λαμβάνεται υπόψη ο χαρακτηρισμός μιας περιοχής κατά την έκδοση των αδειών;

Όλο αυτό το διάστημα, η κοπή των δέντρων συνεχίζεται με αποτέλεσμα η σημερινή μορφή του δάσους να είναι η παρακάτω:

Δυστυχώς, τα κατά τόπους δασαρχεία αντιμετωπίζουν τα δάση αυστηρά και μόνο σαν μονάδες παραγωγής οικονομικού πλούτου. Μάλιστα, ακόμα και αυτό γίνεται στρεβλά καθώς αφενός δεν λαμβάνεται υπόψη καμία παράμετρος για την γρήγορη και έγκαιρη αναγέννηση του δάσους και αφετέρου δεν γίνεται κανένας έλεγχος ως προς το αν τηρούνται οι ελλιπέστατοι όροι που περιγράφονται στις άδειες. Έννοιες όπως η φυσική ομορφιά του περιβάλλοντος και ο περιορισμός της ανθρώπινης παρέμβασης σε περιοχές εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς, απουσιάζουν παντελώς από το νομικό οπλοστάσιο και τον τρόπο σκέψης των υπεύθυνων σε όλες τις βαθμίδες…

Υ.Γ. Εδώ και λίγο καιρό λειτουργεί το πολύ καλό blog της ΕΠΠΠΟ. Επισκεφθείτε το, αξίζει!

Υ.Γ.2 Οι φωτογραφίες προέρχονται από mail αναγνώστη που επιθυμεί να παραμείνει ανώνυμος. Και φυσικά τον ευχαριστούμε πολύ για αυτές!

Ερωτήματα προς τους υποψηφίους δημάρχους

Ο σύλλογος Δασοπροστασίας και Προστασίας Περιβάλλοντος Κύμης δημοσίευσε μια σειρά ερωτημάτων που αφορούν τα κύρια περιβαλλοντικά ζητήματα της περιοχής μας. Το ερωτηματολόγιο φαίνεται να είναι πλήρες και θέτει ουσιώδη ερωτήματα που δυστυχώς οι απαντήσεις τους δεν υπάρχουν στα προεκλογικά φυλλάδια των υποψηφίων, με τις όμορφες εικόνες και την ακόμα πιο όμορφη (αν και κενή) γλώσσα. Τα δημοσιεύουμε και εδώ, αν και δεν πιστεύω ότι θα μπει στον κόπο κάποιος από τα επιτελεία των υποψηφίων να απαντήσει.

"1) Είναι γνωστό ότι η εταιρεία ΛΑΡΚΟ έχει μεταλλευτικά δικαιώματα σε 20000 στρέμματα του σημερινού Δήμου Κύμης. Ήδη έχει πάρει έγκριση για έρευνα, γεωτρήσεις και απόληψη υλικού για τα 10000 στρέμματα. Η τοπική κοινωνία δεν επιθυμεί την δραστηριοποίηση της ΛΑΡΚΟ. Θα επιτρέψετε ως δημοτική αρχή του Δήμου Κύμης - Αλιβερίου την με οποιοδήποτε τρόπο δραστηριοποίηση της ΛΑΡΚΟ εντός των ορίων είτε του υφιστάμενου δήμου είτε του καινούργιου που προκύπτει δυνάμει του Καλλικράτη;

2) Από το 2000 έχουν υπάρξει ενδιαφερόμενοι επενδυτές για εγκατάσταση αιολικών πάρκων στα βουνά πέριξ της Κύμης. Την τελευταία τριετία το ενδιαφέρον έχει αυξηθεί έντονα και τα μεγέθη των υπό σχεδίαση πάρκων έχουν γιγαντωθεί. Θα επιτρέψετε την εγκατάσταση α/π στα βουνά της Κύμης και γενικότερα στην περιοχή του σημερινού δήμου Κύμης;

3) Επίσης το παρελθόν καλοκαίρι ο κόλπος της Κύμης συμπεριελήφθη στις 12 περιοχές της Ελλάδος που προκρίνονται για εγκατάσταση θαλάσσιων α/π. Με κύρια πρόταση την εγκατάσταση α/γ ισχύος 3MW και σε μέση απόσταση από τις ακτές του κόλπου τα 1-2 μίλια. Θα επιτρέψετε την δημιουργία των θαλάσσιων αυτών α/π;

4) Πολλά λέγονται για το λιμάνι της Κύμης, την χρήση του ως λιμενικής πύλης εθνικής εμβέλειας και την ανάπτυξη αυτού. Ήδη έχουν παρουσιασθεί σχέδια δυνάμει των οποίων αυτό μεγαλώνει και καταλαμβάνει έκταση μέχρι το βόρειο μέρος της Πλατάνας. Φυσικά μια τέτοια κατασκευή θα καταστρέψει ολοσχερώς την φυσιογνωμία της περιοχής. Επίσης η εμπορευματική χρήση του λιμανιού, σε περίπτωση που προκριθεί δεν μπορεί παρά να έχει χαρακτήρα ανάλογο με τις παραχωρήσεις που έχουν γίνει στον Πειραιά στην εταιρεία COSCO ή ΄τελικά καταστάσεις παρόμοιες με του Αστακού. Θα επιδιώξετε την εμπορευματική χρήση του λιμανιού; Θα εφαρμόσετε το σχέδιο που έχει παρουσιασθεί; Θα προχωρήσετε σε μεγέθυνση του ήδη μεγαλύτερου τεχνικού λιμένα της χώρας; Θα προωθήσετε την τουριστική και ακτοπλοϊκή χρήση του;

5) Η οικιστική κατάσταση της Κύμης και των χωριών είναι εν γένει ανεκτή ακόμη. Όμως τα γνωστά πανελληνίως προβλήματα υπάρχουν και εδώ και φυσικά αυξάνονται. Υπάρχουν σημαντικά στοιχεία παραδοσιακής αρχιτεκτονικής (σε σπίτια, βιομηχανικές και λιμενικές εγκαταστάσεις, σε πέτρινα γεφύρια κλπ) που πρέπει να σωθούν. Και βεβαίως οι νέες οικοδομές θα πρέπει να είναι συμβατές με το ύφος του τόπου που βρίσκονται. Τα προβλήματα της τσιμεντοποίησης και της υπερβολικής χρήσης ΙΧ αυτοκινήτου είναι έντονα και συνεχή. Τι θα κάνετε για την προστασία της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής και την ανάπτυξη νέων οικοδομών που δεν θα προσβάλλουν το περιβάλλον και την αισθητική του τόπου;

6) Μεγάλες περιοχές οικοδομούνται άναρχα, κακόγουστα, πολλές φορές παράνομα και προκλητικά, πχ ακτές μετά το Στόμιο και μέχρι την Μουρτερή, Θαψά, Τσίλαρο, Χιλή. Ή δημιουργούνται περιοχές β΄ κατοικίας που καταλαμβάνουν έκταση μεγαλύτερη της σημερινής έκτασης της υπάρχουσας Κύμης, πχ Μισόκαμπος και προτείνεται περαιτέρω ανάπτυξη οικισμών β΄ κατοικίας στο θαλάσσιο μέτωπο. Τι αντιμετώπιση και τι εξέλιξη θα επιτρέψετε και θα προωθήσετε σε αυτές τις περιοχές;

7) Υπάρχουν τοπία στην περιοχή μας με πολύ μεγάλη φυσική και οικοσυστημική αξία και ομορφιά μοναδική. Ο ελαιώνας της Ενορίας, τα ποτάμια της περιοχής και τα παρόχθια δάση τους, τα βράχια στις Αξάνεμες, τα βουνά των Κοτυλαίων και τα εκτεταμένα ελατοδάση σε αυτά, φυτά σπάνια έως και μοναδικά, ενδημικά της περιοχής, ζώνες αναγνωρισμένης επιστημονικώς αξίας για την ορνιθοπανίδα τους. Ακόμη μετά βεβαιότητος σπάνια θηλαστικά ζουν στην περιοχή, όπως η ενυδρίδα και η φώκια. Ποια ουσιαστικά μέτρα θα λάβετε για την πραγματική και όχι μόνο στα λόγια προστασία αυτών των τοπίων και αυτού του τοπικού πλούτου βιοποικιλότητας;

8) Είναι σε πολλούς γνωστή η πίεση που ασκείται στα δάση της περιοχής, αλλά και η πιθανή συγκάλυψη που γίνεται έτσι ώστε κάποιοι να λυμαίνονται αυτά και η κατάσταση επί χρόνια να μένει αδιόρθωτη; Πως θα προστατεύσετε επί της ουσίας τα δάση της περιοχής από τις μεγάλες απειλές εναντίον τους, την παράνομη ξύλευση, την οικοπεδοποίηση και φυσικά τις δασικές πυρκαγιές;

9) Τέλος πως θα αντιμετωπίσετε το πρόβλημα των σκουπιδιών: σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που από πολλές πλευρές κυκλοφορούν, στην περιοχή την Νοτίου Ευβοίας δεν υπάρχουν πλέον ΧΑΔΑ (κοινώς χωματερές). Από την άλλη μεριά όμως δεν υπάρχει και ΧΥΤΑ. Μάλιστα ακόμη ούτε ο χώρος που τελικά θα κατασκευασθεί αυτός δεν έχει επιλεγεί. Βεβαίως στην πραγματικότητα υπάρχει ένας πολύ μεγάλος αριθμός χωματερών, διάσπαρτων σε πλαγιές και ρέματα, δίπλα σε χωριά και δάση καθώς και η μεγάλη χωματερή των Καλημεριάνων. Πως θα αντιμετωπίσετε το πρόβλημα των σκουπιδιών και μάλιστα πως θα το αντιμετωπίσετε μέχρι να υλοποιηθεί η λύση του ΧΥΤΑ Νοτίου Ευβοίας;

Σημειώσεις: α) Τα ερωτήματά μας αφορούν κυρίως την περιοχή ενδιαφέροντος και δραστηριοποίησής μας. Δηλαδή κυρίως την περιοχή του σημερινού Δήμου Κύμης καθώς και του κόλπου της Κύμης.

β) Υπάρχει μία εκκρεμής προσφυγή της σημερινής δημοτικής αρχής της Κύμης ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας. Επ΄ αυτής κατά πρώτον δεν γνωρίζουμε τις εξελίξεις. Και κατά δεύτερον σε καμία περίπτωση δεν είναι αρκετή για να σταματήσει μία από τις ισχυρότερες οικονομικά ελληνικές εταιρείες και ταυτόχρονα έναν από τους σοβαρότερους ρυπαντές της χώρας.

Αναμένουμε με ενδιαφέρον τις απαντήσεις σας, που θέλουμε να πιστεύουμε ότι θα είναι και ειλικρινείς δεσμεύσεις προς την κατεύθυνση της προστασίας του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος της περιοχής μας."

ΛΑΡΚΟ

Ρεπορταζ του σημερινού Ε για τη ΛΑΡΚΟ. Ουσιαστικά περιγράφει εύγλωττα τη ζωή στη Λάρυμνα, και εστιάζεται στο πως συμπεριφέρεται η εταιρία στους εργαζόμενους. Για μισθούς πείνας κάποιες εκατοντάδες εργάτες κινδυνεύουν καθημερινά να ακρωτηριαστούν ή να πεθάνουν. Δυστυχώς το ρεπορτάζ δεν αναφέρεται στις επιπτώσεις της ΛΑΡΚΟ στο περιβάλλον, που τελικά έστω και έμμεσα αφορούν πολύ περισσότερες ζωές.

"ΚΕΙΜΕΝΟ | ΝΤΙΝΑ ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ (dida@enet.gr) ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΣΗ | JONNEK JONNEKSSON (jonnekjonneksson@yahoo.com)

Στα καμίνια της Λάρυμνας, στους 1.600ο C, δεν λιώνει μόνο το μετάλλευμα που θα δώσει νικέλιο. Λιώνουν ανθρώπινες ζωές - τρεις μόνο μέσα στον Αύγουστο που μας πέρασε! Ο φάκελος της ΛΑΡΚΟ, όμως, μιας από τις 5 κορυφαίες βιομηχανίες μετάλλου στον κόσμο, δεν έχει μόνο εργατικά δυστυχήματα. Συμπυκνώνει την πορεία και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ελληνικού κεφαλαίου στη σύντομη περίοδο της εκβιομηχάνισης της χώρας. Παρακολουθεί την πορεία της εργατικής τάξης από τη στιγμή της γέννησης και ισχυροποίησής της ώς τη σημερινή φάση της διάσπασης και της ταπείνωσης. Η ιστορία της ΛΑΡΚΟ μόνο μελό δεν είναι. Είναι η ιστορία της πάλης των τάξεων στην Ελλάδα. Σκληρή ιστορία, δύσκολο να λιώσει στους 1.600ο C.

Σαν τον πατέρα μου, όπως κι ο γιος μου. Πιθανότατα κι ο εγγονός μου». Κισμέτ; «Ταξική πάλη». Στον κολπίσκο της Μαλεσίνας, απέναντι από τον καφενέ του Πέτρου, το εργοστάσιο στέκει σχεδόν βουβό. Για κάποιον που έχει μάθει να ζει μαζί του. Για τον ξένο καπνίζει αφόρητα, βρομάει σαν δακρυγόνο, ουρλιάζει με όλες τις σειρήνες του κάθε τρεις και λίγο, σκεπάζει το χωριό με τέφρα. «Μα πώς σ' ενοχλεί; Αφού δουλεύει μόνο το ένα από τα πέντε καμίνια...»

Αυτό είναι κάτι εξαιρετικά σπάνιο, σχεδόν πρωτόγνωρο για τους κατοίκους της Λάρυμνας. Κανονικά το εργοστάσιο λειτουργεί 24 ώρες την ημέρα, 365 ημέρες το χρόνο. Κατεβαίνοντας από το βουνό προς τη θάλασσα, το πρώτο πράγμα που βλέπεις είναι οι μεγάλες καμινάδες που δεσπόζουν στον βόρειο Ευβοϊκό. Ολόκληρη η πόλη, όλη η γύρω περιοχή -η Λάρυμνα, το Μαρτίνο, η Μαλεσίνα, το Νέο και το Παλιό Κόκκινο- ζει στη σκιά της ΛΑΡΚΟ.

«Αν ήρθες να γράψεις άλλη μια πονεμένη ιστορία για τη φτωχολογιά, καλύτερα να φύγεις. Το θέμα δεν είναι ο πόνος, είναι η οργή. Αυτήν την αντέχεις; Κι οι αναγνώστες σας θα την αντέξουν Κυριακή μεσημέρι, με το φρέντο στο χέρι;» Ο Γιάννης Φλούδας είναι 48 ετών και δουλεύει στην εταιρεία 33 χρόνια. Σαν τον πατέρα του. «Κι όταν σου λέω "όπως κι ο γιος μου", δεν είναι γιατί δεν ονειρεύομαι μια καλύτερη ζωή για κείνον. Αλλά πώς να τη βρει όταν το δημόσιο σχολείο είναι διαλυμένο; Πώς να την κατακτήσει όταν πρέπει να πληρώνω για φροντιστήρια 700 ευρώ το μήνα; Πώς να σπουδάσει όταν θα χρειάζεται 1.000 ευρώ για να ζήσει μακριά από δω; Δεν είναι κισμέτ· δεν γεννιέται κάποιος με προδιαγραμμένη μοίρα να γίνει εργάτης. Είναι έτσι φτιαγμένο το σύστημα, ώστε να μην μπορείς να αποδράσεις από την τάξη σου».

Νοικιασμένος εργαζόμενος, ετών 27. Οι δύο φωτογραφίες τραβήχτηκαν την ίδια μέρα: πριν ο κ. Πάνος Πολίτης πιάσει δουλειά και αφού σχόλασε. Παρότι διαφέρουν χρονικά μόνον όσο η διάρκεια μιας βάρδιας, φαίνονται σαν να απέχουν μια ζωή. Κάτι που για κάποιους συναδέλφους του αποδείχτηκε τραγικά το ίδιο. «Σεβασμός: προς τους εργαζομένους, τους πελάτες, τους συνεργάτες, τους μετόχους, τις τοπικές κοινωνίες, το περιβάλλον. Ασφάλεια: στην υψηλότερη βαθμίδα. Εμπιστοσύνη: ανάμεσα στους εργαζομένους, τους συνεργάτες, τους πελάτες και τις τοπικές κοινωνίες». Αυτές είναι οι αρχές που διακηρύσσει πως έχει, μέσα από την ιστοσελίδα της, η ΛΑΡΚΟ.

Ακούγονται σαν τραγική ειρωνεία όλα αυτά καθώς περπατώ στην παραλία της Λάρυμνας. Παντού, σε κάθε κολόνα, σε κάθε τοίχο, υπάρχουν ακόμη τα κηδειόχαρτα των τριών νεκρών του Αυγούστου. Τότε που σταμάτησαν να δουλεύουν όλα τα καμίνια. Με μια μικρή χρονοκαθυστέρηση.

Το πρώτο θανατηφόρο δυστύχημα στη ΛΑΡΚΟ για φέτος (στα 46 χρόνια λειτουργίας της αριθμεί, σύμφωνα με τους εργάτες, 50 νεκρούς) έγινε στις 2 Αυγούστου. Τότε το καμίνι 3 πήρε φωτιά και απανθρακώθηκε ένας εργάτης. Χρειάστηκε να γίνει και δεύτερο δυστύχημα, στις 27 Αυγούστου, για να ανακοινώσει ο γ.γ. του υπουργείου Ανάπτυξης πως δεν θα διεξαγάγει μόνο τον προβλεπόμενο από τη νομοθεσία έλεγχο, αλλά ότι έδωσε εντολή προσωρινής σφράγισης των πέντε ηλεκτροκαμίνων στο εργοστάσιο της Λάρυμνας, ώστε να διεξαχθεί πλήρης έλεγχος στις συγκεκριμένες εγκαταστά- σεις». (Σύμφωνα με το υπουργείο, τακτικός έλεγχος στη ΛΑΡΚΟ έγινε τον Μάρτιο του 2008.) Αλλος ένας νεκρός, δύο ελαφρά τραυματίες και ένας ακόμη που χαροπάλευε στο ΚΑΤ. Πέθανε 10 μέρες αργότερα.

Τώρα τα μνημόσυνα έγιναν, έχει λιακάδα και όλα μοιάζει να 'χουν ξεχαστεί. Το «εργασιακό Νταχάου», όπως το αποκαλούσαν ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΓΣΕΕ, ΠΑΜΕ, δεν απασχολεί κανέναν. Ούτε καν τους ίδιους τους εργαζομένους. Στα καφενεία και τις ταβέρνες του χωριού τους το μόνιμο θέμα συζήτησης είναι τι θα απογίνει η εταιρεία. Η απελθούσα κυβέρνηση είχε βγάλει στο σφυρί το 36% των μετοχών της ΛΑΡΚΟ.

Η διαδικασία επιλογής θα ολοκληρωνόταν τον Νοέμβριο. Ο κ. Καραμανλής, στην αγωνία του να κλείσει τη μαύρη τρύπα του προϋπολογισμού, ετοιμαζόταν να χαρίσει μια εταιρεία αξίας άνω των 2 δισ. ευρώ στον στρατηγικό επενδυτή για 150 εκατ. ευρώ. Τώρα η διαδικασία έχει παγώσει.

Αν κανείς θέλει να μελετήσει την εργατική τάξη στην Ελλάδα, θα πρέπει να ερευνήσει και για τη ΛΑΡΚΟ. Μέχρι το 1901 η Λάρυμνα ήταν μια καθαρά αγροτική περιοχή. Τότε ξεκίνησε η εκμετάλλευση των μεταλλείων· τότε φτωχοί τσοπάνηδες και μικροκληρούχοι της Κωπαΐδας έγιναν σε μια νύχτα εργάτες. Το 1963 ο Πρόδρομος Αθανα- σιάδης - Μποδοσάκης ιδρύει τη ΛΑΡΚΟ και τρία χρόνια αργότερα το εργοστάσιο. Γύρω από αυτό κατασκευάζει δύο οικισμούς με σχολεία, νηπιαγωγεία, αθλητικές εγκαταστάσεις, εκκλησίες και πολιτιστικά κέντρα για τους εργαζομένους της εταιρείας.

Η χιλιοτραγουδισμένη τσιμινιέρα δεσπόζει στο τοπίο και στη ζωή ολόκληρης της περιοχής. Σε χαρά ή σε σχόλη, στην καθημερινότητα και στις αργίες, καπνίζει συνεχώς. Γι' αυτό και όταν η τσιμινιέρα «πάγωσε» για 110 μέρες, το 1977, το ομώνυμο τραγούδι έγινε ο ύμνος των απεργών εργατών. Στην Ελλάδα του Καζαντζίδη και των γκασταρμπάιτερ ήταν για κάποιον μεγάλη τύχη να δουλεύει στου Μποδοσάκη. Μέχρι τις αρχές του '80, οπότε -αφού ο ιδρυτής την ξεζούμισε και χρώσταγε παντού- μπαίνει στο νόμο για τις προβληματικές, εκκαθαρίζεται και περνά στον έλεγχο του Δημοσίου.

Η κυρία Αργυρούλα κρατάει στην αγκαλιά την εγγονή που έχει το όνομά της. Ζει στον εργατικό οικισμό της Λάρυμνας από 5 χρονών. «Ηρθαμε εδώ με τους γονείς μου για να δουλέψουν στο εργοστάσιο. Το '60 ήταν πολύ σπουδαίο να είσαι εργάτης στην Ελλάδα και να μην ξενιτευτείς. Ο Μποδοσάκης έφτιαξε το εργοστάσιο, τον οικισμό που μένουμε και το διπλανό χωριό. Ημασταν μια μικρή κοινωνία από όλα τα μέρη της Ελλάδας. Ηταν, βέβαια, πολύ βρόμικα από τη σκόνη. Φαντάσου: φαίνονταν οι πατημασιές σου και δεν μπορούσες ν' ανοίξεις τα παράθυρα. Ομως, δεν ξέραμε πόσο επικίνδυνα είναι αυτά. Ο οικισμός συνδεόταν με το χωριό με βάρκα. Ο δρόμος φτιάχτηκε από τα τοξικά απόβλητα, με τα οποία ο Μποδοσάκης μπάζωνε τη θάλασσα επί χούντας. Τότε χαιρόμασταν που είχαμε ψωμί να φάμε. Οι άνθρωποι τότε δεν ήξεραν τι πάει να πει εργάτης, τι πάει να πει μεροκάματο. Ηταν μια αποκομμένη περιοχή με καμιά πενηνταριά μαντριά. Σε πολλά σπίτια είχαν τη φωτογραφία του βασιλιά και δίπλα του Μποδοσάκη. Τον θεωρούσαν ευεργέτη. Μέχρι την απεργία του '77, βεβαίως».

Τριάντα οχτώ χρονών, 25, 34. Χρήστος Δόσκορης. Κώστας Ντελής. Γιάννης Παπακωνσταντίνου. Είναι οι τρεις τελευταίοι νεκροί στη μακρά ιστορία της πιο βαριάς βιομηχανίας της χώρας. «Στην ημερήσια διάταξη των κυβερνώντων είναι το ξεπούλημα της ΛΑΡΚΟ και η ανατροπή των "βαρέων και ανθυγιεινών" των μεταλλεργατών. Η ανθρώπινη ζωή, η προστασία και η ασφάλεια των εργαζομένων είναι σε δεύτερη ή τρίτη προτεραιότητα. Καταγγέλλουμε την εγκληματική αδιαφορία των υπευθύνων. Καταγγέλλουμε το κουκούλωμα, που κάθε φορά επι- χειρείται, των πραγματικών αιτίων και των ευθυνών. Κάθε φορά ενοχοποιούνται τα θύματα (Σωληνουργεία Κορίνθου, Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη...)» υπογράμμιζε τον Αύγουστο η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατών Μετάλλου.

Αυτήν τη φορά δεν ενοχοποιήθηκαν τα θύματα. Αυτήν τη φορά -λένε οι άνθρωποι της εταιρείας- έφταιγε η πάστα. Πάστα είναι το υλικό που χρησιμοποιείται για να λιώσει το μετάλλευμα. Για να κάνουν οικονομία, λένε, σταμάτησαν να αγοράζουν πάστα από τη Νορβηγία κι έπαιρναν την πολύ φτηνότερη ουκρανέζικη. «Στην πρώτη γραμμή της παραγωγής είναι φυσιολογικό να έχεις και απώλειες. Για να μην έχεις, πρέπει να τηρούνται όλοι οι κανόνες ασφαλείας, πρέπει να τηρείται αυστηρά η διαδικασία και πρέπει ο εργάτης να είναι απολύτως συγκεντρωμένος σ' αυτό που κάνει. Αν δεν είναι ή αν έχει μια κακιά μέρα επειδή τσακώθηκε με τη γυναίκα του ή αν τον έχει πάρει από κάτω η ρουτίνα, τότε είναι πολύ εύκολο να συμβεί το δυστύχημα». Και τι έγινε, λοιπόν, στη ΛΑΡΚΟ τον Αύγουστο; Είχαν και οι τρεις μια κακή μέρα;

«Αν είχαν μια κακιά μέρα, δεν θα σας μιλούσαμε ανώνυμα». Ετούτα τα δύο στελέχη είναι οι πρώτοι άνθρωποι που συναντώ. Μακριά από τη Μαλεσίνα. Στον μικρόκοσμο της επιχείρησης οι άνθρωποι χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: στα στελέχη και στους εργάτες. Και όταν πρωτογνωρίζεις κάποιον από αυτούς, σπεύδει να σου συστηθεί με αυτήν του την ιδιότητα - στέλεχος ή εργάτης. Αλλα ωράρια, άλλες αποδοχές, άλλα σπίτια, άλλη θέση, άλλη άποψη για ό,τι έχει συμβεί.

«Αυτό που συνέβη τον Αύγουστο δεν ήταν τυχαίο. Είναι το αποτέλεσμα σπατάλης, κακοδιαχείρισης και ενός σκανδάλου που, αν διερευνηθεί στην ολότητά του, είναι μεγαλύτερο από το Βατοπέδι». Τα δύο στελέχη με βομβαρδίζουν με νούμερα και στοιχεία και μ' ένα σωρό άγνωστες έννοιες: κλειδωμένες τιμές, προπώληση, χέτζινγκ, χρηματιστήριο Λονδίνου. Γιατί να μη γράψω τα ονόματά σας; «Είμαστε και οι δύο λίγο πριν από τη σύνταξη. Αύριο-μεθαύριο μπορεί η εταιρεία να πουληθεί. Δεν ρισκάρεις να πάρεις πόδι σ' αυτήν την ηλικία».

Ο Κώστας Πολίτης δηλώνει «60 χρονών, ευτυχώς. Γιατί είναι καθαρά θέμα τύχης να βγεις ζωντανός». Εργάζεται στη ΛΑΡΚΟ από το 1977 - τη χρονιά της απεργίας που κράτησε 110 μέρες και συντάραξε την Ελλάδα. Οι εργάτες της ΛΑΡΚΟ έγιναν σύμβολα για την αντοχή, την αλληλεγγύη και την αποφασιστικότητά τους. Και ο Μποδοσάκης -ιδιοκτήτης 10 μεγάλων βιομηχανιών και προσωπικός φίλος του τότε πρωθυπουργού Καραμανλή, που έστελνε αύρες και κρανοφόρους στους απεργούς- αναγκάστηκε να ικανοποιήσει όλα τα αιτήματά τους.

Αυτή η απεργία έρχεται συνεχώς στις κουβέντες με τους εργάτες που συναντάμε σε σπίτια και σε καφενεία, σε ταβερνεία και σε μπαρ. «Το '66 οι εργάτες έκαναν την πρώτη τους μεγάλη απεργία που κράτησε 60 μέρες. Γύρισαν ηττημένοι και ταπεινωμένοι. Το '77 κέρδισαν πάνω απ' όλα δύναμη, αυτογνωσία, πίστη στην αλληλεγγύη τους. Τότε οι άνθρωποι ζούσαν εξαθλιωμένοι· δυο δυο οι οικογένειες στα σπίτια. Στο εστιατόριο της επιχείρησης, ακόμη και στους δρομίσκους του οικισμού, αλλού κάθονταν τα στελέχη και αλλού οι εργάτες· ήταν σαν απαρτχάιντ. Πώς από αυτήν τη μεγάλη νίκη φτάσαμε στον σημερινό εξευτελισμό, να πεθαίνουν τρεις συνάδελφοι και να μην ανοίγει ρουθούνι; Είναι όλοι φοβισμένοι. Γι' αυτό».

«Τον βλέπεις αυτόν; Απεργοσπάστης. Μόλις κάθεται, σταματάνε οι κουβέντες· το στίγμα το κουβαλάνε ακόμη και τα παιδιά του» μου λέει ο Πάνος Πολίτης, «εργάτης και κομμουνιστής», όπως συστήνεται. Ο Πάνος είναι 27 χρονών και δουλεύει ως νοικιασμένος εργαζόμενος στο εργοστάσιο. «Στη ΛΑΡΚΟ υπάρχουν εργαζόμενοι 4 ταχυτήτων: οι παλιοί που έχουν τις συμβάσεις που κέρδισαν με τη μεγάλη απεργία. Ενας τέτοιος εργάτης μπορεί να βγάζει 2.500 με 3.000 ευρώ. Υπάρχουν αυτοί που μπήκαν με τις καινούργιες συμβάσεις και που για την ίδια δουλειά παίρνουν 1.000 ευρώ. Υπάρχουν οι νοικιασμένοι, που κάνουν επίσης την ίδια δουλειά, αλλά δεν έχουν υπερωρίες, επιδόματα και αποζημίωση. Και, τέλος, υπάρχουν εκείνοι που δουλεύουν με δελτίο παροχής υπηρεσιών ως αυτοαπασχολούμενοι (!), με ασφάλιση στο ΤΕΒΕ, χωρίς κατοχυρωμένα εργασιακά δικαιώματα. Αρα, πώς να συντονιστούμε μεταξύ μας, αφού υποβλέπουμε ο ένας τον άλλον κι αφού μας κάνουν να παραμυθιαζόμαστε πως έχουμε διαφορετικά συμφέροντα;»

Απολυμένος λόγω συνδικαλισμού, ο κ. Γιώργος Νυδριώτης κατέφυγε στην Αθήνα όπου έφτιαξε, μαζί με άλλους εργάτες, το συνδικάτο μετάλλου. Αναγκαστική επιλογή, μας εξηγεί, καθώς το σωματείο των μόνιμων δεν δεχόταν ως μέλη τους νοικιασμένους. Από τους νεκρούς του καλοκαιριού, δύο ήταν μόνιμοι κι ο τρίτος δούλευε σε εργολάβο. Ισως γι' αυτό η οικογένειά του να μου έκλεισε ερμητικά την πόρτα όταν την επισκέφθηκα στο χωριό τους. «Ολοι που δουλεύουμε σε εργολαβίες έχουμε φιλήσει κατουρημένες ποδιές για 600 και 700 ευρώ».

Ο νεαρός που μου μιλάει δουλεύει στο εργοστάσιο από τα 18. Ολοι οι άντρες της περιοχής έχουν κάνει μεροκάματα εδώ, ακόμη και ως μαθητές για να βγάλουν το χαρτζιλίκι τους. Ομως, για τον (ας τον πούμε) «Δημήτρη» το εργοστάσιο κατέληξε η ζωή του:

«Το καθεστώς των εργολαβιών μειώνει το κόστος της εργατικής δύναμης. Οποιος από το μόνιμο προσωπικό συνταξιοδοτείται αντικαθίσταται από νοικιασμένο εργαζόμενο. Αντίθετα, κάποιοι απολύθηκαν την περασμένη χρονιά. Οι εργαζόμενοι στις εργολαβίες εργάζονται στη βαριά βιομηχανία ανειδίκευτοι, χωρίς την απαραίτητη εκπαίδευση, ενώ ανακυκλώνονται συνεχώς, άρα δεν προλαβαίνουν να αποκτήσουν εμπειρία και εξοικείωση με τη δουλειά. Ο ανώτερος μισθός φτάνει τα 1.000 ευρώ, ενώ πρόσφατα είχαμε δύο μήνες απλήρωτοι.

Θα μπορούσε να είναι ένα ειδυλλιακό χωριό. Ομως, μερικές δεκαετίες κακοδιαχείρισης, απληστίας και κομματικών πελατειακών σχέσεων μετέτρεψαν τα χωριά της περιοχής σε χωριά κολίγων, δεσμευμένων από τα μεροκάματα, τα οποία όσο περνά ο καιρός γίνονται όλο και μικρότερα. »Οταν δεν υπάρχει δουλειά, όταν δεν έχεις καμία άλλη εναλλακτική, φοβάσαι να χάσεις και το λίγο που σου πετάνε. Και, φυσικά, δέχεσαι να δουλεύεις χωρίς εκπαίδευση και χωρίς καινούργια και καλοσυντηρημένα εργαλεία και στα χειρότερα πόστα. Και δεν υπάρχει χειρότερο απ' τα καμίνια, πίστεψέ με». Κάθε καμίνι είναι έξι μέτρα ψηλό και έχει διάμετρο 12 μέτρα. Το «5» είναι το μεγαλύτερο, με διάμετρο 18 μέτρα. Για να λιώσει το μετάλλευμα χρειάζεται το καμίνι να φτάσει στους 1.600° C. Ο «Δημήτρης» με κερνάει τον καφέ, πληρώνει την μπίρα του και φεύγει.

«Καμία σχέση με την παλιά εποχή. Παλιά οι εργάτες, μετά την απεργία, έβγαζαν χρήμα. Τώρα τα έρμα δουλεύουν για φραγκοδίφραγκα». Η κυρούλα που κρατάει τον καφενέ δίπλα στα φουγάρα ξεκινάει να θυμάται «γλέντια και χαρές και γέλια. Ηταν κιμπάρηδες οι εργάτες τότε. Και περήφανοι. Αλλιώς η ζωή μας».

Ο πιτσιρικάς που συναντώ μετά ήταν αγέννητος όταν η ζωή ήταν «αλλιώς». «Εγώ μάζεψα τα πτώματα. Και καλά οι δύο που πέθαναν ακαριαία. Τον έναν τον πήρε η φλόγα, τον άλλον η λάβα. Ομως, ο τρίτος που φλεγόταν ακόμη και καιγόταν από τα τοξικά επί δύο εβδομάδες; Τι να κάνεις, όμως; Αυτή είναι η δουλειά, και γυρίσαμε. Δεν φοβάμαι, είναι μέσα στα ρίσκα που παίρνεις». Για 800 ευρώ; «Στην προηγούμενη δουλειά μου, που ήταν επίσης σε βιομηχανία, έπαιρνα 600 και δούλευα 12ωρο. Εδώ είναι καλύτερα. Πόσες φορές θα σε βρει το κακό;»

Εργάζεται στη ΛΑΡΚΟ από το 1977ο κ. Κώστας Πολίτης, από τη χρονιά της θρυλικής απεργίας, δηλαδή, που κράτησε 110 μέρες. Με τα «κέρδη» εκείνου του αγώνα ζουν ακόμη οι παλιοί εργάτες. «Το κακό μπορεί να σε βρει κάθε στιγμή. Τα τελευταία εφτά χρόνια κλάψαμε οχτώ συναδέλφους. Τώρα για το πρώτο ατύχημα λένε πως φταίει το υλικό που χρησιμοποιούμε για να λιώσει το μέταλλο. Στο δεύτερο, το καμίνι εξερράγη και... ήταν κακιά στιγμή. Ομως, το καμίνι "μουγκράει", το ακούς όταν είναι να σκάσει. Ηταν όλοι σωστά εκπαιδευμένοι; Τηρήθηκαν σωστά οι διαδικασίες; Γιατί προσπάθησαν να το σβήσουν αφού είχε πυρώσει κι αφού κάθε νοήμων άνθρωπος ξέρει πως δεν σβήνεις με νερό των 20° C κάτι που καίει στους 1600° C; Αυτά είναι τα ενδιαφέροντα ερωτήματα».

Ο Γιώργος Νυδριώτης είναι φυσιογνωμία πολύ γνωστή. Γνωριζόμαστε από το υπόγειο όπου τραγουδάει η Καίτη Ντάλλη. Εγώ τον ήξερα ως μπουζουξή. Μου συστήνεται ως πρόεδρος του συνδικάτου μετάλλου. «Αναγκάστηκα να φύγω στην Αθήνα, αφού η εταιρεία δεν με ξαναπροσέλαβε λόγω της συνδικαλιστικής μου δραστηριότητας. Το σωματείο των μόνιμων, λόγω του καταστατικού του, δεν μας δεχόταν εμάς τους νοικιασμένους. Ετσι φτιάξαμε το συνδικάτο. Την πρώτη μέρα που γύρισα απ' το εργοστάσιο δεν με αναγνώρισε ούτε το σκυλί μου· τόσο μαύρος ήμουν. Η μάνα μου με παρακάλαγε να φύγω· οι μανάδες μας, οι γυναίκες μας, οι αδελφές μας ζουν πάντα με το φόβο αν θα γυρίσουμε πίσω. Ο κίνδυνος είναι πανταχού παρών. Με το που πατάει το πόδι εκεί ο εργάτης, η πρώτη ευχή που παίρνει είναι "σιδερένιος"».

Οι εργαζόμενοι δουλεύουν με τις φωτιές να πετάγονται πάνω απ' τα κεφάλια τους, ενίοτε και μέσα στα ρούχα τους. Ενστικτωδώς μαθαίνουν να προστατεύονται. Προσέχουν ακόμη και το σκαλί που πατάνε για να αποφύγουν τις χυμένες λάβες. Τόσο πολύ δένονται με το εργοστάσιο και τη δουλειά τους, που έχουν προσωποποιήσει κάθε συμπεριφορά των καζανιών. Λένε ότι «μουλάρωσε», «γκρινιάζει», «πεισμώνει».

Σε ένα δραματικό έγγραφο-προειδοποίηση που έστειλε η Επιθεώρηση Μεταλλείων Νοτίου Ελλάδος (ΕΜΝΕ) προς το υπουργείο Ανάπτυξης, αμέσως μετά το πρώτο θανατηφόρο εργατικό δυστύχημα στις αρχές Αυγούστου, καταγγέλλει πως 10 μηχανικοί καλούνται να επιθεωρήσουν πάνω από 1.200 επιχειρήσεις μεταλλείων!

Εγραφε τότε η «Ελευθεροτυπία»: «Οι επιθεωρητές αδυνατούν πλέον να φέρουν εις πέρας την αποστολή τους, δηλαδή να επιβλέψουν και να εγγυηθούν στοιχειώδεις συνθήκες ασφαλείας στα περισσότερα μεταλλεία της χώρας! Το "έγκλημα" στη ΛΑΡΚΟ είχε, δυστυχώς, προαναγγελθεί. Οι πολιτικοί υπεύθυνοι στο υπουργείο Ανάπτυξης (υπουργός, υφυπουργός, γεν. γραμματέας, προϊστ. διευθύνσεων) γνώριζαν πολύ καλά και από πρώτο χέρι ότι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί έχουν κυριολεκτικά διαλυθεί».

Σ' αυτό το μικρό χωριό των 1.000 κατοίκων οι ξένοι κάνουν πάντα εντύπωση. Τραβάνε τα βλέμματα και προκαλούν απορίες. Ειδικά αν περπατάνε δίπλα στο εργοστάσιο και στον ιδιωτικό του οικισμό. Τότε τους σταματάνε και τους ρωτούν από πού είναι και τι γυρεύουν εδώ. Το βράδυ, όμως, τους κερνάνε μπίρες. «Κοιτάξτε, κυρία μου, σας σταματήσαμε γιατί περπατούσατε χωρίς άδεια της διεύθυνσης. Δεν ξέρουμε τι θέλετε να μάθετε, αλλά φωτογραφίες δεν θα βγάλετε· διαφορετικά, νομίμως (sic) θα σας σπάσουμε τη μηχανή». Κι αφού συζητάμε επί ώρα το νόμιμον του σπασίματος της μηχανής, έχουμε γίνει πια φίλοι. «Μην το ψάχνεις με τους νεκρούς. Ατυχήματα γίνονται κάθε μέρα. Μπορεί κι εσύ, εδώ που είσαι, να πάθεις ένα εργατικό ατύχημα. Φέρ' ειπείν, με το αμάξι σου».

«Οχι ατύχημα, ρε γαμώ το, δολοφονία έγινε!» επιμένει το βράδυ ο Πάνος Πολίτης. «Τρύπησε το καμίνι, έγινε το μπαμ. Εγώ ήμουν γύρω στα 150 μ. μακριά. Με το πρώτο μπαμ καταλάβαμε ότι η ζημιά ήταν εκεί. Τρέξαμε. Ρωτάω, "Βγήκατε όλοι έξω;". Μου λένε, "Ψάχνουμε τον Κώστα". Ο ένας συνάδελφος έψαχνε τον άλλο, αρπάζαμε φωτιά. Εβραζε κάτω ο τόπος, πατάγαμε, παίρναμε φωτιά, προσπαθήσαμε να σβήσουμε, να βρούμε φορτωτές να σπρώξουμε... Τους συναδέλφους ήδη τους είχαμε μαζέψει. Ψάχναμε να βρούμε κι άλλους που μες στον πανικό φύγανε και δεν τους βρίσκαμε. Μόλις σβήσαμε λίγο τη φωτιά και ήταν ανθρωπίνως δυνατό να ξαναπάμε στο σημείο, βρήκαμε τον έναν συνάδελφό μας νεκρό και τον άλλο να χαροπαλεύει. Σας εύχομαι πραγματικά ποτέ να μη ζήσετε στιγμή να ψάχνετε για έναν άνθρωπο νεκρό, έναν συνάδελφο που πριν από μια ώρα είπες καλημέρα, ήπιες καφέ μαζί του. Δώσαμε μάχη για να μη φτάσει η φωτιά στις δεξαμενές προπανίου - που, αν εκραγούν, θα εξαφανιστούν Λάρυμνα, Μαρτίνο, Μαλεσίνα κι όλα τα περίχωρα».

«Το εργοστάσιο ήταν για όλες τις κυβερνήσεις ένας τρόπος να βολεύουν την πελατεία τους. Μεγάλος πελάτης; Σε κάνουν διευθυντή. Μικρός πελάτης; Σε κάνουν εργάτη. Κι έχουν πολλούς τρόπους να σε κρατάνε, αφού, αν είσαι με μπλοκάκι, παρακαλάς να μπεις στον εργολάβο. Κι αν είσαι στον εργολάβο, παρακαλάς να γίνεις μόνιμος. Τρέμουν όλοι να μην κλείσει το εργοστάσιο και μείνουν χωρίς δουλειά. Εν τω μεταξύ, έχουμε μείνει χωρίς θάλασσα, χωρίς καθαρό αέρα, χωρίς δέντρα. Η ΛΑΡΚΟ αδειάζει τη σκουριά στη θάλασσα, μπαζώνει τα ρέματα, πετάει τα απόβλητα στα γύρω βουνά. Κι αν σε ρωτήσουν ποιος σ' τα 'πε όλα αυτά, να πεις "ο Πέτρος ο καφετζής, που είναι 31 κι έχει έναν γιο 2,5, και που δεν ψήφισε κανέναν τους στις εκλογές γιατί κανείς τους δεν ήταν εκεί όταν τον χρειάστηκε"».

Τα δύο δυστυχήματα του Αυγούστου είναι στη φάση της δικαστικής διερεύνησης. Η Επιτροπή Μεταλλείων αναμένεται να βγάλει τα πορίσματά της και ο εισαγγελέας να σχηματίσει δικογραφία. Η διαδικασία πώλησης της ΛΑΡΚΟ πάγωσε λόγω εκλογών. Η εταιρεία ανακοίνωσε ότι θα αποζημιώσει τις οικογένειες των νεκρών και θα προσλάβει άλλα μέλη της οικογένειάς τους στο μόνιμο προσωπικό. Οι νεκροί δικαιώνονται;

Το προφίλ της εταιρείας

Η ΛΑΡΚΟ παράγει ετησίως 2.500.000 τόνους κοκκοποιημένο σιδηρονικέλιο. Οι μεγαλύτεροι παραγωγοί προϊόντων ανοξείδωτου χάλυβα (κατασκευαστές όπλων, ηλεκτρονικών συσκευών, ειδών οικιακής χρήσης) εμπιστεύονται το προϊόν της, το οποίο θεωρείται μοναδικό λόγω της παντελούς απουσίας άνθρακα. Αυτό τοποθετεί την εταιρεία μεταξύ των πέντε κορυφαίων παραγωγών στον κόσμο, με μερίδιο 40% της ευρωπαϊκής αγοράς. Το προϊόν της είναι σχεδόν 100% εξαγώγιμο και συναλλαγματοφόρο. Η επιχείρηση απασχολεί 1.300 άτομα, γεγονός που την καθιστά έναν από τoυs εργοδότες με σημαντική συνεισφορά στο ΑΕΠ τns Ελλάδας, με τέσσερα κύρια μεταλλευτικά κέντρα και δραστηριότητα σε πέντε νομούς. Ανήκει στο Δημόσιο (33,5%), στην Εθνική Τράπεζα (36,43%), στη ΔΕΗ (28,56%) και στην κρατική εταιρεία κινητών αξιών ΔΕΚΑ (1,51%).

Ακούστε

..............1..............

Μάνος Λοΐζος - Φώντας Λάδης

«Τα τραγούδια μας» (MINOS MSM 279)

Ο κλασικότερος δίσκος της εργατικής τάξης. Τα τραγούδια ακούγονται ακόμη και σήμερα σε πορείες και απεργίες. Κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1976· ωστόσο, 8 από τα τραγούδια του δίσκου απαγορεύτηκε να παίζονται από τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης. Ο Λοΐζος κατάγγειλε δημοσίως το γεγονός και τα παρουσίασε σε μια μεγάλη συναυλία τον Δεκέμβριο του 1976 στο γήπεδο της Νέας Σμύρνης. Οι πωλήσεις του δίσκου ξεπέρασαν τα 100.000 αντίτυπα. Το τραγούδι «Πάγωσε η τσιμινιέρα» υπήρξε προφητικό για τους εργάτες της ΛΑΡΚΟ και νιώθουν σαν να γράφτηκε γι' αυτούς.

Διαβάστε

..............1.............

Claude Lefort, «Η προλεταριακή εμπειρία»,

εκδόσεις Στάσει Εκπίπτοντες

Η εργατική τάξη δεν αντιδρά απλώς μέσα στην ιστορία απέναντι σε οικονομικά προσδιορισμένους εξωτερικούς παράγοντες (βαθμός εκμετάλλευσης, επίπεδο ζωής), αλλά δρα και πραγματικά, παρεμβαίνοντας επαναστατικά όχι με βάση κάποιο προδιαγεγραμμένο από την αντικειμενική συνθήκη σχέδιο, αλλά σε συνάρτηση με τη συσσωρευμένη ολική της εμπειρία. Ο Λεφόρ εξηγεί πως το να είσαι προλετάριος είναι κατ' αρχήν το βίωμα και η επίγνωσή του.

«Λάρκο '77»

Εκδοση του γραφείου Ανατ. Στερεάς

& Εύβοιας του ΚΚΕ

Αποσπάσματα ελληνικού και ξένου Τύπου, φωτογραφίες και μαρτυρίες από την απεργία που κράτησε 110 μέρες και έγινε σύμβολο για την εργατική τάξη της χώρας.

..............2..............

Τσαρλς & Κρις Τίλι, «Η εργασία στον καπιταλισμό», εκδ. Καστανιώτη

Ο ιστορικός Τσαρλς Τίλι αναλύει, μαζί με το γιο του Κρις, το ερώτημα πώς και γιατί η κοινωνική οργάνωση της εργασίας αλλάζει ανάλογα με το πεδίο εφαρμογής της και σε κάθε διαφορετική χρονική περίοδο. Το βιβλίο αποτελεί μια «γροθιά στο στομάχι» της νεοφιλελεύθερης θεωρίας που κυριαρχεί σήμερα παγκοσμίως. Αποτελεί ένα αισιόδοξο εργαλείο για όλους όσοι ασχολούνται με τα προβλήματα της εργασίας, καθώς και για κάθε εργαζόμενο που θέλει να κατανοήσει τις προοπτικές της εργασίας.

Δείτε

Στιούαρτ Μπερντ και Ντέμπορα Σέιφερ,

«The Wobblies»

Οι wobblies, εκ του IWW, δηλαδή Industrial Workers of the World, ήταν το πρώτο ταξικό εργατικό κίνημα στις ΗΠΑ. Στους κόλπους του συγκέντρωσε τα καταπιεσμένα κομμάτια της εργατικής τάξης, δηλαδή ανειδίκευτους εργάτες, μετανάστες, μαύρους και γυναίκες.

..............2 ..............

Βίρνα Μολίνα, Ερνέστο Αρδίτο,

«Η καρδιά της φάμπρικας»

Οι εργάτες της κεραμοποιίας Ζανόν παίρνουν στα χέρια τους τη διαχείριση του εργοστασίου όταν ο ιδιοκτήτης αποφασίζει να το κλείσει. Αρχίζουν και πάλι να παράγουν πλακάκια, αλλά χωρίς αφεντικά. Είναι το πρώτο αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο στον κόσμο.

..............3..............

Michael Glawogger, «Ο θάνατος του εργάτη»

Σπονδυλωτή ταινία για την αόρατη εργατική τάξη στις εσχατιές του κόσμου. Από τους αυτοαπασχολούμενους ανθρακωρύχους της Ουκρανίας μέχρι τους εργάτες στο ηφαίστειο Ijen στην Ινδονησία και από τους εκδοροσφαγείς της Νιγηρίας μέχρι τους Παστούν στο διαλυτήριο πλοίων του Gadani.

Το σκάνδαλο της κακοδιαχείρισης και της προπώλησης

«Οι εργάτες είναι κακομαθημένοι. Δεν εκτιμούν τίποτα από όλα όσα τους προσφέρει η εταιρεία. Δωρεάν σπίτια, δεν πληρώνουν λογαριασμούς, όσα παίρνουν τους μένουν στο χέρι. Κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο μια λίστα με γκόλντεν μπόις και τάχα μου άχρηστους διευθυντές, που τάχα μου αυξήθηκαν από 12 σε 52 τα τελευταία χρόνια. Είναι και το δικό μου όνομα στη λίστα. Γιατί να γράψεις για τους εργάτες και τα ατυχήματα και όλα αυτά και να μη γράψεις για το τεράστιο έργο που προσφέρει η εταιρεία στην περιοχή και την Ελλάδα ολόκληρη;» Το γκόλντεν μπόι που κάθεται απέναντί μου μου μιλά «για τη φύση του εργάτη, που είναι απείθαρχη και τεμπέλικη κι όλο ζητάει, ζητάει, ζητάει».

«Ε, λοιπόν, τη λίστα με τα γκόλντεν μπόις τη βγάλαμε εμείς. Οπως κι εμείς δώσαμε στη Δικαιοσύνη τα στοιχεία για το σκάνδαλο. Κι αν τολμάνε, ας αμφισβητήσουν πόσο Νεοδημοκράτης είμαι. Είμαι δεξιός από άποψη, αλλά δεν μπορούσαμε να κλείσουμε τα μάτια. Βούλιαξαν την εταιρεία και θα σας εξηγήσω πώς». Ο Αντρέας Κορέτζελος είναι ο πρόεδρος αυτού που μετά την απεργία του '77 αποκαλούν όλοι Μεγάλο Σωματείο. «Σήμερα, πάλι, παρέλαβαν καινούργια τζιπ για τα στελέχη. Από την ώρα που ανέλαβε η Ν.Δ., τους 14 διευθυντές τούς έκανε 52 - όλους με μισθό από 5.000 έως και 10.000 ευρώ μηνιαίως, με πολυτελή εταιρικά αυτοκίνητα και πιστωτικές κάρτες για τα ψώνια τους. Τα έξοδα διοικητικής λειτουργίας εκτινάχθηκαν κατά 252% έναντι του 2004. Το μεγάλο φαγοπότι, όμως, έγινε με την προπώληση του νικελίου».

Ο Γιώργος Σουρούνης, παλιός συνδικαλιστής, ήταν ο πρώτος που μου μίλησε επωνύμως για το σκάνδαλο της ΛΑΡΚΟ. «Φαγώθηκαν πολλά λεφτά, περίπου 400 εκατομμύρια ευρώ. Η περίφημη Ομάδα του Λονδίνου, Αλογοσκούφης, Δούκας και ο διορισμένος από αυτούς διευθύνων σύμβουλος Θανάσουλας, έκλεισαν συμφωνίες με τράπεζες του Λονδίνου, οι οποίες ενεπλάκησαν και στα δομημένα ομόλογα των ασφαλιστικών ταμείων, όπως οι JP Morgan, Goldman Sachs, Barklays, Hypo. Προπώλησαν την παραγωγή για δύο χρόνια, από το 2005 έως το 2007, με τιμή 21.000 δολάρια τον τόνο, κάτω από την τρέχουσα τιμή του LME (Χρηματιστήριο Μετάλλων Λονδίνου) και κάτω από το κόστος παραγωγής της επιχείρησης. Από το 2004 και μετά, όταν οι τιμές του νικελίου διεθνώς εκτινάχθηκαν στα ύψη, η εταιρεία δεν μπόρεσε να αποκομίσει τα έσοδα που αντιστοιχούσαν, γιατί είχε προπωλήσει το 70-80% της ετήσιας παραγωγής της των επόμενων χρόνων σε τιμές σημαντικά κατώτερες από αυτές που διαμορφώθηκαν -όπως αναμενόταν- στις διεθνείς αγορές. Οταν οι τιμές νικελίου εκτινάχθηκαν, η ΛΑΡΚΟ συνέχιζε να πουλάει σε τιμές έως και 60% φθηνότερα!»

«Εχουμε δώσει όλα τα στοιχεία που διαθέτουμε στον εισαγγελέα» λέει ο Αντρέας, δείχνοντάς μου τη μηνυτήρια αναφορά. Οντως, ο οικονομικός Τύπος αναφέρει πως «η ΛΑΡΚΟ σταμάτησε το hedging το 2008, όταν οι τιμές των μετάλλων κατέρρευσαν και εισέπραξε όλη τη ζημιά! Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η εταιρεία να καταγράψει ζημιά άνω των 350 εκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με τον επίσημο ισολογισμό χρήσεως 2006 και 2007. Το 2008 η ζημιά ανήλθε στα 150 εκατομμύρια».

Λάθος ή πρόθεση; «Τα σωματεία μας έχουν καταγγείλει το σκάνδαλο από τότε, πήγαμε τα στοιχεία στον εισαγγελέα, έγιναν ερωτήσεις στη Βουλή... Ο πρωθυπουργός δεν απάντησε ποτέ». Και πώς να απαντήσει, όταν ο βουλευτής της Ν.Δ. Σίμος Κεδίκογλου (και ένας από τους μάρτυρες κατηγορίας στη μηνυτήρια αναφορά που έκαναν οι εργαζόμενοι) δήλωνε την επαύριο της ιστορικής ήττας του κόμματός του σε τηλεοπτικό σταθμό: «Προσπαθούσα να δω τον πρωθυπουργό επί δύο χρόνια για τη ΛΑΡΚΟ και δεν μου έκλεισε ποτέ ραντεβού»."

Φράγμα των Μανικιών

Αντιγράφω από το σάιτ του δήμου μας: “Αναφερόμενος στο φράγμα των Μανικίων, ο περιφερειάρχης είπε ότι υπάρχει πρόβλημα που είναι πολύ δύσκολο να ξεπεραστεί επειδή το κόστος κατασκευής του φράγματος, το οποίο έχει ολοκληρωθεί σε ποσοστό 80% και έχει σταματήσει, είναι πολύ μεγάλο και επειδή είναι εξίσου μεγάλο το κόστος της συντήρησής του όταν αυτό ολοκληρωθεί και λειτουργήσει. Ενδιαφέρον για το έργο έχει δείξει η ΔΕΗ, αλλά δεν υπάρχει τίποτα νεότερο.”

Με άλλα λόγια λόγω υψηλού κόστους αποπεράτωσης δεν προβλέπεται να κατασκευαστεί το φράγμα στα Μανίκια. Το συγκεκριμένο έργο είναι κάτι που χρειάζεται ο τόπος και αυτό γίνεται φανερό ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες όταν πολλές περιοχές μένουν χωρίς νερό ακόμα και για ημέρες. Η λύση του φράγματος θα ήταν η βέλτιστη για το πρόβλημα της λειψυδρίας καθώς η αποταμίευση νερού που θα γινόταν το χειμώνα θα έλυνε τα καλοκαιρινά προβλήματα. Πλέον ο τόπος καταδικάζεται να εξυπηρετείται από τις κατά τόπους γεωτρήσεις με όσα αρνητικά αυτό συνεπάγεται. Καταρχάς οι γεωτρήσεις δίνουν σταθερή παροχή νερού χωρίς δυνατότητα αποταμίευσης. Έτσι, το χειμώνα χάνεται νερό το οποίο θα ήταν χρήσιμο το καλοκαίρι. Επιπλέον, είναι εφικτό να ελέγχεται εβδομαδιαία η ποιότητα του νερού ενός φράγματος ενώ είναι δυσκολο να ελέγχεται ένας διψήφιος αριθμός γεωτρήσεων.

Το περίεργο στην όλη υπόθεση είναι η αιτιολογία του κόστους. Αν ήταν γνωστό εξαρχής ότι το κόστος κατασκευής και συντήρησής του θα ήταν ψηλό, τότε ίσως δεν θα έπρεπε καν να ξεκινήσει. Αντίστροφα, αν τελικά δεν είναι και τόσο μεγάλο θα πρέπει να δωθεί μάχη για την αποπεράτωσή του. Σε κάθε περίπτωση κάποιοι είναι υπόλογοι είτε για διασπάθιση χρήματος είτε για αφερεγγυότητα και ανικανότητα.

Υ.Γ. Δυστυχώς το θέμα του νερού είναι πολύ σοβαρό ειδικά για ένα δήμο ο οποίος προσανατολίζεται στον τουρισμό. Όμως πολύ φοβάμαι πως θα ξεπέσει σε επίπεδο φτηνού πολιτικαντισμού και λαικισμού από τους “άρχοντές” μας. Θα καταλήξει σαν την ΕΒΟ, να είναι το θέμα που νεκρανασταίνεται σε κάθε προεκλογική περίοδο προκειμένου κάθε παράταξη να πετάξει τα πυροτεχνήματά της.

Υ.Γ.2 Μακάρι η ΔΕΗ να σκεφτόταν οικολογικά και να κατασκεύαζε το φράγμα μαζί με ένα υδροηλεκτρικό σταθμό. Αλλά δυστυχώς τα μυαλά τους είναι κολλημένα στον λιθάνθρακα. Ποιος ξέρει, ίσως η “αγορά” του λιθάνθρακα να έχει κάποιο σοβαρό συγκριτικό πλεονέκτημα, όπως για παράδειγμα το “λαδάκι”, έναντι των υδροηλεκτρικών φραγμάτων...

Μητροπολίτης και λιθάνθρακας

Με βάση δημοσίευμα του σημερινού Σερβιτόρου, ο μητροπολίτης Καρυστίας και Σκύρου Σεραφείμ με επιστολή του στον υπουργό ανάπτυξης τάχθηκε υπέρ της δημιουργίας λιθανθρακικής μονάδας στο Αλιβέρι. Δυστυχώς στο δημοσίευμα δεν παρατίθεται η επιστολή του, οπότε τα συμπεράσματα βασίζονται αυστηρά σε αυτό.

Καταρχάς εντύπωση προκαλεί πως δεν αναφέρει πουθενά στην επιστολή του κάτι για τις βλαβερές συνέπειες του λιθάνθρακα. Λέξεις όπως «καρκίνος», «ρύποι», «φαινόμενο του θερμοκηπίου», απουσιάζουν παντελώς. Ο λιθάνθρακας αναγορεύεται στη θαυματουργή λύση του προβλήματος της ανεργίας. Και αναρωτιέμαι, δεν του πέρασε από το μυαλό ότι πχ και ένα εργοστάσιο με φυσικό αέριο λύνει εξίσου καλά το πρόβλημα μολύνοντας πολύ λιγότερο;

Στην ίδια επιστολή φέρεται να υποστηρίζει ότι αυτοί που αντιδρούν στον λιθάνθρακα είναι μόνο μια ομάδα οικολόγων που ενισχύεται και από ομάδες εκτός της περιοχής. Επιτέλους, η θεωρία του «περιφερόμενου θίασου των Εξαρχείων» που επικαλείται ο Κακλαμάνης βρίσκει και άλλον υποστηρικτή! Λες και το πρόβλημα του θερμοκηπίου δεν είναι παγκόσμιο ή οι ρύποι κάθονται μόνο πάνω από τα σπίτια των μηχανικών της ΔΕΗ, οπότε κανείς άλλος εκτός από αυτούς δεν δικαιούται δια να ομιλεί. Εδώ να σημειωθεί πως έχει απαγορευθεί η κατασκευή εργοστασίων λιθάνθρακα στις περισσότερες χώρες της ΕΕ, διότι παρά το ότι είναι φθηνό καύσιμο και εν αφθονία στην Ευρώπη, έχει τραγικές συνέπειες για τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Αλλά τι ξέρουν και αυτοί οι κουτόφραγκοι;

Το μεγαλύτερο μαργαριτάρι, όμως, είναι εκεί που αναφέρει ότι τα δενδρύλλια που ξηλώθηκαν δείχνουν τις «αντιθέσεις» στην τοπική κοινωνία. Με άλλα λόγια εξισώνονται οι οικολογικές οργανώσεις και οι κάτοικοι με ονοματεπώνυμο που υπό το φως της ημέρας δενδροφύτευσαν μία έκταση με τους δύο-τρεις αλήτες που το ίδιο βράδυ ξερίζωσαν τα δενράκια. Και αναρωτιέμαι, αν κάποια στιγμή βρεθούν δυο-τρεις αλήτες που κατεβάσουν το σταυρό από τον αγιο Θανάση ή βανδαλίσουν κάποιο εκκλησάκι ο μητροπολίτης θα βγάλει ανακοίνωση που θα αναφέρεται στις «αντιθέσεις» της κοινωνίας της Κύμης ή θα παίρνει ξεκάθαρη θέση καταδικάζοντας το συμβάν; Γιατί λοιπόν στα του οίκου του είναι ξεκάθαρος και στα υπόλοιπα αναλώνεται σε φτηνούς συνδικαλισμούς;

Δυστυχώς, επειδή θεωρώ πως ο Σεραφείμ κάθε άλλο παρά αφελής είναι ώστε να μην γνωρίζει τι σημαίνει λιθάνθρακας, δεν μου φαίνεται έντιμη η θέση του και η στάση του.

Τι σημαίνει ΛΑΡΚΟ

Στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο, κάποιοι συμπολίτες μας που είτε είναι ανενημέρωτοι είτε είναι επικίνδυνοι για τον τόπο, επανέφεραν θέμα Λάρκο. Ας δούμε λοιπόν, τι σημαίνει Λαρκο, με τη βοήθεια του Google Earth. Οι παρακάτω φωτογραφίες προέρχονται από τα δύο μεταλλεία της λάρκο στην κεντρική και δυτική εύβοια-μεσσάπια.

1. Τα δύο μεταλλεία, δεξιά και αριστερά στο χάρτη, με τα μπλε βελάκια (για μεγαλύτερη ανάλυση, κλικάρετε πάνω στις εικόνες). Προσέξτε από τι ύψος διακρίνεται το μεταλλείο των Μεσσαπιων.

2. Μέρος της περιοχής όπου θέλει να κάνει γεωτρήσεις η λάρκο. Το συνολικό μέγεθος των διεκδικήσεών της αγγίζει τα... 20.000 στρέμματα! Στο πάνω μέρος διακρίνονται τα Θαψά.

3. Εικόνα από το νταμάρι της λαρκο στην κεντρική εύβοια. Ή με άλλα λόγια, το πως θα γίνει η περιοχή της εικόνας 2, αν έρθει η συγκεκριμένη εταιρεία για εξορύξεις.

4. Αριστερά ο όρμος των Θαψών και δεξιά ο Τσίλαρος. Φυσικά επειδή το μετάλλευμα κάπως θα πρέπει να "ταξιδεψει" μέχρι τα εργοστάσια, έχει προταθεί η λύση οι δύο παραλίες να γίνουν λιμάνια.

5. Το λιμάνι μεταφόρτωσης του μεταλλείου στα Μεσσάπια. Μία εικόνα από το μέλλον που ορισμένοι διεκδικούν για τον Τσίλαρο και τα Θαψά...

6. Για το τέλος, μία συνολική άποψη του (πολύ μικρού σε σχέση με τις διεκδικήσεις της στην περιοχή μας) μεταλλείου της λάρκο στα Μεσσάπια. Ακόμα και ο δρόμος που οδηγεί από το μεταλλείο στο λιμάνι, έχει υποστεί περιβαλλοντική υποβάθμιση σε μία ζώνη 200-300 μέτρων δεξιά και αριστερά.

Το μόνο επιχείρημα των υποστηρικτών της λάρκο που μοιάζει να έχει κάποια βάση είναι το θέμα των θέσεων εργασίας που θα δημιουργηθούν. Όμως δεν στέκει, καθώς θα δημιουργηθούν γύρω στις 50-70 θέσεις εργασίας (και πολλές λέω), αλλά αντίστοιχα θα χαθούν πολλαπλάσιες στον γεωργικό και κτηνοτροφικό τομέα, στην υλοτομία και τη μελισσοκομία και φυσικά στην μόνη αναπτυξιακή διέξοδο της περιοχής μας, τον τουρισμό. Γιατί ένας αθηναίος ή ένας χαλκιδαίος να έρθει στην περιοχή μας, είτε για τρεις μέρες είτε για να χτίσει μία εξοχική κατοικία; Έτσι δεν θα δουλέψουν ούτε τα εστατόρια, ούτε οι οικοδομές, ούτε τα εμπορικά της περιοχής μας. Αξίζει για 50 κακοπληρωμένες θέσεις εργασίας να μαραζώσει η περιοχή και να καταστραφεί ο τόπος μας;

Υ.Γ. Ευτυχώς οι κάτοικοι του Μετοχίου έχουν καταλάβει τι σημαίνει λάρκο, πράγμα που ορισμένοι κοντόφθαλμοι (ευτυχώς μειοψηφία) στο Βίταλο αρνούνται να δουν. Όσο για τους 1-2 δίγλωσσους του δημοτικού συμβουλίου, τους αξίζουν "συγχαρητήρια"! Άξιος ο μισθός τους!

Υ.Γ.2 Καλές γιορτές!

Γενικό πολεοδομικό σχέδιο Κύμης

Αντιγράφω από σχόλιο αναγνώστη:

"http://rapidshare.com/files/170820028/poleodomiko.zip.html
στο παραπανω συνδεσμο θα βρειτε σε μορφη PDF το γενικο πολεοδομικο σχεδιο και την περιληψη του. Το αρχειο εχει μεγεθος 4ΜΒ και το ανεβασα στο ιντερνετ καθως βλεπω οτι το θεμα θαβεται απο το δημαρχο.Ενω υποτιθεται οτι τα σχεδια ειναι προσβασιμα σε ολους, οι φωτοτυπιες τους κοστιζουν 30Ε και ειναι κακης αναλυσης. Αισθανομαι λοιπον χρεος μου να βοηθησω στην ενημερωση των συμπολιτων μου για ενα τοσο σημαντικο ζητημα που θα ψηφισθει σε εξι μερες, γι αυτο και τα δημοσιευω στα μονα μπλογκ της περιοχης που ενημερωνουν και ασκουν ουσιαστικη κριτικη, στο ΣΔΑΠΠΕ και στον kymaio."

Ανώνυμε φίλε (ελπίζω να μου επιτρέπεις αυτή την προσφώνηση) σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, κυρίως όμως για την πράξη σου. Δυστυχώς λόγω έλλειψης χρόνου δεν έχω προλάβει να ασχοληθώ με το συγκεκριμένο θέμα... Ελπίζω μέσα στη βδομάδα να το διαβάσω, έστω και διαγώνια.

Υ.Γ. Επειδή η rapidshare δίνει περιορισμένη πρόσβαση (αθροιστικά μέχρι 10 κατεβάσματα του αρχείου, που μάλλον θα εξαντληθούν γρήγορα), σε περίπτωση που κάποιος θέλει το παραπάνω αρχείο μπορεί εναλλακτικά να μου στείλει μειλ στο kymaiosblog στην yahoo τελεία gr και να του το προωθήσω.

Κεδίκογλου και λιθάνθρακας

Ο πρώην βουλευτής του νομού μας Βασίλης Κεδίκογλου, έστειλε την παρακάτω επιστολή στην Καθημερινή όπου εν μέσω χονδροειδών ψεμάτων, λεκτικών ακροβατισμών και λογικών αλμάτων διανθισμένων με σωρεία αρλουμπολογιών υποστηρίζει τη χρήση λιθάνθρακα από τη ΔΕΗ. Όμως ας δούμε αναλυτικά αυτό το τραγικό κείμενο.

Ξεκινάει νομίζοντας ότι λοιδωρεί τους οικολόγους γράφοντας: "Στην συνήθη ζωή μας μερικοί μπορούν να περάσουν και χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, αν δεν υπάρχει αέρας, φώς ή νερό(!!). Αλλά τα χειρουργεία στα νοσοκομεία και οι μονάδες εντατικής θεραπείας και πολλά άλλα εθνικά συστήματα δεν μπορούν να λειτουργήσουν χωρίς ενέργεια.". "Κύριε" Κεδίκογλου, οι οικολόγοι (ή ευρύτερα όσοι δεν βλέπουν τη φύση ως αγελάδα προς άρμεγμα μέχρι τελικής εξάντλησης) ΔΕΝ είναι πρωτόγονοι! Και αυτοί θα δουν το βράδυ τηλεόραση, και αυτοί θα μαγειρέψουν, και αυτοί θα πάνε στο νοσοκομείο. Αλλά για να το δείτε χρειάζεται ελάχιστη παρατηρητικότητα, που μάλλον δεν διαθέτετε.

Παρακάτω προσπαθεί να προσδώσει ένα δήθεν επιστημονικό τόνο στο κείμενό του προσθέτοντας: "Η ενέργεια για την Κοινωνική ζωή είναι ό,τι το οξυγόνο για τη φυσική."!!! Οποιοσδήποτε έχει βγάλει την τρίτη γυμνασίου γνωρίζει ότι το οξυγόνο δεν έχει καμμία σπουδαιότητα για τη φυσική! Αντίστροφα, αποτελεί ένα από τα βασικά στοιχεία της χημείας και της βιολογίας.

Μάλιστα, το μεγαλείο του ανδρός φαίνεται στη φράση "Δεν θα ήθελα να ισχυρισθώ ότι οι αγωνιζόμενοι κατά του λιθάνθρακα υποστηρίζουν κάποιο καρτέλ αν και κάτι τέτοιο, όπως γνωρίζετε, διατυπώθηκε από την εφημερίδα ΤΟ ΠΑΡΟΝ". Η κουτοπονηριά σε όλο της το μεγαλείο! Σαν να γράφω, φοβούμενος τη μήνυση, δεν θα ήθελα να ισχυρισθώ ότι ο "κύριος" Κεδίκογλου και όσοι υποστηρίζουν τον λιθάνθρακα είτε είναι ηλίθιοι είτε τα παίρνουν, αν και κάτι τέτοιο, όπως γνωρίζετε, διατυπώνεται καθημερινά από συμπολίτες μας στην πλατεία. Βέβαια, για να μην τον κράξουν από την Καθημερινή (που και αυτοί στηρίζουν τον αγώνα ενάντια στον λιθάνθρακα) γράφει παρακάτω "Κάποιοι οικολόγοι κατηγορήθηκαν ως αργυρώνητοι και προσβαλλόμενοι δεν αισθάνθηκαν την ανάγκη να αντιδράσουν στοιχειωδώς, αλλά αυτό δεν αφορά την έγκριτη εφημερίδα σας.". Δηλαδή δεν λέω ότι οι οικολόγοι τα παίρνουν, αλλά διαχωρίζω από αυτούς την Καθημερινή διότι δεν τα παίρνει! Επιεικώς, συνδικαλισμός νηπιαγωγείου. Βέβαια το λαθρόβιο έντυπο ΠΑΡΟΝ, κατά καιρούς έχει λασπολογήσει πλείστους όσους χώρους και άτομα χωρίς τα τελευταία να αντιδράσουν. Αυτό αποτελεί τεκμήριο ενοχής; Αν ναι, τότε να βραβεύσουμε τον "κύριο" Κεδίκογλου για το έργο του στην εξέλιξη της νομικής επιστήμης!

Αναφέρει: "Στις περιοχές που είναι τα λιθανθρακικά κέντρα, παγκοσμίως οι άνθρωποι ευημερούν, το βιοτικό τους επίπεδο είναι ανώτερο και κάποια ένδειξη βιολογικής ζημιάς δεν έχει σημειωθεί.". Αν είχε κάνει τον κόπο να διαβάσει το ενημερωτικό δελτίο του ΤΕΕ θα ήξερε ότι 'οι λιθανθρακικές μονάδες εκπέμπουν 67 τοξικές ουσίες στον αέρα. Ουσίες όπως αρσενικό, βηρύλλιο, χρώμιο, μαγγάνιο, νικέλιο, υδράργυρος κλπ. Πολλές από αυτές τις ουσίες είναι καρκινογόνες ή νευροτοξικές και δημιουργούν προβλήματα στην ανάπτυξη των παιδιών, στο αναπνευστικό και στο άσθμα.'. Ή μήπως και το τεχνικό επιμελητήριο αποτελείται από πρωτόγονους οικολόγους που τα παίρνουν από τα καρτέλ; Αλλά ακόμα και αν οι μηχανικοί είναι άσχετοι (αλήθεια, τι έχει σπουδάσει ο "κύριος" Κεδίκογλου και εκφέρει τέτοια θέσφατα για τον λιθάνθρακα;) τι έχει να πει για τις θέσεις των γιατρών;

Και πάμε στο καλύτερο! "Εντούτοις οι επιστήμονες μας λένε ότι τα στερεά καύσιμα είναι υπεύθυνα για την κλιματική αλλαγή ...η οποία θα συμβεί το ταχύτερο μετά από κάποια εκατομμύρια χρόνια (!)"!!! Ο άνθρωπος βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου. Δεν έχει πάρει χαμπάρι το πρόβλημα του θερμοκηπίου, την τήξη των πάγων, την αλλαγή του καιρού. Ζει σε μία δικιά του πραγματικότητα, που απέχει έτη φωτός από τον κόσμο.

Ο "κύριος" Κεδίκογλου θα ήταν γραφικός αν δεν είχε διατελέσει βουλευτής και υπουργός της χώρας. Δυστυχώς είναι επικίνδυνος.

2η Οικολογική Γιορτή Στην Εύβοια

Η "οικολογική δράση στην Εύβοια" διοργανώνει 3ήμερη γιορτή (12-13-14 Σεπτέμβρη) στο Κρηπίδωμα Χαλκίδας. Αντιγράφω από το κείμενο που μοιράστηκε:

"Η ιδέα για τη δημιουργία αυτής της γιορτής προέκυψε από την επιθυμία μας να εκφράσουμε έναν άλλο τρόπο επικοινωνίας, οικολογικής-κοινωνικής ευαισθησίας και δράσης. Από πέρυσι, με τη διοργάνωση της 1ης Ευβοϊκής Γιορτής, προσπαθήσαμε να βρούμε τρόπουςνα αγωνιστούμε συλλογικά για να αλλάξουμε τις ζωές μας, να πειραματιστούμε λύσεις, να ανοίξουμε συζητήσεις, έξω όμως και ενάντια σε κάθε κομματικό ή οποιοδήποτε άλλο ιεραρχικό θεσμό. Να δημιουργήσουμε σχέσεις συντροφικότητας μεταξύ μας που να πλουτίζουν την καθημερινότητά μας στον τόπο που ζούμε. Για εμάς είναι αυτονόητο ότι τα δάση είναι η ανάσα που τόσο βίαια μας αποσπούν, ότι θέλουμε να κολυμπάμε, τόσο εμείς όσο και τα ψάρια, σε θάλασσες καθαρές και ότι εξοργιζόμαστε με το μολυσμένο νερό και τη δηλητηριασμένη τροφή μας. Ευτυχώς όλα αυτά τα αυτονόητα έχουν αρχίσει πια να σιγοψιθυρίζονται από όλο και περισσότερους ανθρώπους…

Έτσι και φέτος, μια από τις κύριες δραστηριότητές μας θα είναι η προβολή της οικολογικής γεωργίας. Αυτό δεν το κάνουμε μόνο επειδή τα «βιολογικά» είναι περισσότερο υγιεινά από τα συμβατικά τρόφιμα. Δεν είναι ζήτημα απλά τεχνολογίας. Υποστηρίζουμε την οικολογική γεωργία επειδή είναι η μόνη βιώσιμη λύση, σε μια πραγματικά αποκεντρωμένη, ελεύθερη, οικολογική κοινωνία. [...]

Φέτος, θελήσαμε να δώσουμε μεγάλη βαρύτητα, να αναδείξουμε, τα σοβαρά οικολογικά εγκλήματα της περιοχής, για τα οποία ευθύνονται εταιρείες που πλουτίζουν, με την καταστροφή της φύσης, άρα και της ίδιας μας της ζωής.

Γιατί ένα χρόνο μετά την πρώτη οικολογική γιορτή τα ζητήματα που αφορούν την Εύβοια είναι πολλά και σημαντικά και δεν σηκώνουν ούτε απραξίες ούτε μικροπολιτικές. Γιατί ο «μπαξές» έχει από όλα: ΛΑΡΚΟ, καύση RDF σε ΑΓΕΤ, υπεραλιεία και μόλυνση ευβοϊκού, λύματα χοιροστασίων, υγροβιότοπος Κολοβρέχτης, μονάδες λιθάνθρακα σε Μαντούδι και Αλιβέρι, αιολικά πάρκα, ρύπανση από ΝΕΟΧΗΜΙΚΗ και Τσιμεντάδικο…και φυσικά αρκετές χιλιάδες στρέμματα λιγότερο δάσος. Μερικά αποτελούν αιχμές κοινωνικής δράσης αλλά όλα ανεξαιρέτως είναι άμεσης προτεραιότητας. "

Και το πρόγραμμα εκδηλώσεων:

Παρασκευή 21:00
Γιάννης Μανόπουλος: Κλιματικές αλλαγές – Τρόποι αντιμετώπισης

Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Μεσσαπίων “Ταναϊς”: ΛΑΡΚΟ

Πολίτες κατά του λιθάνθρακα

Πρωτοβουλία ενάντια στις βλαπτικότητες: Οι αγώνες των κατοίκων ενάντια στις καταστρεπτικές δραστηριότητες των μεταλλείων στη Χαλκιδική

Σάββατο 19:00
Ρέα Πηγιάκη: Βιολογική γεωργία

Αυτόνομο Στέκι: Προσπάθεια για μία αντικαπιταλιστική κριτική στη βιοτεχνολογία

Παιδιά του Σωλήνα: Ο ρόλος της BIONOVA στην προώθηση των Γ.Τ.Ο.

Ανταρσία στον Εύριπο: Πράσινος καπιταλισμός

Μαύρο Πιπέρι: Κοινωνική οικολογία, μία πρόταση για το παρόν, ένα όραμα για το μέλλον

Κυριακή 12:00
Κίνηση για την επανοικειοποίηση της υγείας: Κριτική στην ιατρική και το ρόλο των φαρμακευτικών εταιρειών

Σπόρος: Καλάθι

Εναλλακτική Κοινότητα Πελίτι: Δράσεις Πελίτι

Ομάδα για την Διάσωση του Κολοβρέχτη

Η καταπάτηση του υγροβιότοπου του Κολοβρέχτη

Πυρκαγιά στο δήμο μας

Χθες (6/7) γύρω στις 6 το απόγευμα έπιασε φωτιά στο δρόμο που συνδέει την Κύμη με τη στέρνα, γύρω στα 1000 μέτρα (ή κάτι παραπάνω) από το γηροκομείο. Ευτυχώς η επέμβαση της πυροσβεστικής και των γύρω κατοίκων ήταν άμεση και σε 10 λεπτά έσβησε χωρίς να λάβει διαστάσεις. Το σημείο που εκδηλώθηκε ήταν δίπλα σε ένα... μεγάλο μονοπάτι, προσβάσιμο μόνο από τρακτέρ ή γερά τζιπ. Επίσης στο σημείο δεν υπάρχουν κολόνες της ΔΕΗ, οπότε μάλλον πρόκειται για εμπρησμό ή αυτανάφλεξη σκουπιδιών.

Απ' ότι φαίνεται ο κίνδυνος χτυπάει πλέον και την πόρτα μας και από καθαρή τύχη την γλιτώνουμε....

Δασοπροστασία και κυβερνητική αναλγησία

Απ' ότι φαίνεται και αυτό το καλοκαίρι θα γίνουμε μάρτυρες του "χορού της φωτιάς". Ήδη, την προηγούμενη βδομάδα εκδηλώθηκε φωτιά στην Αιδηψό, που ευτυχώς τέθηκε γρήγορα υπό έλεγχο. Θα περίμενε κανείς μετά τις περσινές πυρκαγιές η κυβέρνηση να έχει λάβει κάποια στοιχειώδη μέτρα προστασίας και αντιμετώπισής τους, όπως την αύξηση του αριθμού των πυροσβεστικών αεροπλάνων, τη μονιμοποίηση των εποχιακών και συμβασιούχων πυροσβεστών (και την τακτική μετεκπαίδευσή τους), την ενδυνάμωση του θεσμού του εθελοντή πυροσβέστη κλπ. Μέχρι σήμερα τίποτα τέτοιο δεν έχει γίνει. Ενδεικτικό είναι ότι το τελευταίο δίμηνο ο δήμος μας και ο δήμος Κηρέως απέκτησαν από ένα πυροσβεστικό όχημα λόγω.... δωρεάς ιδιωτικών φορέων! Με άλλα λόγια, το κράτος κοιμάται και αφήνει τη δασοπροστασία στο έλεος των μεγάλων επιχειρήσεων! Αν δωρήσουν πυροσβεστικά οχήματα έχει καλώς, αν όχι τόσο το χειρότερο! Και όλα αυτά σε δύο από τους πιο πράσινους δήμους, ενός πράσινου νομού!

Μακάρι να βγω ψεύτης, αλλά δυστυχώς και φέτος προβλέπεται "θερμό" καλοκαίρι... Και το ακόμα χειρότερο είναι ότι πέρσι είχαμε 70 νεκρούς και τεράστιες εκτάσεις καμμένες και το μόνο που βρήκαν να κάνουν οι κυβερνώντες είναι να πετάνε μπαρούφες για το "στρατηγό άνεμο" (Πολύδωρας) και να αναλώνονται σε επικοινωνιακά τρύκ φορώντας στρατιωτικά τζάκετ μέσα στον Αύγουστο (Καραμανλής)! Ο κόσμος καιγόταν και αυτοί δεν πήραν χαμπάρι τίποτα! Επί τις ουσίας κύριοι, τι θα γίνει; Ως πότε θα αφήσουμε τους καταπατητές και τα αυθαίρετα μέσα στα καμμένα, δίνοντας κίνητρο για νέους εμπρησμούς; Ως πότε η αναδάσωση θα αποτελεί όρο των λεξικών αντί για πραγματικότητα; Ως πότε η πρόληψη θα είναι αποσπασματική και ανεπαρκής; Ως πότε η αντιμετώπιση θα εκλαμβάνεται ως εποχιακό έργο με σχέση κόστους/οφέλους;

Υ.Γ. εδώ να θυμηθούμε πως μερίδιο των περσινών πυρκαγιών οφείλεται και στην αξιωματική αντιπολίτευση, καθώς επί κυβερνήσεως Σημίτη μεταφέρθηκε η δασοπροστασία στην πυροσβεστική! Δηλαδή διαλύθηκε το κατάλληλα εκπαιδευμένο σώμμα για την αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών και το "έργο" ανατέθηκε σε ένα σώμμα που ήταν εκπαιδευμένο για συνθήκες πόλης! Το μέτρο δούλεψε τα πρώτα χρόνια από καθαρή τύχη, καθώς είχαμε βαρείς και υγρούς χειμώνες σε συνδυασμό με "ανοιξιάτικα" καλοκαίρια. Πέρσι όμως που οι καιρικές συνθήκες δεν ήταν ανάλογες, φάνηκε η ανπέρκεια του εγκληματικού αυτού μ.ετρου.

Υ.Γ.2 η φώτο είναι τραβηγμένη στην πολύπαθη από εμπρησμούς, καταπατήσεις, βίλλες και καζίνο, Πάρνηθα.

ΔΕΗ-Λιθάνθρακας

Πριν λιγο με ενημερωσαν πως το πρωι εγινε συναντηση στο Αλιβερι μεταξυ των βουλευτων της ΝΔ και του Πασοκ, του δημαρχου του Αλιβεριου, του Αθανασοπουλου της ΔΕΗ, του Παναγοπουλου της ΓΣΕΕ και του Πιπεργια. Συμφωνησαν να εγκατασταθει μοναδα λιθανθρακα στο Αλιβερι και αυτη τη στιγμη το γλεντανε απολαμβανοντας κοψιδια σε τοπικη ταβερνα.

Πρεπει να κινητοποιηθουμε αμεσα ωστε να μη γινουμε η ενεργειακη χωματερη της Αθηνας.

Ρύπανση Αυλίδας και βιομηχανικά "πάρκα"

Διαβάζω στο site του ΣΚΑΙ: "Σοβαρές ενδείξεις έχουν οι επιστήμονες του ΙΓΜΕ ότι η ρύπανση του υδροφόρου ορίζοντα από τον Ασωπό έχει φτάσει σε Συκάμινο και Αυλίδα. Σύμφωνα με μελέτη του Ινστιτούτου οι μετρήσεις το τελευταίο τρίμηνο στην περιοχή δείχνουν ανίχνευση βαρέων μετάλλων στις γεωτρήσεις. Οι ειδικοί καταγγέλουν επίσης πλήρη διάλυση του κρατικού μηχανισμού στις υπηρεσίες υδάτων καθώς όπως επισημαίνουν απασχολούνται 13 υπάλληλοι και όλοι κατέχουν θέση τμηματάρχη."

Με άλλα λόγια, τα λύμματα της βομηχανικής ζώνης που ρίχνονται στον Ασωπό, έχουν φτάσει... στην Αυλίδα, μολύνοντας το νερό των πηγών και των γεωτρήσεων. Για όσους δεν γνωρίζουν το πρόβλημα, εδώ και χρόνια οι βιομηχανικές μονάδες της Αττικής και της Βοιωτίας ρίχνουν τα απόβλητά τους σε ποταμούς και κυρίως στον Ασωπό. Το αποτέλεσμα είναι το νερό των γύρω περιοχών να έχει υψηλές συγκεντρώσεις ακρως επικίνδυνων στοιχείων όπως σε εξασθενές χρώμιο, κάδμιο, ψευδάργυρο, μόλυβδο και αρσενικό, γεγονός που τα καθσιτά μή πόσιμο και ακατάλληλο ακόμα και για πότισμα καλλιεργειών.

Αυτά συμβαίνουν διότι ο καθαρισμός των λυμμάτων στις βιομηχανικές μονάδες κοστίζει αρκετά, ενώ αντίθετα η ρίψη τους στον διπλανό ποταμό είναι δωρεάν. Δηλαδή στη λογική της κερδοφορίας καταδικάζονται περιοχές χιλιάδων κατοίκων σε δηλητηριάσεις και καρκινογενέσεις. Η κυβέρνηση από την πλευρά της, δεν διενεργεί τακτικές μετρήσεις ούτε εφαρμόζει τον νόμο καθώς δεν θέλει να έρθει σε σύγκρουση με τα βιομηχανικά συμφέροντα.

Οι κάτοικοι από την πλευρά τους, έχουν διοργανώσει συνεντεύξεις τύπου και συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, όμως ουδείς αρμόδιος ευαισθητοποιήθηκε. Πλέον, λόγω της απροθυμίας της κυβέρνησης να εφαρμόσει το νόμο και της αδυναμίας των δικαστηρίων, το θέμα έχει φτάσει στην κομισιόν. Με άλλα λόγια, η χώρα μας κινδυνεύει να πληρώσει άλλο ένα πρόστιμο στην ΕΕ για περιβαλλοντικούς λόγους. Βέβαια, αυτό δεν απασχολεί τους κυβερνώντες, καθώς δεν θα βγει από τη δική τους τσέπη αλλά από τον προυπολογισμό. Δηλαδή οι βιομήχανοι μολύνουν και οι πολίτες πεθαίνουν από την μόλυνση και πληρώνουν μέσω της φορολογίας την αδυναμία των κυβερνώντων να επιβάλλουν το προφανές!!!

Με όλα αυτά μου ήρθε στο μυαλό η 'φωτισμένη' σκέψη κάποιων τοπικών παραγόντων (δυστυχώς και της Νέας Πορείας του κυρίου Βλαχογιαννη), για δημιουργία βιομηχανικού "πάρκου" στην περιοχή μας. Στο σημείο αυτό αξίζει να ειπωθεί πως ο όρος "βιομηχανικό πάρκο" είναι τουλάχιστον αδόκιμος, και εφεύρημα της τελευταίας δεκαετίας. Στόχος του όρου να υποβαθμίσει τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των βιομηχανικών μονάδων. Φανταστείτε λοιπόν, στην ΕΒΟ ή σε παράπλευρη περιοχή να δημιουργηθεί βυρσοδεψείο ή μονάδα επεξεργασίας χρωμάτων (τα παραδείγματα δεν είναι τυχαία, αντίθετα έχουν προταθεί). Η περιοχή θα αποκτήσει μια βιομηχανική μονάδα που για λόγους μεγιστοποίησης του κέρδους θα πετά τα λύμματά της στη θάλασσα ή στο παράπλευρο ρέμα. Συγχρόνως, ο κρατικός μηχανισμός είναι διαλυμένος ώστε θα είναι αδύνατος ο έλεγχός της εν λόγω μονάδας. Όμως αν παρ' ελπίδα γίνει κάποιος έλεγχος, η κυβέρνηση δεν θα πάρει τα ανάλογα μέτρα. Το αποτέλεσμα θα είναι οι κάτοικοι περιοχών όπως η Χηλή, ο μεσόκαμπος και πιθανά το χωνευτικό και η Κύμη, να πίνουν νερό-δηλητήριο, να μολυνθούν οι θαλάσσιες περιοχές που φημίζονται για τα θράψαλά τους και φυσικά όλες οι βορινές μας παραλίες (Τσίλαρος, Μετόχι, Χιλιαδού).

Και όλα αυτά για 5-10 θέσεις εργασίας! Όμως είναι εμφανές πως ακόμα και αν η περιοχή κερδίσει 5-10 μεροκάματα (από "πάρκα", Λαρκο ή οτιδήποτε βιομηχανικής φύσης), θα χάσει πολλαπλάσια από την αλιεία, την υλοτομεία και τον τουρισμό. Και το κυριώτερο: θα υποβαθμιστεί η ποιότητα ζωής όλου του πληθυσμού.

Ας ελπίσουμε ότι τα βάσανα των κατοίκων της βορειανατολικής Αττική και της Βοιωτίας θα λειτουργήσουν διδακτικά για την εξέλιξη του τόπου μας.

Φωτοοδοιπορικό στην Πάρνηθα


6 μήνες μετά την καταστροφική φωτιά στον Εθνικό Δρυμό Πάρνηθας, η κατάσταση είναι απελπιστική. Στις φωτογραφίες που δημοσιεύονται στο Ιντυμίντια (εδώ και εδώ) φαίνεται καθαρά η διάβρωση του εδάφους, η ανεπάρκεια των υδατοφραγμάτων και οι απαρχές της δόμησης. Ας ελπίσουμε να ξεκινήσει την άνοιξη η δενδροφύτευση, προτού το περιβαλλοντικό έγκλημα που συντελεται γίνει μή αναστρέψιμο.

"Αν ένας άνθρωπος γυρίζει στα δάση κάθε μέρα γιατί τα αγαπά, κινδυνεύει να τον πουν χασομέρη. Αλλά αν περνά τον καιρό του ως κερδοσκόπος, κόβοντας αυτά τα δάση και απογυμνώνοντας τη γη πριν την ώρα της, θεωρείται δραστήριος και εργατικός πολίτης".

Χένρι Ντέιβιντ Θόροου

Σχολιασμός Νομαρχιακού Συμβουλίου για τη ΛΑΡΚΟ (23/11)


Δυστυχώς δεν μπόρεσα να παρακολουθήσω το νομαρχιακό συμβούλιο στις 23/11, οπότε η ενημέρωσή μου βασίζεται στο ρεπορτάζ του Σερβιτόρου.

Με βάση αυτό λοιπόν, η προϊσταμένη της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος κ. Ιωαννίδου υποστήριξε πως 'δεν τίθεται θέμα σύγκρισης ανάμεσα στις υποθέσεις των δήμων Μεσσαπίων και Κύμης, γιατί από τη μια γινόταν λόγος για εξορυκτική δραστηριότητα και για 3.780 στρέμματα ελάτης ενώ τώρα είναι 27 στρέμματα για έρευνα', καθώς και ότι 'η μη απάντηση από το δήμο Κύμης στο σχετικό έγγραφο της Ν.Ε. λαμβάνεται ως θετική απάντηση. Για την ίδια το θέμα είναι λήξαν, αφού η μελέτη έχει εγκριθεί από την περιφέρεια Στερεάς στις 8/1/2007 και έχει περάσει η προθεσμία προσφυγής'.

Η κ. Ιωαννίδου φαίνεται να παραγνωρίζει πως η ΛΑΡΚΟ είναι κερδοσκοπική εταιρεία, οπότε είναι φως-φανάρι ότι μετά την έρευνα ακολουθεί η εξόρυξη. Επίσης, ποια λογική αναφέρει πως η μη απάντηση θεωρείται θετική απάντηση; Εκτός φυσικά και αν έχουν ληφθεί από πριν κάποιες αποφάσεις και η σιωπή τις ευνοεί. Τέλος, το θέμα δεν είναι , ούτε και θα μπορούσε να είναι, λήξαν καθώς υπάρχουν αντιδράσεις κατοίκων, δημοτικών και νομαρχιακών συμβουλίων. Εκτος και αν συμφέρει κάποιους να θεωρείται λήξαν....

Ο νομάρχης κ. Μπουραντάς 'τόνισε ότι πολλά πράγματα δεν λειτούργησαν σωστά αυτή την περίοδο. Ο ίδιος ανέφερε ότι δεν γνώριζε ως νομάρχης ότι είχε έρθει το θέμα και ότι το έμαθε όταν ήρθε στον τύπο' καθώς και 'ότι όλοι έχουνε ευθύνες αλλά τώρα δεν είναι η ώρα να αναζητηθούν και ότι θα πρέπει το Νομαρχιακό Συμβούλιο να πάρει απόφαση αντίθετη ομόφωνα για να αντιμετωπίσουνε αυτή την κατάσταση και να παρέμβουνε δικαστικά σε συνεργασία με το δήμο'.

Άλλη μια φορά το έγγραφο της περιφέρειας στερεάς Ελλάδας 'παραπέφτει'! Και φυσικά το έγγραφο δεν 'παράπεσε' μόνο στο νομάρχη, αλλά και σε ολόκληρο το νομαρχιακό συμβούλιο! Συμπολίτευση και αντιπολίτευση είναι εξίσου υπεύθυνες. Αναρωτιέμαι, είναι δυνατές τόσες συμπτώσεις; Τι έχει το συγκεκριμένο έγγραφο και 'παραπέφτει' από όλους; Πλέον φαίνεται ότι και σε νομαρχιακό επίπεδο είτε κάποιοι τα παίρνουν για να ασκήσουν πλημμελώς τα καθήκοντά τους, είτε είναι τελείως άχρηστοι στο να τα διεκπεραιώσουν. Φυσικά, μετά από όλα αυτά φαίνεται εύλογη η σπουδή του νομάρχη να μην αναζητηθούν οι πολιτικές ευθύνες! Γιατί άλλωστε να πρέπει οι υπεύθυνοι να λογοδοτήσουν στον κόσμο;

Τελικά για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι τόσο οι "ανεξάρτητοι" όσο και οι εντεταλμενοι των δύο μεγάλων κομμάτων είναι ανίκανοι να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του τόπου και αυτών που τους εξέλεξαν. Ας ελπίσουμε ότι αυτή τους η ανικανότητα και ολιγωρία, δεν θα έχουν μη αναστρέψιμα αποτελέσματα για την περιοχή μας.

Αποτυχία της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας


Η σχεδιαζόμενη εγκατάσαση της ΛΑΡΚΟ στην περιοχή μας, δείχνει την αποτυχία των αντιπροσωπευτικών θεσμών. Για άλλη μια φορά βλέπουμε εκπροσώπους εκλεγμένους 'στο όνομα του λαού' να αποφασίζουν είτε ενάντια στη θέληση του τελευταίου είτε εν αγνοία του.

Τα παραδείγματα πολλά σε όλες τις βαθμίδες της εξουσίας: από την 'νίπτω τας χείρας μου' στάση της ελληνικής κυβέρνησης στους πολέμους του Ιρακ και της Γιουγκοσλαβίας (σε αντίθεση με την αρνητική στάση του συνόλου του λαού) έως το δήμο μας, όπου αποφάσεις-σταθμός που θα καθορίσουν τη ζωή του τόπου μας για πολλές δεκαετίες, παίρνονται εν κρυπτω. Έτσι, μόνο το τελευταίο διάστημα έχουμε την επικείμενη εγκατάσταση ανεμογεννητριών (παρά τα όσα τους καταλογίζουν ακόμα και περιβαλλοντικές οργανώσεις και ιατρικοί σύλλογοι), την απροκάλυπτη κοροιδία με τη ΛΑΡΚΟ (όπου τα σχετικά χαρτιά 'παράπεσαν' από συμπολίτευση και αντιπολίτευση), το νέο πολεοδομικό σχέδιο (με βάση το οποίο επιτρέπονται οικοδομές μεγαθήρια και νομιμοποιούνται ολόκληρες περιοχές με αυθαίρετα) και τέλος ο περιβόητος οριζόντιος άξονας Χαλκίδας-Κύμης, που κανένας δεν ξέρει από που θα περνάει.

Φυσικά, για τα παραπάνω παραδείγματα, καθώς και πλείστα άλλα, δεν ευθύνεται μόνο ο νυν δήμαρχος ή η αντιπολίτευση, αλλά ολόκληρο το σύστημα της αντιπροσώπευσης πάνω στο οποίο έχει δομηθεί ο σημερινός πολιτικός πολιτισμός. Έτσι, μία μέρα κάθε τέσσερα χρόνια ψηφίζουμε για το ποιες ιδέες μας αντιπροσωπεύουν καθώς και το ποιος θα τις εφαρμόσει. Όμως αυτό, είναι το λιγότερο σχιζοφρενικό.

Είναι αδύνατον, ακόμα και σε δημοτικό επίπεδο, κάποιος να εκφράζεται πλήρως από αυτό που ψηφίζει. Αν εξετάσουμε σε βάθος το πλήρες πρόγραμμα που κάθε φορά επιλέγουμε να στηρίξουμε, σίγουρα θα βρούμε σημεία στα οποία να διαφωνούμε πλήρως. Μάλιστα, πολλές φορές βλέπουμε πως ακόμα και μέσα στους εκλεγμένους βουλευτές ή δημοτικούς συμβούλους της πλειοψηφίας, υπάρχουν αντιδράσεις και διαφωνίες. Έτσι, κάποιος που ψήφισε στις βουλευτικές πχ τη ΝΔ γιατί συμφωνούσε με τις θέσεις της στην εξωτερική πολιτική, την υγεία και την παιδεία, 'κερδισε' ως μπόνους τις θέσεις της για τη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού! Και φυσικά η εκάστοτε εκλεγμένη αρχή εκμεταλλεύεται πλήρως την αντιπροσώπευση, ισχυριζόμενη κάθε φορά πως είναι νομιμοποιημένη από τη λαική βούληση να εφαρμόσει το πρόγραμμά της.

Τελικά, πρέπει να ψηφίζουμε είτε με βάση το τι μας εκφράζει πλήρως, οπότε σχεδόν πάντα θα καταλήγουμε στα άκυρο/λευκό/αποχή, είτε με τη λογική του μικρότερου κακού, οπότε θα γίνονται εξ ονόματός μας πράγματα με τα οποία διαφωνούμε. Πάντως, και στις δύο περιπτώσεις το αποτέλεσμα είναι ελάχιστα αντιπροσωπευτικό της πραγματικής βούλησης του εκλογικού σώμματος και ελάχιστα δημοκρατικό, καθώς δεν νοείται δημοκρατία που οι πολίτες να έχουν λόγο μία φορά στα τέσσερα χρόνια.

Μονη λύση σε αυτό το αδιέξοδο, τουλάχιστον για το τοπικό επίπεδο των δήμων και κοινοτήτων, φαντάζει η αυτοδιαχείρηση μέσα από ανοιχτές συνελεύσεις. Πιο συγκεκριμένα, ειδικά για τα σοβαρά θέματα σε κάθε περιοχή θα πρέπει να συγκαλείται ανοιχτή, σε όλους τους κατοίκους, συνέλευση όπου ο καθένας να μπορεί να τοποθετηθεί, να προτείνει προτάσεις προς ψήφιση, να ψηφίζει με ψήφο ισότιμη των συμπολιτών του συμπεριλαμβανομένων και των δημοτικών συμβούλων, και κυρίως οι αποφάσεις που θα προκύπτουν από αυτή την διαδικασία να είναι δεσμευτικές και πάνω από κάθε απόφαση του δημοτικού συμβουλίου. Έτσι, οι 'συνδικαλιές', οι στημένοι καυγάδες, οι αποκρύψεις θεμάτων, τα έγγραφα που 'παραπέφτουν' ή αποσιωπούνται καθώς και η ψευδής επίκλησση της λαικής εντολής θα εξαφανιστούν. Επίσης, οι πολίτες θα ενημερώνονται καλύτερα για τα θέματα που απασχολούν τον τόπο τους, καθώς αυτοί τελικά θα αποφασίζουν για αυτά.

Είναι εφικτά όλα αυτά; Νομίζω πως ναι. Την τελευταία τετραετία, ο δήμαρχος διοργανώνει 'ενημερώσεις' (που παλιά βαφτίζονταν συνελεύσεις ενώ μόνο τέτοιες δεν είναι) πχ για το πρόβλημα του νερού ή το πολεοδομικό σχέδιο, με μεγάλη επιτυχία όσον αφορά την συμμετοχή του κόσμου. Θα μπορούσε, λοιπόν, να καθιερωθεί ανά τρίμηνο μία ανοιχτή συνέλευση κατοίκων που να έχει ως θέμα τα σοβαρά ζητήματα του τόπου και οι παριστάμενοι να μην έπαιζαν το ρόλο ακροατών, χειροκροτητών και προβοκατόρων αλλά ενημερωμένων πολιτών που αποφασίζουν για το μέλλον τους.

Για τη ΛΑΡΚΟ (β)

Διαβάζω στη 'Νεα Πορεία' (την πρασινη εφημεριδα) του Σεπτεμβριου με πυχαίους τίτλους: "Αποκαλύπτουμε την αναξιοπιστία του δημάρχου Δημ. Θωμά. Πως μεθοδεύτηκε η επέλαση της ΛΑΡΚΟ στην Κύμη".

Το (γνωστό) έγγραφο που παρατίθεται αναφέρει πάνω αριστερά: προς Δ.Σ. Δήμου Κύμης. Αναρωτιέμαι ,λοιπόν, στο δημοτικό συμβούλιο δεν υπήρχε πράσινη παράταξη; Όσο "παράπεσε" το έγγραφο για το Θωμά, άλλο τόσο "παράπεσε" για την αντιπολίτευση. Όσες ευθύνες βαραίνουν τον Θωμά και την πλειοψηφία, άλλες τόσες βαραίνουν και την αντιπολίτευση. Είναι εξίσου ανίκανοι με αυτούς που κατηγορούν, καθώς το λειτούργημα που λέγεται "έλεγχος της εξουσίας" ασκήθηκε πλημελώς. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι οι μεν να κρατήσουν την καρέκλα και οι δε να την κατακτήσουν, ανεξαρτήτως κόστους.

Επίσης, διαβάζω στον σερβιτόρο για την τοποθέτηση του "κυρίου" Βελισσαρίου: "Αρχικά δεν γνωρίζουν τι θέλει να κάνει η ΛΑΡΚΟ και μπορεί να μπαίνουν σε αντίθεση μαζί της χωρίς να υπάρχει λόγος. [...]Τόνισε ότι η πρόταση της εταιρίας αφορά την έρευνα και όχι την εξόρυξη και είναι πολλές οι παράμετροι που θα πρέπει να εξεταστούν από την εταιρία για τη συνέχεια των εργασιών της."

Σοβαρα "κύριε" Βελισσαρίου; Τι είναι η Λαρκο και ενδιαφέρεται για την ερευνα, το ΕΜΠ ή η γεωγραφική εταιρεία του στρατού; Η Λαρκο είναι καθαρά κερδοσκοπική εταιρεία. Δεν χρεάζεται πολύ μυαλό για να καταλάβει κανείς ότι μετά την έρευνα ακολουθεί η ΑΠΟΣΒΕΣΗ. Αν η Λαρκο 'βάλει πόδι' στα βουνά μας, το ξέρετε καλύτερα από κάθε άλλον πως δεν θα φύγει μετά με τίποτα.

Ακόμα, απο το ίδιο ρεπορτάζ, για τον κ. Τσικλιδή:"Ο ίδιος είναι αρνητικός εκτός αν η ΛΑΡΚΟ φέρει προτάσεις και τον πείσει ότι θα μπορεί να συνδυαστεί η προστασία του περιβάλλοντος και οι δραστηριότητές της."

Προφανώς! Η Λαρκο θα μας φέρει τις ίδιες ακριβώς προτάσεις με τις οποίες ξεγέλασε τόσους άλλους δήμους και νομαρχίες, με τραγικά αποτελέσματα.

Δυστυχώς, η στάση του δημοτικού συμβουλίου με απογοητεύει. Μάλιστα, καταδεικνύει διάφορες προεκτάσεις (όπως πχ την αποτυχία της αντιπροσωπευτική δημοκρατίας), αλλά επ αυτών άλλη φορα. Τέλος, πολύ φοβάμαι ότι το "ναι μεν, αλλά" όπως διατυπώνεται από την αντιπολίτευση είναι πολύ πιο επικίνδυνο σε σχέση με τη στάση της πλειοψηφίας.

Δημοτικό Συμβούλιο για τη ΛΑΡΚΟ



Την περασμένη Δευτέρα (1/10) συζητήθηκε στο δημοτικό συμβούλιο η αίτηση της ΛΑΡΚΟ προς το δασαρχείο για το χαρακτηρισμό 1.000 στρεμμάτων στο λόφο πάνω από το Μετόχι, με απώτερο στόχο τις έρευνες για σιδηρονικελιούχο μετάλλευμα. Με την καθοριστική συμβολή μελών των περιβαλλοντικών συλλόγων Κύμης και Μετοχίου, το ΔΣ αποφάσισε ένα ομόφωνο όχι, τόσο για τις τωρινές διεκδικήσεις της ΛΑΡΚΟ (που τελικά είναι σχεδόν 10.000 στρέμματα για το δήμο Κύμης) όσο και για ενδεχόμενες μελλοντικές. Πλέον το σημαντικό είναι ο δήμος να ενημερώσει και να κινητοποιήσει τους δημότες, καθώς η ιστορία δείχνει ότι εταιρείες σαν τη ΛΑΡΚΟ δεν "καταλαβαίνουν" από αποφάσεις δημοτικών συμβουλίων και δασαρχείων, παρά μόνο από τη δυναμική και συντονισμένη αντίδραση των κατοίκων.

Υ.Γ. άσχημη εντύπωση άφησε το γεγονός ότι κάποιοι δημοτικοί σύμβουλοι ήταν ανενημέρωτοι για τις διεκδικήσεις, τις πρακτικές και τους στόχους της ΛΑΡΚΟ, με αποτέλεσμα ανούσιους διαπληκτισμούς μέχρι να καταλήξουν στο προφανές.

Υ.Γ.2 ο σύλλογος δασοπροστασίας και προστασίας περιβάλλοντος Κύμης απέκτησε site! Πλέον μπορείτε να ενημερώνεστε και επικοινωνείτε με το ΣΔΑΠΠΕ από εδώ! Παιδιά, καλή μακροημέρευση στο πέλαγος του διαδυκτίου!

Ανεμογεννήτριες και Λαρκο


Αναδημοσιεύω στα δύο παρακάτω ποστς το ενημερωτικό φυλλάδιο του ΣΔΑΠΠΕ Κυμης για την προτεινομενη εγκατασταση ανεμογεννητριων και 'ορυχείων' της ΛΑΡΚΟ στην περιοχη μας. Περισσοτερα σχολια προσεχώς!