Keratea Art Resistance Festival

Το Σ/Κ που μας πέρασε έγινε στην Κερατέα το ομώνυμο φεστιβάλ, έχοντας ως κύριο άξονα τη μη δημιουργία ΧΥΤΑ (Χώρος Υγειονομικής Ταφής Απορριμάτων) στην περιοχή. Εν συντομία, την τελευταία πενταετία που η χωματερή των Λιοσίων έχει κορεστεί από τα απορρίματα της πρωτεύουσας, προτάθηκαν ως λύσεις η δημιουργία ΧΥΤΑ στο Οβριόκαστρο Κερατέας και στο Γραμματικό. Όσον αφορά την Κερατέα, οι κάτοικοι από την πρώτη στιγμή αντέδρασαν, εξαντλώντας κάθε νόμιμο μέσο. Μέσα από ψηφίσματα, αποφάσεις δημοτικών συμβουλίων και προσφυγές στη δικαιοσύνη, διακήρυξαν την αντίθεσή τους στο έργο. Παρ όλα αυτά, από τις αρχές του περασμένου Δεκέμβρη η κυβέρνηση αποφάσισε να υλοποιήσει το έργο, αγνοώντας ακόμα και δικαστικές αποφάσεις περί προσωρινής αναστολής των έργων μέχρι να εκδικαστούν τα ασφαλιστικά μέτρα που έχουν καταθέσει οι κάτοικοι.

Εκτός τους ότι κανείς δεν θα ήθελε τα σκουπίδια μιας μεγαλούπολης στην «αυλή» του, ο συγκεκριμένος χώρος έχει κριθεί ακατάλληλος από την αρχαιολογική υπηρεσία, καθώς βρίσκεται μέσα στον αρχαιολογικό χώρο της Λαυρεωτικής. Επίσης, είναι απαράδεκτο εν έτει 2011 να μιλάμε ακόμα για δημιουργία ΧΥΤΑ και όχι (τουλάχιστον) ΧΥΤΥ (Χώροι Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων). Τέλος, το σχέδιο δημιουργίας ΧΥΤΑ της περιοχής, παρουσιάζει σημαντικά κενά ακόμα και στην (δυστυχώς τυπική σε αυτές τις περιπτώσεις) Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων.

Το αποτέλεσμα είναι οι κάτοικοι της περιοχής εδώ και 4 μήνες να έρχονται καθημερινά σε σύγκρουση με αστυνομικές δυνάμεις, διεκδικώντας το αυτονόητο. Ειδικά τον τελευταίο μήνα καθημερινά γεμίζουν με μπάζα τη λεωφόρο Λαυρίου, προσπαθώντας να εμποδίσουν τα μηχανήματα του εργολάβου να φτάσουν στο χώρο, έχοντας απέναντί τους την αστυνομία να επιδίδεται σε αθρόες συλλήψεις και να μετατρέπει την περιοχή σε θάλαμο αερίων (1, 2) και τα ΜΜΕ στη συντριπτική πλειονότητά τους να τους αγνοούν επιδεικτικά, ή στην περίπτωση που ασχολούνται με το πρόβλημα να διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα.

Το θετικό είναι ότι δίνουν ένα αισιόδοξο μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις σχετικά με το πως κερδίζονται οι αγώνες σε τοπικό επίπεδο! Στον αγώνα εναντίον της χωματερής συμμετέχει η πλειονότητα των κατοίκων, ανεξαρτήτως φύλλου και ηλικίας. Κάθε μορφή αγώνα είναι αποδεκτή, είτε πρόκειται για ασφαλιστικά μέτρα και συγκεντρώσεις αλληλεγγύης, είτε για αφισσοκολλήσεις και ρίψη μολότοφ. Τέλος στον αγώνα είναι όλοι ίσοι και ακηδεμόνευτοι από κομματικές «πρωτοπορίες» ή «πεφωτισμένους» δημάρχους και λοιπούς τοπικούς άρχοντες. (Αυτά ίσως μας δείχνουν και τον μοναδικό δρόμο για νικηφόρα αντίσταση στη ΛΑΡΚΟ)

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, διοργανώθηκε το τριήμερο φεστιβάλ με πολλές συμμετοχές! Ο χώρος του φεστιβάλ ήταν η λεωφόρος Λαυρίου, λίγα μέτρα από το μπλόκο ΒΙΟΠΑ όπου καθημερινά έρχονται αντιμέτωποι οι κάτοικοι με τα ΜΑΤ. Δυστυχώς, έχασα την πρώτη μέρα όπου κατέβαιναν Αγγελάκας-Παυλίδης, αλλά απ ότι είδα έχουν ανέβει αρκετά βιντεάκια στο youtube για μια πρώτη γεύση. Οι δυο επόμενες μέρες περιλάμβαναν κυρίως Πασχαλίδη, Πουλικάκο, Ρόδες, Μουζουράκη, Μπαλάφα, Γραμμένο, Locomondo, ηλιοθεραπεία στους αγρούς και άφθονα σουβλάκια με τσίπουρο και κρασι!

Με διαφορά, κορυφαίες στιγμές των δυο ημερών ήταν οι εμφανίσεις Πουλίκα και Αποστολάκη (από Χαινηδες)! Ο Μουζουράκης έδειξε ότι είναι απίστευτος σόουμαν όταν έχει προετοιμάσει μια εμφάνιση, αλλά τραγικά λίγος όταν πρέπει να αυτοσχεδιάσει, ενώ σουρεαλιστικό στιγμιότυπο αποτέλεσαν οι Ρόδες (λεπτομέρειες προσεχώς από τον καλλιτεχνικό συντάκτη του blog!). Τέλος, ξεχώρισαν οι Άκης Κωνσταντόπουλος, που απ ότι μάθαμε διοργανώνει το ετήσιο φεστιβάλ Κερατέας κάθε καλοκαίρι, και οι Αντίποινα.

Συμπερασματικά, ο λαός της Κερατέας δίνει μια δίκαιη μάχη, έχοντας απέναντι του κυβέρνηση, εργολάβους και ΜΜΕ. Όμως ο τρόπος με τον οποίο τη δίνει (ακηδεμόνευτα, με καθολική συμμετοχή και αποδοχή κάθε μέσου αγώνα) θέτει τις βάσεις για ένα θετικό αποτέλεσμα!

Υ.Γ.1 στο χώρο λειτουργούσε και κάτι σαν έκθεση, με κολάζ, γελοιγραφίες, φώτο κλπ.



Υ.Γ.2 Και σου φωνάζω σ’ αγαπώ, και με κοιτάς και σε κοιτώ και βλέπω κόλαση να γίνεται τριγύρω,
και τι να γράψω, τι να πω, τι να σου τάξω στο χαμό, θέλεις να πιάσω ένα μπάτσo να τον δείρω;



Υ.Γ.3 στιγμιότυπα από το φεστιβάλ 1, 2, 3.

Ερωτήματα προς τους υποψηφίους δημάρχους

Ο σύλλογος Δασοπροστασίας και Προστασίας Περιβάλλοντος Κύμης δημοσίευσε μια σειρά ερωτημάτων που αφορούν τα κύρια περιβαλλοντικά ζητήματα της περιοχής μας. Το ερωτηματολόγιο φαίνεται να είναι πλήρες και θέτει ουσιώδη ερωτήματα που δυστυχώς οι απαντήσεις τους δεν υπάρχουν στα προεκλογικά φυλλάδια των υποψηφίων, με τις όμορφες εικόνες και την ακόμα πιο όμορφη (αν και κενή) γλώσσα. Τα δημοσιεύουμε και εδώ, αν και δεν πιστεύω ότι θα μπει στον κόπο κάποιος από τα επιτελεία των υποψηφίων να απαντήσει.

"1) Είναι γνωστό ότι η εταιρεία ΛΑΡΚΟ έχει μεταλλευτικά δικαιώματα σε 20000 στρέμματα του σημερινού Δήμου Κύμης. Ήδη έχει πάρει έγκριση για έρευνα, γεωτρήσεις και απόληψη υλικού για τα 10000 στρέμματα. Η τοπική κοινωνία δεν επιθυμεί την δραστηριοποίηση της ΛΑΡΚΟ. Θα επιτρέψετε ως δημοτική αρχή του Δήμου Κύμης - Αλιβερίου την με οποιοδήποτε τρόπο δραστηριοποίηση της ΛΑΡΚΟ εντός των ορίων είτε του υφιστάμενου δήμου είτε του καινούργιου που προκύπτει δυνάμει του Καλλικράτη;

2) Από το 2000 έχουν υπάρξει ενδιαφερόμενοι επενδυτές για εγκατάσταση αιολικών πάρκων στα βουνά πέριξ της Κύμης. Την τελευταία τριετία το ενδιαφέρον έχει αυξηθεί έντονα και τα μεγέθη των υπό σχεδίαση πάρκων έχουν γιγαντωθεί. Θα επιτρέψετε την εγκατάσταση α/π στα βουνά της Κύμης και γενικότερα στην περιοχή του σημερινού δήμου Κύμης;

3) Επίσης το παρελθόν καλοκαίρι ο κόλπος της Κύμης συμπεριελήφθη στις 12 περιοχές της Ελλάδος που προκρίνονται για εγκατάσταση θαλάσσιων α/π. Με κύρια πρόταση την εγκατάσταση α/γ ισχύος 3MW και σε μέση απόσταση από τις ακτές του κόλπου τα 1-2 μίλια. Θα επιτρέψετε την δημιουργία των θαλάσσιων αυτών α/π;

4) Πολλά λέγονται για το λιμάνι της Κύμης, την χρήση του ως λιμενικής πύλης εθνικής εμβέλειας και την ανάπτυξη αυτού. Ήδη έχουν παρουσιασθεί σχέδια δυνάμει των οποίων αυτό μεγαλώνει και καταλαμβάνει έκταση μέχρι το βόρειο μέρος της Πλατάνας. Φυσικά μια τέτοια κατασκευή θα καταστρέψει ολοσχερώς την φυσιογνωμία της περιοχής. Επίσης η εμπορευματική χρήση του λιμανιού, σε περίπτωση που προκριθεί δεν μπορεί παρά να έχει χαρακτήρα ανάλογο με τις παραχωρήσεις που έχουν γίνει στον Πειραιά στην εταιρεία COSCO ή ΄τελικά καταστάσεις παρόμοιες με του Αστακού. Θα επιδιώξετε την εμπορευματική χρήση του λιμανιού; Θα εφαρμόσετε το σχέδιο που έχει παρουσιασθεί; Θα προχωρήσετε σε μεγέθυνση του ήδη μεγαλύτερου τεχνικού λιμένα της χώρας; Θα προωθήσετε την τουριστική και ακτοπλοϊκή χρήση του;

5) Η οικιστική κατάσταση της Κύμης και των χωριών είναι εν γένει ανεκτή ακόμη. Όμως τα γνωστά πανελληνίως προβλήματα υπάρχουν και εδώ και φυσικά αυξάνονται. Υπάρχουν σημαντικά στοιχεία παραδοσιακής αρχιτεκτονικής (σε σπίτια, βιομηχανικές και λιμενικές εγκαταστάσεις, σε πέτρινα γεφύρια κλπ) που πρέπει να σωθούν. Και βεβαίως οι νέες οικοδομές θα πρέπει να είναι συμβατές με το ύφος του τόπου που βρίσκονται. Τα προβλήματα της τσιμεντοποίησης και της υπερβολικής χρήσης ΙΧ αυτοκινήτου είναι έντονα και συνεχή. Τι θα κάνετε για την προστασία της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής και την ανάπτυξη νέων οικοδομών που δεν θα προσβάλλουν το περιβάλλον και την αισθητική του τόπου;

6) Μεγάλες περιοχές οικοδομούνται άναρχα, κακόγουστα, πολλές φορές παράνομα και προκλητικά, πχ ακτές μετά το Στόμιο και μέχρι την Μουρτερή, Θαψά, Τσίλαρο, Χιλή. Ή δημιουργούνται περιοχές β΄ κατοικίας που καταλαμβάνουν έκταση μεγαλύτερη της σημερινής έκτασης της υπάρχουσας Κύμης, πχ Μισόκαμπος και προτείνεται περαιτέρω ανάπτυξη οικισμών β΄ κατοικίας στο θαλάσσιο μέτωπο. Τι αντιμετώπιση και τι εξέλιξη θα επιτρέψετε και θα προωθήσετε σε αυτές τις περιοχές;

7) Υπάρχουν τοπία στην περιοχή μας με πολύ μεγάλη φυσική και οικοσυστημική αξία και ομορφιά μοναδική. Ο ελαιώνας της Ενορίας, τα ποτάμια της περιοχής και τα παρόχθια δάση τους, τα βράχια στις Αξάνεμες, τα βουνά των Κοτυλαίων και τα εκτεταμένα ελατοδάση σε αυτά, φυτά σπάνια έως και μοναδικά, ενδημικά της περιοχής, ζώνες αναγνωρισμένης επιστημονικώς αξίας για την ορνιθοπανίδα τους. Ακόμη μετά βεβαιότητος σπάνια θηλαστικά ζουν στην περιοχή, όπως η ενυδρίδα και η φώκια. Ποια ουσιαστικά μέτρα θα λάβετε για την πραγματική και όχι μόνο στα λόγια προστασία αυτών των τοπίων και αυτού του τοπικού πλούτου βιοποικιλότητας;

8) Είναι σε πολλούς γνωστή η πίεση που ασκείται στα δάση της περιοχής, αλλά και η πιθανή συγκάλυψη που γίνεται έτσι ώστε κάποιοι να λυμαίνονται αυτά και η κατάσταση επί χρόνια να μένει αδιόρθωτη; Πως θα προστατεύσετε επί της ουσίας τα δάση της περιοχής από τις μεγάλες απειλές εναντίον τους, την παράνομη ξύλευση, την οικοπεδοποίηση και φυσικά τις δασικές πυρκαγιές;

9) Τέλος πως θα αντιμετωπίσετε το πρόβλημα των σκουπιδιών: σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που από πολλές πλευρές κυκλοφορούν, στην περιοχή την Νοτίου Ευβοίας δεν υπάρχουν πλέον ΧΑΔΑ (κοινώς χωματερές). Από την άλλη μεριά όμως δεν υπάρχει και ΧΥΤΑ. Μάλιστα ακόμη ούτε ο χώρος που τελικά θα κατασκευασθεί αυτός δεν έχει επιλεγεί. Βεβαίως στην πραγματικότητα υπάρχει ένας πολύ μεγάλος αριθμός χωματερών, διάσπαρτων σε πλαγιές και ρέματα, δίπλα σε χωριά και δάση καθώς και η μεγάλη χωματερή των Καλημεριάνων. Πως θα αντιμετωπίσετε το πρόβλημα των σκουπιδιών και μάλιστα πως θα το αντιμετωπίσετε μέχρι να υλοποιηθεί η λύση του ΧΥΤΑ Νοτίου Ευβοίας;

Σημειώσεις: α) Τα ερωτήματά μας αφορούν κυρίως την περιοχή ενδιαφέροντος και δραστηριοποίησής μας. Δηλαδή κυρίως την περιοχή του σημερινού Δήμου Κύμης καθώς και του κόλπου της Κύμης.

β) Υπάρχει μία εκκρεμής προσφυγή της σημερινής δημοτικής αρχής της Κύμης ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας. Επ΄ αυτής κατά πρώτον δεν γνωρίζουμε τις εξελίξεις. Και κατά δεύτερον σε καμία περίπτωση δεν είναι αρκετή για να σταματήσει μία από τις ισχυρότερες οικονομικά ελληνικές εταιρείες και ταυτόχρονα έναν από τους σοβαρότερους ρυπαντές της χώρας.

Αναμένουμε με ενδιαφέρον τις απαντήσεις σας, που θέλουμε να πιστεύουμε ότι θα είναι και ειλικρινείς δεσμεύσεις προς την κατεύθυνση της προστασίας του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος της περιοχής μας."

Δημοτικές 2010

Σε μια εβδομάδα, εκλέγουμε το νέο δήμαρχο και περιφερειάρχη της περιοχής, με βάση τις συνενώσεις που έγιναν με το σχέδιο Καλλικράτης. Στο δήμο μας, κατεβαίνουν πέντε ψηφοδέλτια: το επίσημο του πασοκ με επικεφαλής τον Σαγιάννη, το επίσημο της νέας δημοκρατίας με τον Κούκη, το «ανεξάρτητο» του Θωμά, ο «αντάρτης» πασόκος Παπαναστασίου και το επίσημο του ΚΚΕ.


Γενικά, αν διαβάσει κανείς τα προεκλογικά φυλλάδια των υποψηφίων, δύσκολα θα διαφωνήσει μαζί τους. Άλλωστε είναι έτσι γραμμένα ώστε πίσω από την ωραία δομημένη γλώσσα να μην υπάρχει σχεδόν κανένα νόημα. Με αυτόν τον τρόπο κανείς δεν δεσμεύεται για τίποτα, ενώ και οι ψηφοφόροι είναι ευτυχισμένοι! Ποιος διαφωνεί με την ανάπτυξη της περιοχής ή τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, που όλοι λίγο-πολύ υπόσχονται; Βέβαια, κανείς δεν καθορίζει το τι σημαίνει ο όρος ανάπτυξη και το πώς θα δημιουργηθούν οι νέες θέσεις. Για παράδειγμα, ανάπτυξη θα μπορούσε να σημαίνει «να ζήσουν τα αυθαίρετα» και νέες θέσεις να είναι συνώνυμο της Λαρκο!

Σε κάθε περίπτωση, αξίζει να θυμηθούμε τα πεπραγμένα του απερχόμενου δημοτικού συμβουλίου, καθώς οι τέσσερις από τις πέντε παρατάξεις που συμμετέχουν στις εκλογές ήταν ενεργές σε αυτό.

Νέοι Ορίζοντες: πίστεψαν στον καινούργιο δρόμο, έδωσαν και δίνουν μάχες για αυτόν, το οποίο και πιστώνεται στα υπέρ τους. Όσον αφορά το λιμάνι, παλεύουν για την αξιοποίησή του, αν και δεν μπορώ να πω ότι τα τελικά σχέδια με βρίσκουν σύμφωνο, καθώς πρόκειται για ένα φαραωνικό έργο που θα αλλάξει ριζικά προς το χειρότερο το ύφος της περιοχής. Επίσης, οι προσπάθειες που κάνουν για την τουριστική προβολή και ανάπτυξη της περιοχής φαίνονται να βρίσκονται στη σωστή κατεύθυνση. Επιπλέον, η στάση τους στον Καλλικράτη ήταν εν γένει ορθή. Θα προτιμούσα να εναντιώνονταν στο σύνολο του νομοσχεδίου και όχι μόνο στο με ποιους θα συνενωθούμε, αλλά έστω και έτσι δώθηκε συγκροτημένα μια μάχη. Τέλος, η θέση τους απέναντι στις ανεμογεννήτριες είναι σωστή, αν και έχει επιτευχθεί μετά από την πίεση του κόσμου.

Στα αρνητικά τους, ότι αποτελούν ενός ανδρός αρχή. Αν εξαιρέσουμε τον δημοτικό σύμβουλο Μετοχίου (δυστυχώς ξεχνάω το όνομά του), οι υπόλοιποι φαίνεται να κρέμονται από τα χείλη του Θωμά και των εξαπτέρυγών του Μπάτσα και Παππά. Γενικά η παράταξη θυμίζει χαλιφάτο, με τον σοφό ηγέτη και τους χειροκροτητές. Ακόμα και σε σοβαρά θέματα, δεν υπήρχε καμία διαφωνία, ίσως επειδή ορισμένοι δεν καταλάβαιναν το τι διακυβευόταν.

Όμως, το σημαντικότερο αρνητικό του Θωμά είναι η στάση του απέναντι στη Λαρκο. Προσωπικά θεωρώ το θέμα Λαρκο ως το σημαντικότερο πρόβλημα της περιοχής, το οποίο θα καθορίσει την εικόνα του τόπου στο μέλλον και για τις επόμενες γενιές. Το αν θέλουμε τουριστική ή βιομηχανική ανάπτυξη, καθαρό νερό ή καρκίνο, θέσεις εργασίας ή κακοπληρωμένους μπλοκάκηδες, παραλίες τσίλαρου και θαψών ή λιμάνι θαψών, καθαρούς ψαρότοπους ή ακατάλληλα αλιεύματα, περνάει από την απόφαση εγκατάστασης της Λάρκο στην περιοχή μας. Σε αυτό το μεγάλο διακύβευμα, ο Θωμάς αποδείχθηκε κατώτερος των περιστάσεων. Το έγγραφο που όριζε ότι ο δήμος θα έπρεπε να απαντήσει σε ένα μήνα το αν επιθυμεί την έρευνα και εξόρυξη μεταλλευμάτων, κατά τον Θωμά «παράπεσε» (!!!) και ανακαλύφθηκε από σπόντα, εκπρόθεσμα. Φυσικά ο καλός μας δήμαρχος όταν συνειδητοποίησε το πολιτικό κόστος αυτής της κίνησης έκανε στροφή 180 μοιρών, αλλά πλέον είναι αργά. Άλλωστε, παρ ότι ο δήμος έχει προσφύγει στο ΣτΕ, δεν ενημερώνει κανένα για το τι περιέχει ο φάκελος, με αποτέλεσμα κανείς να μην γνωρίζει, ούτε καν τα περισσότερα μέλη της παράταξής του, το αν ο φάκελος είναι «δυνατός» ή σκοπίμως έχουμε καταθέσει αδύναμα επιχειρήματα έτσι ώστε να φανεί ότι χάσαμε μεν, αλλά ο δήμαρχος προσπάθησε! Στο θέμα της λαρκο, που είναι η ενημέρωση και η διαφάνεια που επαγγέλλεστε κύριε Θωμά; Επίσης, γιατί το θέμα Λαρκο έχει θαφτεί; Δεν γίνεται καμμία αναφορά του στην εφημερίδα σας, στο πρόγραμμά σας, στις ομιλίες σας, με αποτέλεσμα ο κόσμος να είναι ανενημέρωτος. Καλώς έγιναν οι «συνελεύσεις» για τον Καλλικράτη, το πολεοδομικό, τις ανεμογεννήτριες, για το θέμα Λαρκο θα γινει τίποτα ή θα τρέχουμε στο παρά πέντε που θα είναι πολύ αργά;

Πασοκ: στο επίσημο ψηφοδέλτιο του Σαγιάννη, δεν κατεβαίνει κανένα από τα μέλη του σημερινού δημοτικού συμβουλίου. Όμως, περιλαμβάνεται σε αυτό η κυρία Χαρτσα, η υπεύθυνη της τοπικής του πασοκ, που ενώ η συντριπτική πλειονότητα των μελών του ήταν αντίθετα στην συνένωση Κύμης και Αλιβερίου, αυτή «ενημέρωνε» τους ανώτερους της πως η τοπική κοινωνία στήριζε τον Καλλικράτη! Δεν βλέπω για ποιο λόγο κάποιος να ψηφίσει πασοκ, αλλά αν γίνει αυτό προτείνω σε κάθε κυμαίο να μαυρίσει την εν λόγω «κυρία». Επίσης, στο ψηφοδέλτιο του Παπαναστασίου συμμετέχουν οι Βελισσαρίου, Μπελιάς, που όντας δημοτικοί σύμβουλοι στήριξαν τη συνένωση με το Αλιβέρι (μάλιστα, υποψήφια για το τοπικό συμβούλιο Κύμης είναι και η πρόεδρος του ΤΟΣΥΝ! Δεν χρειαζόταν ιδιαίτερες μαντικές ικανότητες για να προβλέψει κανείς ότι τα ΤΟΣΥΝ θα λειτουργήσουν ως μηχανισμός ανάδειξης κομματικών στελεχών της τοπική αυτοδιοίκησης.).

Κατά τα άλλα, θητεία του πασοκ ως αντιπολίτευση ήταν τραγική. Ένα συνοθύλευμα ατόμων, που δεν μιλιόντουσαν μεταξύ τους, δεν είχαν τίποτα κοινό εκτός της κοματικής τους ταυτότητας και δεν άξιζαν να βρίσκονται στο δημοτικό συμβούλιο. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς: τον Βελισσαρίου που σε κάθε του παρέμβαση τόνιζε την ιδιότητα του γεωλόγου και σε κάθε ευκαιρία έβγαζε τα οικογενειακά του προβλήματα; Τον Τσικλιδή, με σκεπτικό τρεις λαλούν και δυο χορεύουν; Τον Θεοδώρου, που αν λεγόταν Ταδόπουλος δεν θα ήταν καν στο ψηφοδέλτιο; Τον Μπελιά, που ενώ είναι αξιόλογος στις θέσεις του αναλωνόταν στις επιθέσεις στο Θωμά; Τη μεγάλη απογοήτευση, τον Βλαχογιαννη που είχε την εντύπωση ότι ήρθε να διδάξει πολιτική στους ιθαγενείς και κατέληγε να τον ξεφτιλίζει ο Θωμάς σε κάθε ευκαιρία; Και τέλος, το έντυπό τους (αρχικά ‘νέα πορεία’ και έπειτα ‘επικαιρότητα της Καρυστίας’), που έβριθε κιτρινισμού, λάσπης και προσωπικών επιθέσεων στο Θωμά, ενώ συγχρόνως αγιοποιούσε τον νομάρχη Μπουραντά.

Θετικά στην παρουσία τους στο δημοτικό συμβούλιο δεν υπάρχουν, ενώ τα αρνητικά είναι άπειρα. Ξεχωρίζω τη στάση τους στα θέματα Καλλικράτης και Λαρκο, όπου για άλλη μια φορά η διγλωσσία τους ήταν παροιμιώδης! Ειδικά όσον αφορά τη Λαρκο, οι Τσικλιδής-Βελισσαρίου θέλουν ανοιχτά την εγκατάστασή της στην περιοχή και σε κάθε ευκαιρία το υπενθυμίζουν.

νέα δημοκρατία: αν το πασοκ ήταν τραγικό, η νέα δημοκρατία απλά δεν υπήρχε! Ο Λύκος αποδείχθηκε άξιος συνεχιστής του Σιδεράκη. Ευχολόγια, σκόρπιες σκέψεις και αδυναμία συγκρότησης πολιτικού λόγου, γραπτού ή προφορικού, συνιστούν υλικό για επιθεώρηση και όχι ικανότητες για διοίκηση ενός δήμου. Εν έτει 2006, κάποιοι πίστεψαν ότι με βεγγαλικά στην προεκλογική συγκέντρωση και χαιρετισμό από έναν βουλευτή θα μπορούσαν να εκλέξουν δήμαρχο! Όμως η άσκηση των δημαρχιακών καθηκόντων δεν εξαντλείται στις χαιρετούρες, στη διάνοιξη τριών δρόμων και στην επαναπλακόστρωση της πλατείας…

Συμπερασματικά, στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές θα ρίξω άκυρο στον πρώτο γύρο και μάλλον άκυρο στο δεύτερο, εκτός και αν γίνει έκπληξη και περάσει το ψηφοδέλτιο του Μιχαήλ (ΚΚΕ). Ο λόγος που δεν θα το στηρίξω από την πρώτη Κυριακή, είναι γιατί ενώ γενικά οι θέσεις του δεν είναι πολύ μακριά από τις δικές μου, δεν θεωρώ ικανά τα άτομα που απαρτίζουν την παράταξη να διεκδικήσουν αυτά τα οποία υπόσχονται. Είμαι βέβαιος πως αν κάποια στιγμή το κομματικό συμφέρον έρθει σε αντίθεση με το συμφέρον της περιοχής θα επιλέξουν το πρώτο. Επιπλέον, ο δήμος θα χρησιμοποιηθεί για μεγαλύτερα πολιτικά παιχνίδια. Τέλος, τόσο η στάση τους στα γεγονότα του Δεκεμβρίου του 2008 όσο και γενικότερα στις πορείες/ διαμαρτυρίες/ συγκεντρώσεις που συμμετέχουν είναι απλά απαράδεκτη.

ΛΑΡΚΟ

Ρεπορταζ του σημερινού Ε για τη ΛΑΡΚΟ. Ουσιαστικά περιγράφει εύγλωττα τη ζωή στη Λάρυμνα, και εστιάζεται στο πως συμπεριφέρεται η εταιρία στους εργαζόμενους. Για μισθούς πείνας κάποιες εκατοντάδες εργάτες κινδυνεύουν καθημερινά να ακρωτηριαστούν ή να πεθάνουν. Δυστυχώς το ρεπορτάζ δεν αναφέρεται στις επιπτώσεις της ΛΑΡΚΟ στο περιβάλλον, που τελικά έστω και έμμεσα αφορούν πολύ περισσότερες ζωές.

"ΚΕΙΜΕΝΟ | ΝΤΙΝΑ ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ (dida@enet.gr) ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΣΗ | JONNEK JONNEKSSON (jonnekjonneksson@yahoo.com)

Στα καμίνια της Λάρυμνας, στους 1.600ο C, δεν λιώνει μόνο το μετάλλευμα που θα δώσει νικέλιο. Λιώνουν ανθρώπινες ζωές - τρεις μόνο μέσα στον Αύγουστο που μας πέρασε! Ο φάκελος της ΛΑΡΚΟ, όμως, μιας από τις 5 κορυφαίες βιομηχανίες μετάλλου στον κόσμο, δεν έχει μόνο εργατικά δυστυχήματα. Συμπυκνώνει την πορεία και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ελληνικού κεφαλαίου στη σύντομη περίοδο της εκβιομηχάνισης της χώρας. Παρακολουθεί την πορεία της εργατικής τάξης από τη στιγμή της γέννησης και ισχυροποίησής της ώς τη σημερινή φάση της διάσπασης και της ταπείνωσης. Η ιστορία της ΛΑΡΚΟ μόνο μελό δεν είναι. Είναι η ιστορία της πάλης των τάξεων στην Ελλάδα. Σκληρή ιστορία, δύσκολο να λιώσει στους 1.600ο C.

Σαν τον πατέρα μου, όπως κι ο γιος μου. Πιθανότατα κι ο εγγονός μου». Κισμέτ; «Ταξική πάλη». Στον κολπίσκο της Μαλεσίνας, απέναντι από τον καφενέ του Πέτρου, το εργοστάσιο στέκει σχεδόν βουβό. Για κάποιον που έχει μάθει να ζει μαζί του. Για τον ξένο καπνίζει αφόρητα, βρομάει σαν δακρυγόνο, ουρλιάζει με όλες τις σειρήνες του κάθε τρεις και λίγο, σκεπάζει το χωριό με τέφρα. «Μα πώς σ' ενοχλεί; Αφού δουλεύει μόνο το ένα από τα πέντε καμίνια...»

Αυτό είναι κάτι εξαιρετικά σπάνιο, σχεδόν πρωτόγνωρο για τους κατοίκους της Λάρυμνας. Κανονικά το εργοστάσιο λειτουργεί 24 ώρες την ημέρα, 365 ημέρες το χρόνο. Κατεβαίνοντας από το βουνό προς τη θάλασσα, το πρώτο πράγμα που βλέπεις είναι οι μεγάλες καμινάδες που δεσπόζουν στον βόρειο Ευβοϊκό. Ολόκληρη η πόλη, όλη η γύρω περιοχή -η Λάρυμνα, το Μαρτίνο, η Μαλεσίνα, το Νέο και το Παλιό Κόκκινο- ζει στη σκιά της ΛΑΡΚΟ.

«Αν ήρθες να γράψεις άλλη μια πονεμένη ιστορία για τη φτωχολογιά, καλύτερα να φύγεις. Το θέμα δεν είναι ο πόνος, είναι η οργή. Αυτήν την αντέχεις; Κι οι αναγνώστες σας θα την αντέξουν Κυριακή μεσημέρι, με το φρέντο στο χέρι;» Ο Γιάννης Φλούδας είναι 48 ετών και δουλεύει στην εταιρεία 33 χρόνια. Σαν τον πατέρα του. «Κι όταν σου λέω "όπως κι ο γιος μου", δεν είναι γιατί δεν ονειρεύομαι μια καλύτερη ζωή για κείνον. Αλλά πώς να τη βρει όταν το δημόσιο σχολείο είναι διαλυμένο; Πώς να την κατακτήσει όταν πρέπει να πληρώνω για φροντιστήρια 700 ευρώ το μήνα; Πώς να σπουδάσει όταν θα χρειάζεται 1.000 ευρώ για να ζήσει μακριά από δω; Δεν είναι κισμέτ· δεν γεννιέται κάποιος με προδιαγραμμένη μοίρα να γίνει εργάτης. Είναι έτσι φτιαγμένο το σύστημα, ώστε να μην μπορείς να αποδράσεις από την τάξη σου».

Νοικιασμένος εργαζόμενος, ετών 27. Οι δύο φωτογραφίες τραβήχτηκαν την ίδια μέρα: πριν ο κ. Πάνος Πολίτης πιάσει δουλειά και αφού σχόλασε. Παρότι διαφέρουν χρονικά μόνον όσο η διάρκεια μιας βάρδιας, φαίνονται σαν να απέχουν μια ζωή. Κάτι που για κάποιους συναδέλφους του αποδείχτηκε τραγικά το ίδιο. «Σεβασμός: προς τους εργαζομένους, τους πελάτες, τους συνεργάτες, τους μετόχους, τις τοπικές κοινωνίες, το περιβάλλον. Ασφάλεια: στην υψηλότερη βαθμίδα. Εμπιστοσύνη: ανάμεσα στους εργαζομένους, τους συνεργάτες, τους πελάτες και τις τοπικές κοινωνίες». Αυτές είναι οι αρχές που διακηρύσσει πως έχει, μέσα από την ιστοσελίδα της, η ΛΑΡΚΟ.

Ακούγονται σαν τραγική ειρωνεία όλα αυτά καθώς περπατώ στην παραλία της Λάρυμνας. Παντού, σε κάθε κολόνα, σε κάθε τοίχο, υπάρχουν ακόμη τα κηδειόχαρτα των τριών νεκρών του Αυγούστου. Τότε που σταμάτησαν να δουλεύουν όλα τα καμίνια. Με μια μικρή χρονοκαθυστέρηση.

Το πρώτο θανατηφόρο δυστύχημα στη ΛΑΡΚΟ για φέτος (στα 46 χρόνια λειτουργίας της αριθμεί, σύμφωνα με τους εργάτες, 50 νεκρούς) έγινε στις 2 Αυγούστου. Τότε το καμίνι 3 πήρε φωτιά και απανθρακώθηκε ένας εργάτης. Χρειάστηκε να γίνει και δεύτερο δυστύχημα, στις 27 Αυγούστου, για να ανακοινώσει ο γ.γ. του υπουργείου Ανάπτυξης πως δεν θα διεξαγάγει μόνο τον προβλεπόμενο από τη νομοθεσία έλεγχο, αλλά ότι έδωσε εντολή προσωρινής σφράγισης των πέντε ηλεκτροκαμίνων στο εργοστάσιο της Λάρυμνας, ώστε να διεξαχθεί πλήρης έλεγχος στις συγκεκριμένες εγκαταστά- σεις». (Σύμφωνα με το υπουργείο, τακτικός έλεγχος στη ΛΑΡΚΟ έγινε τον Μάρτιο του 2008.) Αλλος ένας νεκρός, δύο ελαφρά τραυματίες και ένας ακόμη που χαροπάλευε στο ΚΑΤ. Πέθανε 10 μέρες αργότερα.

Τώρα τα μνημόσυνα έγιναν, έχει λιακάδα και όλα μοιάζει να 'χουν ξεχαστεί. Το «εργασιακό Νταχάου», όπως το αποκαλούσαν ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΓΣΕΕ, ΠΑΜΕ, δεν απασχολεί κανέναν. Ούτε καν τους ίδιους τους εργαζομένους. Στα καφενεία και τις ταβέρνες του χωριού τους το μόνιμο θέμα συζήτησης είναι τι θα απογίνει η εταιρεία. Η απελθούσα κυβέρνηση είχε βγάλει στο σφυρί το 36% των μετοχών της ΛΑΡΚΟ.

Η διαδικασία επιλογής θα ολοκληρωνόταν τον Νοέμβριο. Ο κ. Καραμανλής, στην αγωνία του να κλείσει τη μαύρη τρύπα του προϋπολογισμού, ετοιμαζόταν να χαρίσει μια εταιρεία αξίας άνω των 2 δισ. ευρώ στον στρατηγικό επενδυτή για 150 εκατ. ευρώ. Τώρα η διαδικασία έχει παγώσει.

Αν κανείς θέλει να μελετήσει την εργατική τάξη στην Ελλάδα, θα πρέπει να ερευνήσει και για τη ΛΑΡΚΟ. Μέχρι το 1901 η Λάρυμνα ήταν μια καθαρά αγροτική περιοχή. Τότε ξεκίνησε η εκμετάλλευση των μεταλλείων· τότε φτωχοί τσοπάνηδες και μικροκληρούχοι της Κωπαΐδας έγιναν σε μια νύχτα εργάτες. Το 1963 ο Πρόδρομος Αθανα- σιάδης - Μποδοσάκης ιδρύει τη ΛΑΡΚΟ και τρία χρόνια αργότερα το εργοστάσιο. Γύρω από αυτό κατασκευάζει δύο οικισμούς με σχολεία, νηπιαγωγεία, αθλητικές εγκαταστάσεις, εκκλησίες και πολιτιστικά κέντρα για τους εργαζομένους της εταιρείας.

Η χιλιοτραγουδισμένη τσιμινιέρα δεσπόζει στο τοπίο και στη ζωή ολόκληρης της περιοχής. Σε χαρά ή σε σχόλη, στην καθημερινότητα και στις αργίες, καπνίζει συνεχώς. Γι' αυτό και όταν η τσιμινιέρα «πάγωσε» για 110 μέρες, το 1977, το ομώνυμο τραγούδι έγινε ο ύμνος των απεργών εργατών. Στην Ελλάδα του Καζαντζίδη και των γκασταρμπάιτερ ήταν για κάποιον μεγάλη τύχη να δουλεύει στου Μποδοσάκη. Μέχρι τις αρχές του '80, οπότε -αφού ο ιδρυτής την ξεζούμισε και χρώσταγε παντού- μπαίνει στο νόμο για τις προβληματικές, εκκαθαρίζεται και περνά στον έλεγχο του Δημοσίου.

Η κυρία Αργυρούλα κρατάει στην αγκαλιά την εγγονή που έχει το όνομά της. Ζει στον εργατικό οικισμό της Λάρυμνας από 5 χρονών. «Ηρθαμε εδώ με τους γονείς μου για να δουλέψουν στο εργοστάσιο. Το '60 ήταν πολύ σπουδαίο να είσαι εργάτης στην Ελλάδα και να μην ξενιτευτείς. Ο Μποδοσάκης έφτιαξε το εργοστάσιο, τον οικισμό που μένουμε και το διπλανό χωριό. Ημασταν μια μικρή κοινωνία από όλα τα μέρη της Ελλάδας. Ηταν, βέβαια, πολύ βρόμικα από τη σκόνη. Φαντάσου: φαίνονταν οι πατημασιές σου και δεν μπορούσες ν' ανοίξεις τα παράθυρα. Ομως, δεν ξέραμε πόσο επικίνδυνα είναι αυτά. Ο οικισμός συνδεόταν με το χωριό με βάρκα. Ο δρόμος φτιάχτηκε από τα τοξικά απόβλητα, με τα οποία ο Μποδοσάκης μπάζωνε τη θάλασσα επί χούντας. Τότε χαιρόμασταν που είχαμε ψωμί να φάμε. Οι άνθρωποι τότε δεν ήξεραν τι πάει να πει εργάτης, τι πάει να πει μεροκάματο. Ηταν μια αποκομμένη περιοχή με καμιά πενηνταριά μαντριά. Σε πολλά σπίτια είχαν τη φωτογραφία του βασιλιά και δίπλα του Μποδοσάκη. Τον θεωρούσαν ευεργέτη. Μέχρι την απεργία του '77, βεβαίως».

Τριάντα οχτώ χρονών, 25, 34. Χρήστος Δόσκορης. Κώστας Ντελής. Γιάννης Παπακωνσταντίνου. Είναι οι τρεις τελευταίοι νεκροί στη μακρά ιστορία της πιο βαριάς βιομηχανίας της χώρας. «Στην ημερήσια διάταξη των κυβερνώντων είναι το ξεπούλημα της ΛΑΡΚΟ και η ανατροπή των "βαρέων και ανθυγιεινών" των μεταλλεργατών. Η ανθρώπινη ζωή, η προστασία και η ασφάλεια των εργαζομένων είναι σε δεύτερη ή τρίτη προτεραιότητα. Καταγγέλλουμε την εγκληματική αδιαφορία των υπευθύνων. Καταγγέλλουμε το κουκούλωμα, που κάθε φορά επι- χειρείται, των πραγματικών αιτίων και των ευθυνών. Κάθε φορά ενοχοποιούνται τα θύματα (Σωληνουργεία Κορίνθου, Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη...)» υπογράμμιζε τον Αύγουστο η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατών Μετάλλου.

Αυτήν τη φορά δεν ενοχοποιήθηκαν τα θύματα. Αυτήν τη φορά -λένε οι άνθρωποι της εταιρείας- έφταιγε η πάστα. Πάστα είναι το υλικό που χρησιμοποιείται για να λιώσει το μετάλλευμα. Για να κάνουν οικονομία, λένε, σταμάτησαν να αγοράζουν πάστα από τη Νορβηγία κι έπαιρναν την πολύ φτηνότερη ουκρανέζικη. «Στην πρώτη γραμμή της παραγωγής είναι φυσιολογικό να έχεις και απώλειες. Για να μην έχεις, πρέπει να τηρούνται όλοι οι κανόνες ασφαλείας, πρέπει να τηρείται αυστηρά η διαδικασία και πρέπει ο εργάτης να είναι απολύτως συγκεντρωμένος σ' αυτό που κάνει. Αν δεν είναι ή αν έχει μια κακιά μέρα επειδή τσακώθηκε με τη γυναίκα του ή αν τον έχει πάρει από κάτω η ρουτίνα, τότε είναι πολύ εύκολο να συμβεί το δυστύχημα». Και τι έγινε, λοιπόν, στη ΛΑΡΚΟ τον Αύγουστο; Είχαν και οι τρεις μια κακή μέρα;

«Αν είχαν μια κακιά μέρα, δεν θα σας μιλούσαμε ανώνυμα». Ετούτα τα δύο στελέχη είναι οι πρώτοι άνθρωποι που συναντώ. Μακριά από τη Μαλεσίνα. Στον μικρόκοσμο της επιχείρησης οι άνθρωποι χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: στα στελέχη και στους εργάτες. Και όταν πρωτογνωρίζεις κάποιον από αυτούς, σπεύδει να σου συστηθεί με αυτήν του την ιδιότητα - στέλεχος ή εργάτης. Αλλα ωράρια, άλλες αποδοχές, άλλα σπίτια, άλλη θέση, άλλη άποψη για ό,τι έχει συμβεί.

«Αυτό που συνέβη τον Αύγουστο δεν ήταν τυχαίο. Είναι το αποτέλεσμα σπατάλης, κακοδιαχείρισης και ενός σκανδάλου που, αν διερευνηθεί στην ολότητά του, είναι μεγαλύτερο από το Βατοπέδι». Τα δύο στελέχη με βομβαρδίζουν με νούμερα και στοιχεία και μ' ένα σωρό άγνωστες έννοιες: κλειδωμένες τιμές, προπώληση, χέτζινγκ, χρηματιστήριο Λονδίνου. Γιατί να μη γράψω τα ονόματά σας; «Είμαστε και οι δύο λίγο πριν από τη σύνταξη. Αύριο-μεθαύριο μπορεί η εταιρεία να πουληθεί. Δεν ρισκάρεις να πάρεις πόδι σ' αυτήν την ηλικία».

Ο Κώστας Πολίτης δηλώνει «60 χρονών, ευτυχώς. Γιατί είναι καθαρά θέμα τύχης να βγεις ζωντανός». Εργάζεται στη ΛΑΡΚΟ από το 1977 - τη χρονιά της απεργίας που κράτησε 110 μέρες και συντάραξε την Ελλάδα. Οι εργάτες της ΛΑΡΚΟ έγιναν σύμβολα για την αντοχή, την αλληλεγγύη και την αποφασιστικότητά τους. Και ο Μποδοσάκης -ιδιοκτήτης 10 μεγάλων βιομηχανιών και προσωπικός φίλος του τότε πρωθυπουργού Καραμανλή, που έστελνε αύρες και κρανοφόρους στους απεργούς- αναγκάστηκε να ικανοποιήσει όλα τα αιτήματά τους.

Αυτή η απεργία έρχεται συνεχώς στις κουβέντες με τους εργάτες που συναντάμε σε σπίτια και σε καφενεία, σε ταβερνεία και σε μπαρ. «Το '66 οι εργάτες έκαναν την πρώτη τους μεγάλη απεργία που κράτησε 60 μέρες. Γύρισαν ηττημένοι και ταπεινωμένοι. Το '77 κέρδισαν πάνω απ' όλα δύναμη, αυτογνωσία, πίστη στην αλληλεγγύη τους. Τότε οι άνθρωποι ζούσαν εξαθλιωμένοι· δυο δυο οι οικογένειες στα σπίτια. Στο εστιατόριο της επιχείρησης, ακόμη και στους δρομίσκους του οικισμού, αλλού κάθονταν τα στελέχη και αλλού οι εργάτες· ήταν σαν απαρτχάιντ. Πώς από αυτήν τη μεγάλη νίκη φτάσαμε στον σημερινό εξευτελισμό, να πεθαίνουν τρεις συνάδελφοι και να μην ανοίγει ρουθούνι; Είναι όλοι φοβισμένοι. Γι' αυτό».

«Τον βλέπεις αυτόν; Απεργοσπάστης. Μόλις κάθεται, σταματάνε οι κουβέντες· το στίγμα το κουβαλάνε ακόμη και τα παιδιά του» μου λέει ο Πάνος Πολίτης, «εργάτης και κομμουνιστής», όπως συστήνεται. Ο Πάνος είναι 27 χρονών και δουλεύει ως νοικιασμένος εργαζόμενος στο εργοστάσιο. «Στη ΛΑΡΚΟ υπάρχουν εργαζόμενοι 4 ταχυτήτων: οι παλιοί που έχουν τις συμβάσεις που κέρδισαν με τη μεγάλη απεργία. Ενας τέτοιος εργάτης μπορεί να βγάζει 2.500 με 3.000 ευρώ. Υπάρχουν αυτοί που μπήκαν με τις καινούργιες συμβάσεις και που για την ίδια δουλειά παίρνουν 1.000 ευρώ. Υπάρχουν οι νοικιασμένοι, που κάνουν επίσης την ίδια δουλειά, αλλά δεν έχουν υπερωρίες, επιδόματα και αποζημίωση. Και, τέλος, υπάρχουν εκείνοι που δουλεύουν με δελτίο παροχής υπηρεσιών ως αυτοαπασχολούμενοι (!), με ασφάλιση στο ΤΕΒΕ, χωρίς κατοχυρωμένα εργασιακά δικαιώματα. Αρα, πώς να συντονιστούμε μεταξύ μας, αφού υποβλέπουμε ο ένας τον άλλον κι αφού μας κάνουν να παραμυθιαζόμαστε πως έχουμε διαφορετικά συμφέροντα;»

Απολυμένος λόγω συνδικαλισμού, ο κ. Γιώργος Νυδριώτης κατέφυγε στην Αθήνα όπου έφτιαξε, μαζί με άλλους εργάτες, το συνδικάτο μετάλλου. Αναγκαστική επιλογή, μας εξηγεί, καθώς το σωματείο των μόνιμων δεν δεχόταν ως μέλη τους νοικιασμένους. Από τους νεκρούς του καλοκαιριού, δύο ήταν μόνιμοι κι ο τρίτος δούλευε σε εργολάβο. Ισως γι' αυτό η οικογένειά του να μου έκλεισε ερμητικά την πόρτα όταν την επισκέφθηκα στο χωριό τους. «Ολοι που δουλεύουμε σε εργολαβίες έχουμε φιλήσει κατουρημένες ποδιές για 600 και 700 ευρώ».

Ο νεαρός που μου μιλάει δουλεύει στο εργοστάσιο από τα 18. Ολοι οι άντρες της περιοχής έχουν κάνει μεροκάματα εδώ, ακόμη και ως μαθητές για να βγάλουν το χαρτζιλίκι τους. Ομως, για τον (ας τον πούμε) «Δημήτρη» το εργοστάσιο κατέληξε η ζωή του:

«Το καθεστώς των εργολαβιών μειώνει το κόστος της εργατικής δύναμης. Οποιος από το μόνιμο προσωπικό συνταξιοδοτείται αντικαθίσταται από νοικιασμένο εργαζόμενο. Αντίθετα, κάποιοι απολύθηκαν την περασμένη χρονιά. Οι εργαζόμενοι στις εργολαβίες εργάζονται στη βαριά βιομηχανία ανειδίκευτοι, χωρίς την απαραίτητη εκπαίδευση, ενώ ανακυκλώνονται συνεχώς, άρα δεν προλαβαίνουν να αποκτήσουν εμπειρία και εξοικείωση με τη δουλειά. Ο ανώτερος μισθός φτάνει τα 1.000 ευρώ, ενώ πρόσφατα είχαμε δύο μήνες απλήρωτοι.

Θα μπορούσε να είναι ένα ειδυλλιακό χωριό. Ομως, μερικές δεκαετίες κακοδιαχείρισης, απληστίας και κομματικών πελατειακών σχέσεων μετέτρεψαν τα χωριά της περιοχής σε χωριά κολίγων, δεσμευμένων από τα μεροκάματα, τα οποία όσο περνά ο καιρός γίνονται όλο και μικρότερα. »Οταν δεν υπάρχει δουλειά, όταν δεν έχεις καμία άλλη εναλλακτική, φοβάσαι να χάσεις και το λίγο που σου πετάνε. Και, φυσικά, δέχεσαι να δουλεύεις χωρίς εκπαίδευση και χωρίς καινούργια και καλοσυντηρημένα εργαλεία και στα χειρότερα πόστα. Και δεν υπάρχει χειρότερο απ' τα καμίνια, πίστεψέ με». Κάθε καμίνι είναι έξι μέτρα ψηλό και έχει διάμετρο 12 μέτρα. Το «5» είναι το μεγαλύτερο, με διάμετρο 18 μέτρα. Για να λιώσει το μετάλλευμα χρειάζεται το καμίνι να φτάσει στους 1.600° C. Ο «Δημήτρης» με κερνάει τον καφέ, πληρώνει την μπίρα του και φεύγει.

«Καμία σχέση με την παλιά εποχή. Παλιά οι εργάτες, μετά την απεργία, έβγαζαν χρήμα. Τώρα τα έρμα δουλεύουν για φραγκοδίφραγκα». Η κυρούλα που κρατάει τον καφενέ δίπλα στα φουγάρα ξεκινάει να θυμάται «γλέντια και χαρές και γέλια. Ηταν κιμπάρηδες οι εργάτες τότε. Και περήφανοι. Αλλιώς η ζωή μας».

Ο πιτσιρικάς που συναντώ μετά ήταν αγέννητος όταν η ζωή ήταν «αλλιώς». «Εγώ μάζεψα τα πτώματα. Και καλά οι δύο που πέθαναν ακαριαία. Τον έναν τον πήρε η φλόγα, τον άλλον η λάβα. Ομως, ο τρίτος που φλεγόταν ακόμη και καιγόταν από τα τοξικά επί δύο εβδομάδες; Τι να κάνεις, όμως; Αυτή είναι η δουλειά, και γυρίσαμε. Δεν φοβάμαι, είναι μέσα στα ρίσκα που παίρνεις». Για 800 ευρώ; «Στην προηγούμενη δουλειά μου, που ήταν επίσης σε βιομηχανία, έπαιρνα 600 και δούλευα 12ωρο. Εδώ είναι καλύτερα. Πόσες φορές θα σε βρει το κακό;»

Εργάζεται στη ΛΑΡΚΟ από το 1977ο κ. Κώστας Πολίτης, από τη χρονιά της θρυλικής απεργίας, δηλαδή, που κράτησε 110 μέρες. Με τα «κέρδη» εκείνου του αγώνα ζουν ακόμη οι παλιοί εργάτες. «Το κακό μπορεί να σε βρει κάθε στιγμή. Τα τελευταία εφτά χρόνια κλάψαμε οχτώ συναδέλφους. Τώρα για το πρώτο ατύχημα λένε πως φταίει το υλικό που χρησιμοποιούμε για να λιώσει το μέταλλο. Στο δεύτερο, το καμίνι εξερράγη και... ήταν κακιά στιγμή. Ομως, το καμίνι "μουγκράει", το ακούς όταν είναι να σκάσει. Ηταν όλοι σωστά εκπαιδευμένοι; Τηρήθηκαν σωστά οι διαδικασίες; Γιατί προσπάθησαν να το σβήσουν αφού είχε πυρώσει κι αφού κάθε νοήμων άνθρωπος ξέρει πως δεν σβήνεις με νερό των 20° C κάτι που καίει στους 1600° C; Αυτά είναι τα ενδιαφέροντα ερωτήματα».

Ο Γιώργος Νυδριώτης είναι φυσιογνωμία πολύ γνωστή. Γνωριζόμαστε από το υπόγειο όπου τραγουδάει η Καίτη Ντάλλη. Εγώ τον ήξερα ως μπουζουξή. Μου συστήνεται ως πρόεδρος του συνδικάτου μετάλλου. «Αναγκάστηκα να φύγω στην Αθήνα, αφού η εταιρεία δεν με ξαναπροσέλαβε λόγω της συνδικαλιστικής μου δραστηριότητας. Το σωματείο των μόνιμων, λόγω του καταστατικού του, δεν μας δεχόταν εμάς τους νοικιασμένους. Ετσι φτιάξαμε το συνδικάτο. Την πρώτη μέρα που γύρισα απ' το εργοστάσιο δεν με αναγνώρισε ούτε το σκυλί μου· τόσο μαύρος ήμουν. Η μάνα μου με παρακάλαγε να φύγω· οι μανάδες μας, οι γυναίκες μας, οι αδελφές μας ζουν πάντα με το φόβο αν θα γυρίσουμε πίσω. Ο κίνδυνος είναι πανταχού παρών. Με το που πατάει το πόδι εκεί ο εργάτης, η πρώτη ευχή που παίρνει είναι "σιδερένιος"».

Οι εργαζόμενοι δουλεύουν με τις φωτιές να πετάγονται πάνω απ' τα κεφάλια τους, ενίοτε και μέσα στα ρούχα τους. Ενστικτωδώς μαθαίνουν να προστατεύονται. Προσέχουν ακόμη και το σκαλί που πατάνε για να αποφύγουν τις χυμένες λάβες. Τόσο πολύ δένονται με το εργοστάσιο και τη δουλειά τους, που έχουν προσωποποιήσει κάθε συμπεριφορά των καζανιών. Λένε ότι «μουλάρωσε», «γκρινιάζει», «πεισμώνει».

Σε ένα δραματικό έγγραφο-προειδοποίηση που έστειλε η Επιθεώρηση Μεταλλείων Νοτίου Ελλάδος (ΕΜΝΕ) προς το υπουργείο Ανάπτυξης, αμέσως μετά το πρώτο θανατηφόρο εργατικό δυστύχημα στις αρχές Αυγούστου, καταγγέλλει πως 10 μηχανικοί καλούνται να επιθεωρήσουν πάνω από 1.200 επιχειρήσεις μεταλλείων!

Εγραφε τότε η «Ελευθεροτυπία»: «Οι επιθεωρητές αδυνατούν πλέον να φέρουν εις πέρας την αποστολή τους, δηλαδή να επιβλέψουν και να εγγυηθούν στοιχειώδεις συνθήκες ασφαλείας στα περισσότερα μεταλλεία της χώρας! Το "έγκλημα" στη ΛΑΡΚΟ είχε, δυστυχώς, προαναγγελθεί. Οι πολιτικοί υπεύθυνοι στο υπουργείο Ανάπτυξης (υπουργός, υφυπουργός, γεν. γραμματέας, προϊστ. διευθύνσεων) γνώριζαν πολύ καλά και από πρώτο χέρι ότι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί έχουν κυριολεκτικά διαλυθεί».

Σ' αυτό το μικρό χωριό των 1.000 κατοίκων οι ξένοι κάνουν πάντα εντύπωση. Τραβάνε τα βλέμματα και προκαλούν απορίες. Ειδικά αν περπατάνε δίπλα στο εργοστάσιο και στον ιδιωτικό του οικισμό. Τότε τους σταματάνε και τους ρωτούν από πού είναι και τι γυρεύουν εδώ. Το βράδυ, όμως, τους κερνάνε μπίρες. «Κοιτάξτε, κυρία μου, σας σταματήσαμε γιατί περπατούσατε χωρίς άδεια της διεύθυνσης. Δεν ξέρουμε τι θέλετε να μάθετε, αλλά φωτογραφίες δεν θα βγάλετε· διαφορετικά, νομίμως (sic) θα σας σπάσουμε τη μηχανή». Κι αφού συζητάμε επί ώρα το νόμιμον του σπασίματος της μηχανής, έχουμε γίνει πια φίλοι. «Μην το ψάχνεις με τους νεκρούς. Ατυχήματα γίνονται κάθε μέρα. Μπορεί κι εσύ, εδώ που είσαι, να πάθεις ένα εργατικό ατύχημα. Φέρ' ειπείν, με το αμάξι σου».

«Οχι ατύχημα, ρε γαμώ το, δολοφονία έγινε!» επιμένει το βράδυ ο Πάνος Πολίτης. «Τρύπησε το καμίνι, έγινε το μπαμ. Εγώ ήμουν γύρω στα 150 μ. μακριά. Με το πρώτο μπαμ καταλάβαμε ότι η ζημιά ήταν εκεί. Τρέξαμε. Ρωτάω, "Βγήκατε όλοι έξω;". Μου λένε, "Ψάχνουμε τον Κώστα". Ο ένας συνάδελφος έψαχνε τον άλλο, αρπάζαμε φωτιά. Εβραζε κάτω ο τόπος, πατάγαμε, παίρναμε φωτιά, προσπαθήσαμε να σβήσουμε, να βρούμε φορτωτές να σπρώξουμε... Τους συναδέλφους ήδη τους είχαμε μαζέψει. Ψάχναμε να βρούμε κι άλλους που μες στον πανικό φύγανε και δεν τους βρίσκαμε. Μόλις σβήσαμε λίγο τη φωτιά και ήταν ανθρωπίνως δυνατό να ξαναπάμε στο σημείο, βρήκαμε τον έναν συνάδελφό μας νεκρό και τον άλλο να χαροπαλεύει. Σας εύχομαι πραγματικά ποτέ να μη ζήσετε στιγμή να ψάχνετε για έναν άνθρωπο νεκρό, έναν συνάδελφο που πριν από μια ώρα είπες καλημέρα, ήπιες καφέ μαζί του. Δώσαμε μάχη για να μη φτάσει η φωτιά στις δεξαμενές προπανίου - που, αν εκραγούν, θα εξαφανιστούν Λάρυμνα, Μαρτίνο, Μαλεσίνα κι όλα τα περίχωρα».

«Το εργοστάσιο ήταν για όλες τις κυβερνήσεις ένας τρόπος να βολεύουν την πελατεία τους. Μεγάλος πελάτης; Σε κάνουν διευθυντή. Μικρός πελάτης; Σε κάνουν εργάτη. Κι έχουν πολλούς τρόπους να σε κρατάνε, αφού, αν είσαι με μπλοκάκι, παρακαλάς να μπεις στον εργολάβο. Κι αν είσαι στον εργολάβο, παρακαλάς να γίνεις μόνιμος. Τρέμουν όλοι να μην κλείσει το εργοστάσιο και μείνουν χωρίς δουλειά. Εν τω μεταξύ, έχουμε μείνει χωρίς θάλασσα, χωρίς καθαρό αέρα, χωρίς δέντρα. Η ΛΑΡΚΟ αδειάζει τη σκουριά στη θάλασσα, μπαζώνει τα ρέματα, πετάει τα απόβλητα στα γύρω βουνά. Κι αν σε ρωτήσουν ποιος σ' τα 'πε όλα αυτά, να πεις "ο Πέτρος ο καφετζής, που είναι 31 κι έχει έναν γιο 2,5, και που δεν ψήφισε κανέναν τους στις εκλογές γιατί κανείς τους δεν ήταν εκεί όταν τον χρειάστηκε"».

Τα δύο δυστυχήματα του Αυγούστου είναι στη φάση της δικαστικής διερεύνησης. Η Επιτροπή Μεταλλείων αναμένεται να βγάλει τα πορίσματά της και ο εισαγγελέας να σχηματίσει δικογραφία. Η διαδικασία πώλησης της ΛΑΡΚΟ πάγωσε λόγω εκλογών. Η εταιρεία ανακοίνωσε ότι θα αποζημιώσει τις οικογένειες των νεκρών και θα προσλάβει άλλα μέλη της οικογένειάς τους στο μόνιμο προσωπικό. Οι νεκροί δικαιώνονται;

Το προφίλ της εταιρείας

Η ΛΑΡΚΟ παράγει ετησίως 2.500.000 τόνους κοκκοποιημένο σιδηρονικέλιο. Οι μεγαλύτεροι παραγωγοί προϊόντων ανοξείδωτου χάλυβα (κατασκευαστές όπλων, ηλεκτρονικών συσκευών, ειδών οικιακής χρήσης) εμπιστεύονται το προϊόν της, το οποίο θεωρείται μοναδικό λόγω της παντελούς απουσίας άνθρακα. Αυτό τοποθετεί την εταιρεία μεταξύ των πέντε κορυφαίων παραγωγών στον κόσμο, με μερίδιο 40% της ευρωπαϊκής αγοράς. Το προϊόν της είναι σχεδόν 100% εξαγώγιμο και συναλλαγματοφόρο. Η επιχείρηση απασχολεί 1.300 άτομα, γεγονός που την καθιστά έναν από τoυs εργοδότες με σημαντική συνεισφορά στο ΑΕΠ τns Ελλάδας, με τέσσερα κύρια μεταλλευτικά κέντρα και δραστηριότητα σε πέντε νομούς. Ανήκει στο Δημόσιο (33,5%), στην Εθνική Τράπεζα (36,43%), στη ΔΕΗ (28,56%) και στην κρατική εταιρεία κινητών αξιών ΔΕΚΑ (1,51%).

Ακούστε

..............1..............

Μάνος Λοΐζος - Φώντας Λάδης

«Τα τραγούδια μας» (MINOS MSM 279)

Ο κλασικότερος δίσκος της εργατικής τάξης. Τα τραγούδια ακούγονται ακόμη και σήμερα σε πορείες και απεργίες. Κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1976· ωστόσο, 8 από τα τραγούδια του δίσκου απαγορεύτηκε να παίζονται από τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης. Ο Λοΐζος κατάγγειλε δημοσίως το γεγονός και τα παρουσίασε σε μια μεγάλη συναυλία τον Δεκέμβριο του 1976 στο γήπεδο της Νέας Σμύρνης. Οι πωλήσεις του δίσκου ξεπέρασαν τα 100.000 αντίτυπα. Το τραγούδι «Πάγωσε η τσιμινιέρα» υπήρξε προφητικό για τους εργάτες της ΛΑΡΚΟ και νιώθουν σαν να γράφτηκε γι' αυτούς.

Διαβάστε

..............1.............

Claude Lefort, «Η προλεταριακή εμπειρία»,

εκδόσεις Στάσει Εκπίπτοντες

Η εργατική τάξη δεν αντιδρά απλώς μέσα στην ιστορία απέναντι σε οικονομικά προσδιορισμένους εξωτερικούς παράγοντες (βαθμός εκμετάλλευσης, επίπεδο ζωής), αλλά δρα και πραγματικά, παρεμβαίνοντας επαναστατικά όχι με βάση κάποιο προδιαγεγραμμένο από την αντικειμενική συνθήκη σχέδιο, αλλά σε συνάρτηση με τη συσσωρευμένη ολική της εμπειρία. Ο Λεφόρ εξηγεί πως το να είσαι προλετάριος είναι κατ' αρχήν το βίωμα και η επίγνωσή του.

«Λάρκο '77»

Εκδοση του γραφείου Ανατ. Στερεάς

& Εύβοιας του ΚΚΕ

Αποσπάσματα ελληνικού και ξένου Τύπου, φωτογραφίες και μαρτυρίες από την απεργία που κράτησε 110 μέρες και έγινε σύμβολο για την εργατική τάξη της χώρας.

..............2..............

Τσαρλς & Κρις Τίλι, «Η εργασία στον καπιταλισμό», εκδ. Καστανιώτη

Ο ιστορικός Τσαρλς Τίλι αναλύει, μαζί με το γιο του Κρις, το ερώτημα πώς και γιατί η κοινωνική οργάνωση της εργασίας αλλάζει ανάλογα με το πεδίο εφαρμογής της και σε κάθε διαφορετική χρονική περίοδο. Το βιβλίο αποτελεί μια «γροθιά στο στομάχι» της νεοφιλελεύθερης θεωρίας που κυριαρχεί σήμερα παγκοσμίως. Αποτελεί ένα αισιόδοξο εργαλείο για όλους όσοι ασχολούνται με τα προβλήματα της εργασίας, καθώς και για κάθε εργαζόμενο που θέλει να κατανοήσει τις προοπτικές της εργασίας.

Δείτε

Στιούαρτ Μπερντ και Ντέμπορα Σέιφερ,

«The Wobblies»

Οι wobblies, εκ του IWW, δηλαδή Industrial Workers of the World, ήταν το πρώτο ταξικό εργατικό κίνημα στις ΗΠΑ. Στους κόλπους του συγκέντρωσε τα καταπιεσμένα κομμάτια της εργατικής τάξης, δηλαδή ανειδίκευτους εργάτες, μετανάστες, μαύρους και γυναίκες.

..............2 ..............

Βίρνα Μολίνα, Ερνέστο Αρδίτο,

«Η καρδιά της φάμπρικας»

Οι εργάτες της κεραμοποιίας Ζανόν παίρνουν στα χέρια τους τη διαχείριση του εργοστασίου όταν ο ιδιοκτήτης αποφασίζει να το κλείσει. Αρχίζουν και πάλι να παράγουν πλακάκια, αλλά χωρίς αφεντικά. Είναι το πρώτο αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο στον κόσμο.

..............3..............

Michael Glawogger, «Ο θάνατος του εργάτη»

Σπονδυλωτή ταινία για την αόρατη εργατική τάξη στις εσχατιές του κόσμου. Από τους αυτοαπασχολούμενους ανθρακωρύχους της Ουκρανίας μέχρι τους εργάτες στο ηφαίστειο Ijen στην Ινδονησία και από τους εκδοροσφαγείς της Νιγηρίας μέχρι τους Παστούν στο διαλυτήριο πλοίων του Gadani.

Το σκάνδαλο της κακοδιαχείρισης και της προπώλησης

«Οι εργάτες είναι κακομαθημένοι. Δεν εκτιμούν τίποτα από όλα όσα τους προσφέρει η εταιρεία. Δωρεάν σπίτια, δεν πληρώνουν λογαριασμούς, όσα παίρνουν τους μένουν στο χέρι. Κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο μια λίστα με γκόλντεν μπόις και τάχα μου άχρηστους διευθυντές, που τάχα μου αυξήθηκαν από 12 σε 52 τα τελευταία χρόνια. Είναι και το δικό μου όνομα στη λίστα. Γιατί να γράψεις για τους εργάτες και τα ατυχήματα και όλα αυτά και να μη γράψεις για το τεράστιο έργο που προσφέρει η εταιρεία στην περιοχή και την Ελλάδα ολόκληρη;» Το γκόλντεν μπόι που κάθεται απέναντί μου μου μιλά «για τη φύση του εργάτη, που είναι απείθαρχη και τεμπέλικη κι όλο ζητάει, ζητάει, ζητάει».

«Ε, λοιπόν, τη λίστα με τα γκόλντεν μπόις τη βγάλαμε εμείς. Οπως κι εμείς δώσαμε στη Δικαιοσύνη τα στοιχεία για το σκάνδαλο. Κι αν τολμάνε, ας αμφισβητήσουν πόσο Νεοδημοκράτης είμαι. Είμαι δεξιός από άποψη, αλλά δεν μπορούσαμε να κλείσουμε τα μάτια. Βούλιαξαν την εταιρεία και θα σας εξηγήσω πώς». Ο Αντρέας Κορέτζελος είναι ο πρόεδρος αυτού που μετά την απεργία του '77 αποκαλούν όλοι Μεγάλο Σωματείο. «Σήμερα, πάλι, παρέλαβαν καινούργια τζιπ για τα στελέχη. Από την ώρα που ανέλαβε η Ν.Δ., τους 14 διευθυντές τούς έκανε 52 - όλους με μισθό από 5.000 έως και 10.000 ευρώ μηνιαίως, με πολυτελή εταιρικά αυτοκίνητα και πιστωτικές κάρτες για τα ψώνια τους. Τα έξοδα διοικητικής λειτουργίας εκτινάχθηκαν κατά 252% έναντι του 2004. Το μεγάλο φαγοπότι, όμως, έγινε με την προπώληση του νικελίου».

Ο Γιώργος Σουρούνης, παλιός συνδικαλιστής, ήταν ο πρώτος που μου μίλησε επωνύμως για το σκάνδαλο της ΛΑΡΚΟ. «Φαγώθηκαν πολλά λεφτά, περίπου 400 εκατομμύρια ευρώ. Η περίφημη Ομάδα του Λονδίνου, Αλογοσκούφης, Δούκας και ο διορισμένος από αυτούς διευθύνων σύμβουλος Θανάσουλας, έκλεισαν συμφωνίες με τράπεζες του Λονδίνου, οι οποίες ενεπλάκησαν και στα δομημένα ομόλογα των ασφαλιστικών ταμείων, όπως οι JP Morgan, Goldman Sachs, Barklays, Hypo. Προπώλησαν την παραγωγή για δύο χρόνια, από το 2005 έως το 2007, με τιμή 21.000 δολάρια τον τόνο, κάτω από την τρέχουσα τιμή του LME (Χρηματιστήριο Μετάλλων Λονδίνου) και κάτω από το κόστος παραγωγής της επιχείρησης. Από το 2004 και μετά, όταν οι τιμές του νικελίου διεθνώς εκτινάχθηκαν στα ύψη, η εταιρεία δεν μπόρεσε να αποκομίσει τα έσοδα που αντιστοιχούσαν, γιατί είχε προπωλήσει το 70-80% της ετήσιας παραγωγής της των επόμενων χρόνων σε τιμές σημαντικά κατώτερες από αυτές που διαμορφώθηκαν -όπως αναμενόταν- στις διεθνείς αγορές. Οταν οι τιμές νικελίου εκτινάχθηκαν, η ΛΑΡΚΟ συνέχιζε να πουλάει σε τιμές έως και 60% φθηνότερα!»

«Εχουμε δώσει όλα τα στοιχεία που διαθέτουμε στον εισαγγελέα» λέει ο Αντρέας, δείχνοντάς μου τη μηνυτήρια αναφορά. Οντως, ο οικονομικός Τύπος αναφέρει πως «η ΛΑΡΚΟ σταμάτησε το hedging το 2008, όταν οι τιμές των μετάλλων κατέρρευσαν και εισέπραξε όλη τη ζημιά! Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η εταιρεία να καταγράψει ζημιά άνω των 350 εκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με τον επίσημο ισολογισμό χρήσεως 2006 και 2007. Το 2008 η ζημιά ανήλθε στα 150 εκατομμύρια».

Λάθος ή πρόθεση; «Τα σωματεία μας έχουν καταγγείλει το σκάνδαλο από τότε, πήγαμε τα στοιχεία στον εισαγγελέα, έγιναν ερωτήσεις στη Βουλή... Ο πρωθυπουργός δεν απάντησε ποτέ». Και πώς να απαντήσει, όταν ο βουλευτής της Ν.Δ. Σίμος Κεδίκογλου (και ένας από τους μάρτυρες κατηγορίας στη μηνυτήρια αναφορά που έκαναν οι εργαζόμενοι) δήλωνε την επαύριο της ιστορικής ήττας του κόμματός του σε τηλεοπτικό σταθμό: «Προσπαθούσα να δω τον πρωθυπουργό επί δύο χρόνια για τη ΛΑΡΚΟ και δεν μου έκλεισε ποτέ ραντεβού»."

Τι σημαίνει ΛΑΡΚΟ

Στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο, κάποιοι συμπολίτες μας που είτε είναι ανενημέρωτοι είτε είναι επικίνδυνοι για τον τόπο, επανέφεραν θέμα Λάρκο. Ας δούμε λοιπόν, τι σημαίνει Λαρκο, με τη βοήθεια του Google Earth. Οι παρακάτω φωτογραφίες προέρχονται από τα δύο μεταλλεία της λάρκο στην κεντρική και δυτική εύβοια-μεσσάπια.

1. Τα δύο μεταλλεία, δεξιά και αριστερά στο χάρτη, με τα μπλε βελάκια (για μεγαλύτερη ανάλυση, κλικάρετε πάνω στις εικόνες). Προσέξτε από τι ύψος διακρίνεται το μεταλλείο των Μεσσαπιων.

2. Μέρος της περιοχής όπου θέλει να κάνει γεωτρήσεις η λάρκο. Το συνολικό μέγεθος των διεκδικήσεών της αγγίζει τα... 20.000 στρέμματα! Στο πάνω μέρος διακρίνονται τα Θαψά.

3. Εικόνα από το νταμάρι της λαρκο στην κεντρική εύβοια. Ή με άλλα λόγια, το πως θα γίνει η περιοχή της εικόνας 2, αν έρθει η συγκεκριμένη εταιρεία για εξορύξεις.

4. Αριστερά ο όρμος των Θαψών και δεξιά ο Τσίλαρος. Φυσικά επειδή το μετάλλευμα κάπως θα πρέπει να "ταξιδεψει" μέχρι τα εργοστάσια, έχει προταθεί η λύση οι δύο παραλίες να γίνουν λιμάνια.

5. Το λιμάνι μεταφόρτωσης του μεταλλείου στα Μεσσάπια. Μία εικόνα από το μέλλον που ορισμένοι διεκδικούν για τον Τσίλαρο και τα Θαψά...

6. Για το τέλος, μία συνολική άποψη του (πολύ μικρού σε σχέση με τις διεκδικήσεις της στην περιοχή μας) μεταλλείου της λάρκο στα Μεσσάπια. Ακόμα και ο δρόμος που οδηγεί από το μεταλλείο στο λιμάνι, έχει υποστεί περιβαλλοντική υποβάθμιση σε μία ζώνη 200-300 μέτρων δεξιά και αριστερά.

Το μόνο επιχείρημα των υποστηρικτών της λάρκο που μοιάζει να έχει κάποια βάση είναι το θέμα των θέσεων εργασίας που θα δημιουργηθούν. Όμως δεν στέκει, καθώς θα δημιουργηθούν γύρω στις 50-70 θέσεις εργασίας (και πολλές λέω), αλλά αντίστοιχα θα χαθούν πολλαπλάσιες στον γεωργικό και κτηνοτροφικό τομέα, στην υλοτομία και τη μελισσοκομία και φυσικά στην μόνη αναπτυξιακή διέξοδο της περιοχής μας, τον τουρισμό. Γιατί ένας αθηναίος ή ένας χαλκιδαίος να έρθει στην περιοχή μας, είτε για τρεις μέρες είτε για να χτίσει μία εξοχική κατοικία; Έτσι δεν θα δουλέψουν ούτε τα εστατόρια, ούτε οι οικοδομές, ούτε τα εμπορικά της περιοχής μας. Αξίζει για 50 κακοπληρωμένες θέσεις εργασίας να μαραζώσει η περιοχή και να καταστραφεί ο τόπος μας;

Υ.Γ. Ευτυχώς οι κάτοικοι του Μετοχίου έχουν καταλάβει τι σημαίνει λάρκο, πράγμα που ορισμένοι κοντόφθαλμοι (ευτυχώς μειοψηφία) στο Βίταλο αρνούνται να δουν. Όσο για τους 1-2 δίγλωσσους του δημοτικού συμβουλίου, τους αξίζουν "συγχαρητήρια"! Άξιος ο μισθός τους!

Υ.Γ.2 Καλές γιορτές!

Χωροταξικός σχεδιασμός της περιοχής μας και ΛΑΡΚΟ

Την προηγούμενη εβδομάδα ενεκρίθη το 'ειδικό πλαίσιο χωροταξικού σχεδιασμού και αειφόρου ανάπτυξης για τον τουρισμό'. Με λίγα λόγια, καθορίζει ποιες περιοχές έχουν περιθώρια ανάπτυξης του τουρισμού και ποιας μορφής. Η περιοχή μας (η Β2.8) χαρακτηρίζεται ως περιοχή με περιθώρια ανάπτυξης ήπιων και εναλλακτικών μορφών τουρισμού. Πέραν των πλεονεκτημάτων της υπαγωγής μας σε αυτή την κατηγορία (όπως η θεσμοθετημένη διατήρηση του αρχιτεκτονικού τοπίου, οι περιορισμοί στη δόμηση και προστασία του περιβάλλοντος) υπάρχουν και τα "ψιλά γράμματα".

Στο παραπάνω σχέδιο αναφέρεται επί λέξη:

"Επίλυση συγκρούσεων με άλλες χρήσεις
[...]
Β. Τουρισμός - Εξόρυξη: Η άσκηση εξορυκτικών δραστηριοτήτων, η πρωτογενής επεξεργασία των ορυκτών πρώτων υλών στους χώρους εξόρυξης και η εξασφάλιση των αναγκαίων θαλάσσιων διεξόδων για τη διακίνηση των προϊόντων εντός των περιοχών που χαρακτηρίζονται με το παρόν ως περιοχές προτεραιότητας τουρισμού δεν μπορεί λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών και της φύσης της δραστηριότητας να αποκλειστεί. Η επέκταση της δραστηριότητας στις περιοχές αυτές και σε τμήματα που εντοπίζονται νέα κοιτάσματα, είναι δυνατή ύστερα από συνεκτίμηση κοινωνικών, οικονομικών και περιβαλλοντικών (εφαρμογή σύγχρονων μεθόδων εξόρυξης, επεξεργασίας, μεταφοράς, διαχείρισης αποβλήτων, περιορισμού / αντιμετώπισης των οχλήσεων και αποκατάστασης του τοπίου) παραμέτρων.Η «εκμετάλλευση» της δραστηριότητας ως ειδικού ενδιαφέροντος τουριστικού πόρου, συμπεριλαμβανομένης της αξιοποίησης των παλιών μεταλλείων είναι υπό προϋποθέσεις δυνατή και επιθυμητή."

Με άλλα λόγια, "είναι θεμιτό" η ΛΑΡΚΟ να έρθει στην περιοχή μας για εξόρυξη, να καταστρέψει τα βουνά μας, να κάνει λιμάνι τα Θαψά (διότι αποτελούν "αναγκαία θαλάσσια διέξοδο"), αφού φυσικά μας υποσχεθεί ότι θα αποκαταστήσει μετά το τοπίο (εδώ γελάμε)! Αναρωτιέμαι ποιοι σύγχρονοι Αινστάιν σκέφτηκαν ότι οι τουριστικές περιοχές, πόσο μάλλον οι περιοχές ήπιας τουριστικής ανάπτυξης, είναι συμβατές με εξορύξεις! Δηλαδή η Κύμη δενμπορεί να αντέξει το βάρος της ακραίας τουριστικής ανάπτυξης, αλλά μπορεί να αντέξει τις μπουλντόζες της ΛΑΡΚΟ!

Υ.Γ. περιμένω με αγωνία τους δυθιράμβους στον τοπικό τύπο....

2η Οικολογική Γιορτή Στην Εύβοια

Η "οικολογική δράση στην Εύβοια" διοργανώνει 3ήμερη γιορτή (12-13-14 Σεπτέμβρη) στο Κρηπίδωμα Χαλκίδας. Αντιγράφω από το κείμενο που μοιράστηκε:

"Η ιδέα για τη δημιουργία αυτής της γιορτής προέκυψε από την επιθυμία μας να εκφράσουμε έναν άλλο τρόπο επικοινωνίας, οικολογικής-κοινωνικής ευαισθησίας και δράσης. Από πέρυσι, με τη διοργάνωση της 1ης Ευβοϊκής Γιορτής, προσπαθήσαμε να βρούμε τρόπουςνα αγωνιστούμε συλλογικά για να αλλάξουμε τις ζωές μας, να πειραματιστούμε λύσεις, να ανοίξουμε συζητήσεις, έξω όμως και ενάντια σε κάθε κομματικό ή οποιοδήποτε άλλο ιεραρχικό θεσμό. Να δημιουργήσουμε σχέσεις συντροφικότητας μεταξύ μας που να πλουτίζουν την καθημερινότητά μας στον τόπο που ζούμε. Για εμάς είναι αυτονόητο ότι τα δάση είναι η ανάσα που τόσο βίαια μας αποσπούν, ότι θέλουμε να κολυμπάμε, τόσο εμείς όσο και τα ψάρια, σε θάλασσες καθαρές και ότι εξοργιζόμαστε με το μολυσμένο νερό και τη δηλητηριασμένη τροφή μας. Ευτυχώς όλα αυτά τα αυτονόητα έχουν αρχίσει πια να σιγοψιθυρίζονται από όλο και περισσότερους ανθρώπους…

Έτσι και φέτος, μια από τις κύριες δραστηριότητές μας θα είναι η προβολή της οικολογικής γεωργίας. Αυτό δεν το κάνουμε μόνο επειδή τα «βιολογικά» είναι περισσότερο υγιεινά από τα συμβατικά τρόφιμα. Δεν είναι ζήτημα απλά τεχνολογίας. Υποστηρίζουμε την οικολογική γεωργία επειδή είναι η μόνη βιώσιμη λύση, σε μια πραγματικά αποκεντρωμένη, ελεύθερη, οικολογική κοινωνία. [...]

Φέτος, θελήσαμε να δώσουμε μεγάλη βαρύτητα, να αναδείξουμε, τα σοβαρά οικολογικά εγκλήματα της περιοχής, για τα οποία ευθύνονται εταιρείες που πλουτίζουν, με την καταστροφή της φύσης, άρα και της ίδιας μας της ζωής.

Γιατί ένα χρόνο μετά την πρώτη οικολογική γιορτή τα ζητήματα που αφορούν την Εύβοια είναι πολλά και σημαντικά και δεν σηκώνουν ούτε απραξίες ούτε μικροπολιτικές. Γιατί ο «μπαξές» έχει από όλα: ΛΑΡΚΟ, καύση RDF σε ΑΓΕΤ, υπεραλιεία και μόλυνση ευβοϊκού, λύματα χοιροστασίων, υγροβιότοπος Κολοβρέχτης, μονάδες λιθάνθρακα σε Μαντούδι και Αλιβέρι, αιολικά πάρκα, ρύπανση από ΝΕΟΧΗΜΙΚΗ και Τσιμεντάδικο…και φυσικά αρκετές χιλιάδες στρέμματα λιγότερο δάσος. Μερικά αποτελούν αιχμές κοινωνικής δράσης αλλά όλα ανεξαιρέτως είναι άμεσης προτεραιότητας. "

Και το πρόγραμμα εκδηλώσεων:

Παρασκευή 21:00
Γιάννης Μανόπουλος: Κλιματικές αλλαγές – Τρόποι αντιμετώπισης

Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Μεσσαπίων “Ταναϊς”: ΛΑΡΚΟ

Πολίτες κατά του λιθάνθρακα

Πρωτοβουλία ενάντια στις βλαπτικότητες: Οι αγώνες των κατοίκων ενάντια στις καταστρεπτικές δραστηριότητες των μεταλλείων στη Χαλκιδική

Σάββατο 19:00
Ρέα Πηγιάκη: Βιολογική γεωργία

Αυτόνομο Στέκι: Προσπάθεια για μία αντικαπιταλιστική κριτική στη βιοτεχνολογία

Παιδιά του Σωλήνα: Ο ρόλος της BIONOVA στην προώθηση των Γ.Τ.Ο.

Ανταρσία στον Εύριπο: Πράσινος καπιταλισμός

Μαύρο Πιπέρι: Κοινωνική οικολογία, μία πρόταση για το παρόν, ένα όραμα για το μέλλον

Κυριακή 12:00
Κίνηση για την επανοικειοποίηση της υγείας: Κριτική στην ιατρική και το ρόλο των φαρμακευτικών εταιρειών

Σπόρος: Καλάθι

Εναλλακτική Κοινότητα Πελίτι: Δράσεις Πελίτι

Ομάδα για την Διάσωση του Κολοβρέχτη

Η καταπάτηση του υγροβιότοπου του Κολοβρέχτη

Σχολιασμός Νομαρχιακού Συμβουλίου για τη ΛΑΡΚΟ (23/11)


Δυστυχώς δεν μπόρεσα να παρακολουθήσω το νομαρχιακό συμβούλιο στις 23/11, οπότε η ενημέρωσή μου βασίζεται στο ρεπορτάζ του Σερβιτόρου.

Με βάση αυτό λοιπόν, η προϊσταμένη της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος κ. Ιωαννίδου υποστήριξε πως 'δεν τίθεται θέμα σύγκρισης ανάμεσα στις υποθέσεις των δήμων Μεσσαπίων και Κύμης, γιατί από τη μια γινόταν λόγος για εξορυκτική δραστηριότητα και για 3.780 στρέμματα ελάτης ενώ τώρα είναι 27 στρέμματα για έρευνα', καθώς και ότι 'η μη απάντηση από το δήμο Κύμης στο σχετικό έγγραφο της Ν.Ε. λαμβάνεται ως θετική απάντηση. Για την ίδια το θέμα είναι λήξαν, αφού η μελέτη έχει εγκριθεί από την περιφέρεια Στερεάς στις 8/1/2007 και έχει περάσει η προθεσμία προσφυγής'.

Η κ. Ιωαννίδου φαίνεται να παραγνωρίζει πως η ΛΑΡΚΟ είναι κερδοσκοπική εταιρεία, οπότε είναι φως-φανάρι ότι μετά την έρευνα ακολουθεί η εξόρυξη. Επίσης, ποια λογική αναφέρει πως η μη απάντηση θεωρείται θετική απάντηση; Εκτός φυσικά και αν έχουν ληφθεί από πριν κάποιες αποφάσεις και η σιωπή τις ευνοεί. Τέλος, το θέμα δεν είναι , ούτε και θα μπορούσε να είναι, λήξαν καθώς υπάρχουν αντιδράσεις κατοίκων, δημοτικών και νομαρχιακών συμβουλίων. Εκτος και αν συμφέρει κάποιους να θεωρείται λήξαν....

Ο νομάρχης κ. Μπουραντάς 'τόνισε ότι πολλά πράγματα δεν λειτούργησαν σωστά αυτή την περίοδο. Ο ίδιος ανέφερε ότι δεν γνώριζε ως νομάρχης ότι είχε έρθει το θέμα και ότι το έμαθε όταν ήρθε στον τύπο' καθώς και 'ότι όλοι έχουνε ευθύνες αλλά τώρα δεν είναι η ώρα να αναζητηθούν και ότι θα πρέπει το Νομαρχιακό Συμβούλιο να πάρει απόφαση αντίθετη ομόφωνα για να αντιμετωπίσουνε αυτή την κατάσταση και να παρέμβουνε δικαστικά σε συνεργασία με το δήμο'.

Άλλη μια φορά το έγγραφο της περιφέρειας στερεάς Ελλάδας 'παραπέφτει'! Και φυσικά το έγγραφο δεν 'παράπεσε' μόνο στο νομάρχη, αλλά και σε ολόκληρο το νομαρχιακό συμβούλιο! Συμπολίτευση και αντιπολίτευση είναι εξίσου υπεύθυνες. Αναρωτιέμαι, είναι δυνατές τόσες συμπτώσεις; Τι έχει το συγκεκριμένο έγγραφο και 'παραπέφτει' από όλους; Πλέον φαίνεται ότι και σε νομαρχιακό επίπεδο είτε κάποιοι τα παίρνουν για να ασκήσουν πλημμελώς τα καθήκοντά τους, είτε είναι τελείως άχρηστοι στο να τα διεκπεραιώσουν. Φυσικά, μετά από όλα αυτά φαίνεται εύλογη η σπουδή του νομάρχη να μην αναζητηθούν οι πολιτικές ευθύνες! Γιατί άλλωστε να πρέπει οι υπεύθυνοι να λογοδοτήσουν στον κόσμο;

Τελικά για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι τόσο οι "ανεξάρτητοι" όσο και οι εντεταλμενοι των δύο μεγάλων κομμάτων είναι ανίκανοι να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του τόπου και αυτών που τους εξέλεξαν. Ας ελπίσουμε ότι αυτή τους η ανικανότητα και ολιγωρία, δεν θα έχουν μη αναστρέψιμα αποτελέσματα για την περιοχή μας.

Για τη ΛΑΡΚΟ (β)

Διαβάζω στη 'Νεα Πορεία' (την πρασινη εφημεριδα) του Σεπτεμβριου με πυχαίους τίτλους: "Αποκαλύπτουμε την αναξιοπιστία του δημάρχου Δημ. Θωμά. Πως μεθοδεύτηκε η επέλαση της ΛΑΡΚΟ στην Κύμη".

Το (γνωστό) έγγραφο που παρατίθεται αναφέρει πάνω αριστερά: προς Δ.Σ. Δήμου Κύμης. Αναρωτιέμαι ,λοιπόν, στο δημοτικό συμβούλιο δεν υπήρχε πράσινη παράταξη; Όσο "παράπεσε" το έγγραφο για το Θωμά, άλλο τόσο "παράπεσε" για την αντιπολίτευση. Όσες ευθύνες βαραίνουν τον Θωμά και την πλειοψηφία, άλλες τόσες βαραίνουν και την αντιπολίτευση. Είναι εξίσου ανίκανοι με αυτούς που κατηγορούν, καθώς το λειτούργημα που λέγεται "έλεγχος της εξουσίας" ασκήθηκε πλημελώς. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι οι μεν να κρατήσουν την καρέκλα και οι δε να την κατακτήσουν, ανεξαρτήτως κόστους.

Επίσης, διαβάζω στον σερβιτόρο για την τοποθέτηση του "κυρίου" Βελισσαρίου: "Αρχικά δεν γνωρίζουν τι θέλει να κάνει η ΛΑΡΚΟ και μπορεί να μπαίνουν σε αντίθεση μαζί της χωρίς να υπάρχει λόγος. [...]Τόνισε ότι η πρόταση της εταιρίας αφορά την έρευνα και όχι την εξόρυξη και είναι πολλές οι παράμετροι που θα πρέπει να εξεταστούν από την εταιρία για τη συνέχεια των εργασιών της."

Σοβαρα "κύριε" Βελισσαρίου; Τι είναι η Λαρκο και ενδιαφέρεται για την ερευνα, το ΕΜΠ ή η γεωγραφική εταιρεία του στρατού; Η Λαρκο είναι καθαρά κερδοσκοπική εταιρεία. Δεν χρεάζεται πολύ μυαλό για να καταλάβει κανείς ότι μετά την έρευνα ακολουθεί η ΑΠΟΣΒΕΣΗ. Αν η Λαρκο 'βάλει πόδι' στα βουνά μας, το ξέρετε καλύτερα από κάθε άλλον πως δεν θα φύγει μετά με τίποτα.

Ακόμα, απο το ίδιο ρεπορτάζ, για τον κ. Τσικλιδή:"Ο ίδιος είναι αρνητικός εκτός αν η ΛΑΡΚΟ φέρει προτάσεις και τον πείσει ότι θα μπορεί να συνδυαστεί η προστασία του περιβάλλοντος και οι δραστηριότητές της."

Προφανώς! Η Λαρκο θα μας φέρει τις ίδιες ακριβώς προτάσεις με τις οποίες ξεγέλασε τόσους άλλους δήμους και νομαρχίες, με τραγικά αποτελέσματα.

Δυστυχώς, η στάση του δημοτικού συμβουλίου με απογοητεύει. Μάλιστα, καταδεικνύει διάφορες προεκτάσεις (όπως πχ την αποτυχία της αντιπροσωπευτική δημοκρατίας), αλλά επ αυτών άλλη φορα. Τέλος, πολύ φοβάμαι ότι το "ναι μεν, αλλά" όπως διατυπώνεται από την αντιπολίτευση είναι πολύ πιο επικίνδυνο σε σχέση με τη στάση της πλειοψηφίας.

Δημοτικό Συμβούλιο για τη ΛΑΡΚΟ



Την περασμένη Δευτέρα (1/10) συζητήθηκε στο δημοτικό συμβούλιο η αίτηση της ΛΑΡΚΟ προς το δασαρχείο για το χαρακτηρισμό 1.000 στρεμμάτων στο λόφο πάνω από το Μετόχι, με απώτερο στόχο τις έρευνες για σιδηρονικελιούχο μετάλλευμα. Με την καθοριστική συμβολή μελών των περιβαλλοντικών συλλόγων Κύμης και Μετοχίου, το ΔΣ αποφάσισε ένα ομόφωνο όχι, τόσο για τις τωρινές διεκδικήσεις της ΛΑΡΚΟ (που τελικά είναι σχεδόν 10.000 στρέμματα για το δήμο Κύμης) όσο και για ενδεχόμενες μελλοντικές. Πλέον το σημαντικό είναι ο δήμος να ενημερώσει και να κινητοποιήσει τους δημότες, καθώς η ιστορία δείχνει ότι εταιρείες σαν τη ΛΑΡΚΟ δεν "καταλαβαίνουν" από αποφάσεις δημοτικών συμβουλίων και δασαρχείων, παρά μόνο από τη δυναμική και συντονισμένη αντίδραση των κατοίκων.

Υ.Γ. άσχημη εντύπωση άφησε το γεγονός ότι κάποιοι δημοτικοί σύμβουλοι ήταν ανενημέρωτοι για τις διεκδικήσεις, τις πρακτικές και τους στόχους της ΛΑΡΚΟ, με αποτέλεσμα ανούσιους διαπληκτισμούς μέχρι να καταλήξουν στο προφανές.

Υ.Γ.2 ο σύλλογος δασοπροστασίας και προστασίας περιβάλλοντος Κύμης απέκτησε site! Πλέον μπορείτε να ενημερώνεστε και επικοινωνείτε με το ΣΔΑΠΠΕ από εδώ! Παιδιά, καλή μακροημέρευση στο πέλαγος του διαδυκτίου!

Η «ΛΑΡΚΟ»

Το θέμα της ΛΑΡΚΟ είναι πιο εύκολο να εξηγηθεί. Με αίτησή της, στις διάφορες αρμόδιες υπηρεσίες, η «Γ.Μ.Μ.Α.Ε. ΛΑΡΚΟ» ζητά να διενεργήσει 105 ερευνητικές γεωτρήσεις, για εντοπισμό σιδηρονικελιούχου μεταλλεύματος. Οι γεωτρήσεις αυτές ζητά να γίνουν σε περιοχές έκτασης 10.280,43 στρεμμάτων!!! Στις περιοχές «ΦΤΕΡΑΔΑ», «ΚΑΤΑΒΟΛΟΣ», και «ΚΟΤΡΩΝΑ» όλες στα όρια του Δήμου Κύμης. Επίσης στην αίτησή της αύτή, που κατέθεσε αρχές του 2006 ζητά τη διάνοιξη δρόμων 9.220 μέτρων και παρόδιων δρόμων αρκετών ακόμη χιλιομέτρων.
Η έκταση αυτή περιλαμβάνει, μέρος του ελατοδάσους των Κοτυλαίων, περιοχές με βλάστηση μεγάλων πλατύφυλλων δένδρων (όπως βελανιδιές, αριές, καστανιές, πλατάνια κτλ) και περιοχές κοντά στις παραλίες Θαψών, Ναυτικού και Μετοχίου. Σε περίπτωση που συμφέρει την ΛΑΡΚΟ η εκμετάλλευση των εν λόγω περιοχών, καταλαβαίνεται για την τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή που θα συντελεστεί. Κοπή ελάτων, κοπή πλατύφυλλων δένδρων, αλλαγή ροής ρεμάτων, αλλαγή υδροφόρου ορίζοντα, διανοίξεις δρόμων, επεμβάσεις σε περιοχές με σχεδόν παρθένα φύση, πολλά κατάλοιπα από τις γεωτρήσεις κτλ. Επίσης εάν θέλετε να γνωρίζετε περισσότερα για την ΑΛΛΟΙΩΣΗ των περιοχών που δουλεύει ή έχει δουλέψει η ΛΑΡΚΟ, με μια βόλτα στο Μαντούδι, στο Πηλί, στο Κοντοδεσπότι θα δείτε κρατήρες διαμέτρου 500 – 1000 μέτρων με λιμνάζοντα νερά, επίσης θα δείτε τεράστιες εκτάσεις αποχωματώσεων και χιλιάδες κομμένα δένδρα (αυτά σίγουρα δεν θα τα δείτε). Επίσης η συστηματική μόλυνση του Ευβοϊκού με βαρέα μέταλλα (καθημερινό θέμα στις τηλεοράσεις) είναι δείγματα της περιβαλλοντικής συμπεριφοράς και συνείδησης αυτής της εταιρείας.
Ευτυχώς τα Δασαρχεία Αλιβερίου (με έδρα την Κύμη) και Χαλκίδας απαγορεύουν, οποιαδήποτε εργασία, στις συγκεκριμένες περιοχές, με τις ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ τους. Όμως ενώ με σαφή αιτιολόγηση του Δασαρχείου ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ την παραχώρηση των συγκεκριμένων εκτάσεων, ήδη έχουν αρχίσει πιέσεις προς τα δασαρχεία (γιατί αυτά στην ουσία «μπλοκάρουν» το έργο αυτό) από την Περιφέρεια, δηλαδή από την Λαμία!!! Με αλλαγή της μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, ότι δηλαδή οι γεωτρήσεις θα είναι 97 αντί για 105, η περιφέρεια πιέζει τα 2 δασαρχεία έτσι ώστε να εισηγηθούν ΘΕΤΙΚΑ για το εν λόγω πραγματικά καταστροφικό, για το φυσικό περιβάλλον και την οικονομία του Δήμου μας, έργο.
Οι συνέπειες στην κτηνοτροφία, στον τουρισμό, στην αναψυχή, στην άθληση, στα δάση και γενικότερα στο φυσικό τοπίο και στη φυσιογνωμία της περιοχής θα είναι ανεπανόρθωτες, αντιστοίχου μεγέθους με την ζημιά από την πιθανή τοποθέτηση ανεμογεννητριών.

Πριν ολοκληρώσουμε την παρουσίαση αυτών των θέσεων και προτάσεών μας, θυμίζουμε και τονίζουμε ότι ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΤΕΡΗ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ – ΣΕ ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ – ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΔΑΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΘΑΛΑΣΣΕΣ. Και η περιοχή μας είναι προικισμένη από αυτά τα δύο ανεκτίμητα αγαθά. Εμείς πρέπει να τα προστατεύσουμε, να τα διαχειρισθούμε με σύνεση και σεβασμό και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να δεχθούμε αλλοίωση, συρρίκνωση, υποβάθμιση ή καταστροφή τους.

ΓΙΑ ΤΑ ΔΥΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ:
Τοποθέτηση ανεμογεννητριών και μεταλλευτική δραστηριότητα από την ΛΑΡΚΟ.
Προτείνουμε ένα ξεκάθαρο και οριστικό «ΟΧΙ».
Και αυτό το «ΟΧΙ» πρέπει με όλες μας τις δυνάμεις να το στηρίξουμε από κοινού, πολίτες και κάτοικοι της περιοχής, Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Κύμης και φορείς και υπηρεσίες.

Σ.ΔΑ.Π.ΠΕΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΑΣΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΥΜΗΣ Όσοι θέλουν να μάθουν περισσότερα για τον ΣΔΑΠΠΕ και να γίνουν μέλη ή να λάβουν μέρος σε ενέργειες και προσπάθειές μας ή να βοηθήσουν με άλλο τρόπο, μπορούν να επικοινωνήσουν με τους:· Γιώργο Βαλιάνο, Κύμη, τηλ.: 6976706686, 2 222 0 24156· Δημήτρη Σουφλέρη, Καλημεριάνοι, τηλ.: 2 222 0 23268, 693 2107398

E-MAIL: sdappe_kimis@yahoo.gr