Που υπάρχει καλό κοντοσούβλι; Γιατί τα έγγραφα παραπέφτουν; Που θα κολυμπήσουμε; Που σερβίρουν καλά αλκοόλια; Γιατί μας κοροιδεύει η ΛΑΡΚΟ; Το ρακόμελο σε τι θερμοκρασία σερβίρεται; Ποια τα οφέλη της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας; Τι καιρό κάνει στο χωριό μας;
Σε τέτοιου είδους ερωτήματα φιλοδοξεί να απαντήσει το παρών blog. Όπως όλα τα μεγάλα φιλοσοφικά προβλήματα, έτσι και αυτά δεν έχουν οριστική απάντηση, ελπίζω όμως το "ταξίδι" να είναι ενδιαφέρον!
Το ημερολόγιο έγραφε 21 Ιουνίου. Στο τηλέφωνο ήταν ένας καλός φίλος, μόλις είχε δει στις ειδήσεις το φιάσκο της συναυλίας της Winehouse στο Βελιγράδι. Εκείνες τις πρώτες ώρες, πολλά ακούγονταν. Κάποιοι μιλούσαν μέχρι και για ακύρωση ολόκληρου του Ejekt Festival. Έπαιζε οι προσκλήσεις που είχαμε για τη συναυλία Moby-Winehouse να ήταν άκυρες… Ευτυχώς, τελευταία στιγμή έγιναν κάποιες αλλαγές στο line-up και δεν αναβλήθηκε ο Moby.
Το επόμενο βράδυ, στην πλατεία νερού, ο Moby ξεκίνησε με μια φανταστική παραλλαγή του Raining Again, βάζοντας στίχους από το Rehab της Winehouse! Εισαγωγή-φόρος τιμής στην καλύτερη γυναικεία φωνή της τελευταίας εικοσαετίας….
Υ.Γ. They tried to make me go to rehab but I said 'NO, NO, NO'
Η απεργία της προηγούμενης Τετάρτης θα μείνει ιστορική για δυο παραμέτρους: τις σφοδρότατες συγκρούσεις που έγιναν στο Σύνταγμα και στους γύρω δρόμους, καθώς και την πλήρη διαστρέβλωση των όσων γίνονταν από τα ΜΜΕ.
Προσπάθησα να κατέβω στο Σύνταγμα γύρω στις 2 (και όχι πιο νωρίς, καθώς ορισμένοι κλάδοι δεν μπορούν να απεργήσουν!) και ήταν αδύνατον. Περιμετρικά του Συντάγματος υπήρχαν διμοιρίες των ΜΑΤ που εμπόδιζαν τον κόσμο να φτάσει εκεί. Το σκηνικό ίδιο στο πάνω μέρος των Ακαδημίας, Πανεπιστημίου, Σταδίου, Ερμού. Οι μπάτσοι να πετάνε απίστευτες ποσότητες δακρυγόνων και να εφαρμούν προς τον κόσμο με φοβερή λύσσα. Από την άλλη πλευρά, ο κόσμος να σπάει στα στενά, αλλά μετά από λίγα λεπτά να ξαναμαζεύεται απαιτώντας να φύγουν τα ΜΑΤ, ώστε να προχωρήσει προς την πλατεία.
Όπου ο «κόσμος» αποτελούνταν από πολίτες όλων των ηλικιών, με κέντρο βάρους τα δεύτερα -άντα ή τα πρώτα -ήντα. Φαίνεται, είχαν δοθεί εντολές από ψηλά να μην φτάσει όλη η πορεία στο Σύνταγμα, καθώς η εικόνα που έπρεπε να έχουν τα διεθνή ΜΜΕ ήταν αυτή των τριών χιλιάδων διαφωνούντων και όχι των πολλών δεκάδων χιλιάδων που είχαν αποκλειστεί στους γύρω δρόμους. Κάποια στιγμή λίγο πριν την τελική ψήφιση του μεσοπρόθεσμου και ενώ από το Σύνταγμα μας τηλεφωνούσαν γνωστοί και μας ενημέρωναν για τις άπειρες ποσότητες χημικών που έπεφταν, τις πέτρες και τα μάρμαρα που πέταγαν τα ΜΑΤ, καθώς και τον τριψήφιο αριθμό τραυματιών, συνειδητοποιήσαμε ότι τελικά όχι μόνο δεν θα μας άφηναν να πάμε Σύνταγμα, αλλά και στόχος τους ήταν να διαλύσουν την όποια συγκέντρωση γινόταν.
Σε εκείνο το σημείο είδα την «αγανάκτηση» του κόσμου να μετατρέπεται σε οργή. Παππούδες με αντιασφυξιογόνες μάσκες και γιαγιάδες με μαλόξ στο πρόσωπο, βοηθούσαν 15χρονους να σύρουν γλάστρες ή κάδους στο κέντρο του δρόμου και να δημιουργούν ένα υποτυπώδες οδόφραγμα για τα ΜΑΤ και τους δολοφόνους ΔΕΛΤΑ/ΔΙΑΣ. Γονείς μαζί με τα παιδιά τους, ξήλωναν πλάκες πεζοδρομίου και αντιστέκονταν όπως μπορούσαν στον καταιγισμό δακρυγόνων.
Όποιος από αυτούς που πήγε Σύνταγμα έκανε το λάθος να ενημερωθεί από τα μεγάλα ΜΜΕ, θα νόμιζε ότι το πρωί ζούσε σε άλλη χώρα. Αξίζει να σημειωθεί πως το μεσημέρι και όλο το απόγευμα, ενώ στο κέντρο γίνονταν οι σφοδρότερες συγκρούσεις των τελευταίων χρόνων, σε σημείο ο Δεκέμβρης του 08 να μοιάζει παιδική χαρά, τα τηλεοπτικά κανάλια (με την εξαίρεση του Αλτερ για κάποιο διάστημα), έδειχναν επαναλήψεις και σήριαλ! Και όταν το βράδυ αναφέρθηκαν στα γεγονότα του μεσημεριού, αγνόησαν πλήρως το τι συνέβη στα πέριξ του Συντάγματος και επικεντρώθηκαν εκεί! Και φυσικά, για άλλη μια φορά θριάμβευσε το στερεότυπο των 300 μπαχαλάκηδων/κουκουλοφόρων/γνωστών-αγνώστων που δεν άφηναν τους ειρηνικούς (αυτό το τόνιζαν σε κάθε ευκαιρία) διαδηλωτές να εκδηλώσουν την αντίθεσή τους!
Η αλήθεια, βέβαια, ήταν πολύ διαφορετική και άβολη। Οι λίγοι που είχαν αποφασίσει σε κάθε περίπτωση να διαμαρτυρηθούν ειρηνικά, είχαν φύγει πριν τις 12, στο πρώτο κύμα δακρυγόνων που εξαπέλυσε η ΕΛ।ΑΣ. Όμως η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου, είχε κατέβει για να διαμαρτυρηθεί με κάθε τρόπο για το μεσοπρόθεσμο. Στις τρεις το μεσημέρι, δεν υπήρχαν 300 «μπαχαλάκηδες» που εμπόδιζαν δεκάδες χιλιάδες ειρηνικούς διαδηλωτές, αλλά κάποιες δεκάδες χιλιάδες κόσμου που αντιστεκόταν στην τρόικα, το μεσοπρόθεσμο, την κυβέρνηση και τον εκπρόσωπό τους την ΕΛ.ΑΣ, με όποιο τρόπο μπορούσε καθένας. Ήμασταν όλοι «κουκουλοφόροι».
Πως όχι άλλωστε, όταν για να προστατευτείς φοράς έστω μια μάσκα χειρουργείου, από αυτές που πουλάν στα φαρμακεία με 0,1Ε, γυαλιά ηλίου και πιθανά ένα καπέλο… Και συγχρόνως προσπαθείς να διαφυλάξεις το στοιχειώδες δικαίωμά σου στη δημόσια διαμαρτυρία, απέναντι σε ένστολους δολοφόνους…
Υ.Γ.1 Η γελοιότητα των ΜΜΕ κορυφώθηκε με την φωτογραφία του δακρυσμένου τσολιά, που αναπαράχθηκε μέχρι και σε εξώφυλλα εφημερίδων μεγάλης κυκλοφορίας! Έλα που όμως αυτή η φώτο τραβήχτηκε το 2007 στη συγκέντρωση για τους εμπρησμούς! Αλλά μάλλον η δημοσιογραφική δεοντολογία αντικαθίσταται από την αρχή «μην αφήνεις την αλήθεια να σου καταστρέψει μια καλή ιστορία». Και μετά ορισμένοι από αυτούς αναρωτιούνται γιατί του αποκαλούν αλήτες-ρουφιάνους-δημοσιογράφους!
Ήρθε το καλοκαίρι και μαζί με τις πρώτες ζέστες έφερε και την ανακαίνιση του Εν Πλώ! Ακούγεται ότι θα ανοίξει το επόμενο σαββατοκύριακο, μάλλον το σάββατο. Τον τελευταίο χρόνο παρέμενε κλειστό λόγω των γνωστών γεγονότων που έγιναν πρόπερσι τον δεκαπενταύγουστο, όπου ένα δικό μας παιδί βρέθηκε στο νοσοκομείο με πολλαπλά κατάγματα και αρκετοί γλίτωσαν από καθαρή τύχη σε όσα προηγήθηκαν και ακολούθησαν.
Προσωπικά, εύχομαι το νέο Εν Πλω να λειτουργήσει σεβόμενο τουλάχιστον ένα μίνιμουμ πλαίσιο νομιμότητας. Πιο συγκεκριμένα, η μουσική να είναι σε ανεκτά πλαίσια και να μην ακούγεται μέχρι το στρατόπεδο ή την πρασσούδα. Επίσης, να σερβίρονται καθαρά ποτά και όχι οι γνωστές μπόμπες που συναντάμε στα περισσότερα κλαμπ της Εύβοιας. Να μην υπάρχει η 100% παράνομη είσοδος/ εισητήριο ελάχιστης κατανάλωσης. Και τέλος να μην κάνουν την εμφάνισή τους μπράβοι και άλλα τέτοια πιθηκοειδή, που μάλλον πολώνουν καταστάσεις παρά βοηθάνε.
Υπό αυτές τις συνθήκες καλώς να ανοίξει! Διαφορετικά, μάλλον θα αναπολούμε το περσινό καλοκαίρι...
Λένε ότι ο «παλιός ελληνικός κινηματογράφος» ήταν γεμάτος μεγάλους ηθοποιούς. Διαφωνώ. Ήταν γεμάτος μεγάλους καρατερίστες και είχε ελάχιστους ηθοποιούς. Ο Κωνσταντάρας ήταν ο μεσήλικας γκομενιάρης λεφτάς. Ο Ρίζος το κοντό αλάνι. Ο Σταυρίδης ένα απομεινάρι της αστικής τάξης της Αθήνας του 30, κανείς δεν το θυμάται νέο! Η Βουγιουκλάκη ήταν η ξανθιά γατούλα που έψαχνε τον πολλά βαρύ άντρα και συνήθως τον έβρισκε στο πρόσωπο του Παπαμιχαήλ. Η Βασιλειάδου ήταν η αιωνίως άσχημη θεία ή πεθερά. Ο Χατζηχρήστος πάντα έπαιζε τον χωριάτη που από λάθος έμπλεκε με καταστάσεις που τον ξεπερνούσαν.
Σχεδόν όλες οι μορφές του ελληνικού κινηματογράφου είχαν βρει ένα ρόλο που τους ταίριαζε και με μικρές παραλλαγές αυτόν υποκρινόντουσαν σε κάθε ταινία. Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί τον Μπάρκουλη να παίζει τον ρόλο του Φωτόπουλου στην κάλπικη λίρα και να φωνάζει «αόμματος» ή τον Βουτσά να ντουμπλάρει τον Ηλιόπουλο στο Δράκο.
Ένας από τους ελάχιστους με τεράστιο υποκριτικό ρεπερτόριο και μεγάλο εύρος επιτυχημένων ρόλων ήταν ο Θανάσης Βέγγος. Και αν στο συλλογικό ασυνείδητο έχει καταγραφεί ως ακούραστος τρεχαλατζής, η κορυφαία του στιγμή ήταν ως θηροφύλακας στο «Όλα είναι δρόμος» του Παντελή Βούλγαρη.
του Χριστόφορου (mail: xri_pap στο yahoo τελεία gr)
Οι εξελίξεις είναι συγκλονιστικές, οπότε θα υπάρχει live ενημέρωση από τους ανταποκριτές μας। Από το πρωί ο ΔΗΜαρχος μας, ο αετός της Κύμης και παλικάρι των Κοτυλαίων, ο Δημήτρης της καρδιάς μας βρίσκεται στο ειρηνοδικείο για να υπερασπιστεί την τιμή και την υπόληψη του έναντι κακόβουλων επιθέσεων.
Στη λειτουργία που τελέστηκε στον Ιερό Ναό του Αγίου Αθανασίου, χοροστατούντως του μητροπολίτη Σεραφείμ, κατά την ανάγνωση του Ευαγγελίου ο δεξιός ψάλτης προέβη σε μια συγκλονιστική κακοήθεια: απέδωσε στον Θωμά δηλώσεις που ουδέποτε έκανε. Η ακριβής φράση του ιεροψάλτου που ξεσήκωσε θύελλα στο χριστεπώνυμο πλήθος ήταν «καὶ ἀπεκρίθη Θωμᾶς καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου».
Ευθύς αμέσως, η μύτη-μετρητής Geigger του Θεσμού βάρεσε κόκκινο, ενώ ποτήρια εκσφενδονίζονταν από το γυναικονίτη και η εικόνα του άγιου Θωμά δάκρυσε. Αργότερα ο Δημήτρης μας πήγε στο Ειρηνοδικείο όπου υπέβαλλε μηνύσεις κατά αγνώστων Ευαγγελιστών για διασπορά ψευδών φημών και κατά του ιεροψάλτη για άκριτη αναμετάδοση τους. Και φυσικά ο υπέρτατος ηγέτης έχει δίκιο: ο Θωμάς δεν αναγνωρίζει καμία οντότητα ως κύριο του ή θεό, καθώς ο Θωμάς είναι ο θεος (πιο θεός και από τον Τσακ Νόρρις)!
edit 1:
Αυτή τη στιγμή εκατοντάδες κουμιώτες περιμένουν έξω από το δικαστικό μέγαρο, προκειμένου ο εισαγγελέας βάρδιας που ήρθε εσπευσμένα από τη Χαλκίδα να αποφανθεί κατά πόσον θα ασκηθεί αυτεπάγγελτη δίωξη.
edit 2:
ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗΣ ΝΙΚΗ για το Δημήτρη μας! Ο Σεραφείμ αποδέχθηκε να αφαιρεθούν οι επίμαχες φράσεις από την ανάγνωση του ευαγγελίου και τελικά αποσύρθηκαν οι μηνύσεις! Ήδη στην πλατεία στήνονται σούβλες για αρνιά, ενώ δίπλα στο περίπτερο του Δημά έχει πάρει θέση ένα Ντάτσουν με χωνί που παίζει ‘έλα απόψε στου Θωμά’. Προβλέπεται ολονύχτιο γλέντι, μεγαλύτερο και από αυτό των εκλογών! Κόσμος ανεβαίνει συνεχώς στην πλατεία από τα γύρω χωριά. Φήμες λένε ότι έχουν ήδη ξεκινήσει και τρια πούλμαν από το Αλιβέρι, ενώ προγραμματίζεται έκτακτο βραδινό δρομολόγιο του Αχιλλέα.
edit 3:
Αυτή τη στιγμή επικρατεί ΠΑΝΙΚΟΣ στην πλατεία! Κόσμος σκάει από παντού, στα σκαλιά προς το ρόδον γίνεται το αδιαχώρητο! Από βίντεο που μας έστειλε ανταποκριτής μεταμφιεσμένος σε γιαγιά, μέσα στο Stone η Αρετή μοιράζει πασχαλινά κουλουράκια, ενώ πριν λίγο βγήκε το πρώτο αρνί και συνοδεύτηκε με τα απαραίτητα καπνογόνα!
edit:4
δεν περιγράφεται αυτό που γίνεται στην πλατεία! Ο Δημήτρης μας λικνίζεται υπό τους ήχους του 'έλα απόψε στου Θωμά', η Αρετή τρατάρει τον κόσμο γλυκά του κουταλιού και ο Ηρακλής (όχι Ψαχνών, αλλά Κύμης-Αλιβερίου) κυκλοφορεί με ένα ταψί λουκάνικα. Οι πιτσιρικάδες ξεφορτώνουν ότι γουρούνες περίσσεψαν από το μεγάλο Σάββατο, ενω στο τσακίρ κέφι πέσαν και δυο μπαλωθιές προς του Κατσαρόλα έτσι για το ξεκάρφωμα!
Το Σ/Κ που μας πέρασε έγινε στην Κερατέα το ομώνυμο φεστιβάλ, έχοντας ως κύριο άξονα τη μη δημιουργία ΧΥΤΑ (Χώρος Υγειονομικής Ταφής Απορριμάτων) στην περιοχή. Εν συντομία, την τελευταία πενταετία που η χωματερή των Λιοσίων έχει κορεστεί από τα απορρίματα της πρωτεύουσας, προτάθηκαν ως λύσεις η δημιουργία ΧΥΤΑ στο Οβριόκαστρο Κερατέας και στο Γραμματικό. Όσον αφορά την Κερατέα, οι κάτοικοι από την πρώτη στιγμή αντέδρασαν, εξαντλώντας κάθε νόμιμο μέσο. Μέσα από ψηφίσματα, αποφάσεις δημοτικών συμβουλίων και προσφυγές στη δικαιοσύνη, διακήρυξαν την αντίθεσή τους στο έργο. Παρ όλα αυτά, από τις αρχές του περασμένου Δεκέμβρη η κυβέρνηση αποφάσισε να υλοποιήσει το έργο, αγνοώντας ακόμα και δικαστικές αποφάσεις περί προσωρινής αναστολής των έργων μέχρι να εκδικαστούν τα ασφαλιστικά μέτρα που έχουν καταθέσει οι κάτοικοι.
Εκτός τους ότι κανείς δεν θα ήθελε τα σκουπίδια μιας μεγαλούπολης στην «αυλή» του, ο συγκεκριμένος χώρος έχει κριθεί ακατάλληλος από την αρχαιολογική υπηρεσία, καθώς βρίσκεται μέσα στον αρχαιολογικό χώρο της Λαυρεωτικής. Επίσης, είναι απαράδεκτο εν έτει 2011 να μιλάμε ακόμα για δημιουργία ΧΥΤΑ και όχι (τουλάχιστον) ΧΥΤΥ (Χώροι Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων). Τέλος, το σχέδιο δημιουργίας ΧΥΤΑ της περιοχής, παρουσιάζει σημαντικά κενά ακόμα και στην (δυστυχώς τυπική σε αυτές τις περιπτώσεις) Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων.
Το αποτέλεσμα είναι οι κάτοικοι της περιοχής εδώ και 4 μήνες να έρχονται καθημερινά σε σύγκρουση με αστυνομικές δυνάμεις, διεκδικώντας το αυτονόητο. Ειδικά τον τελευταίο μήνα καθημερινά γεμίζουν με μπάζα τη λεωφόρο Λαυρίου, προσπαθώντας να εμποδίσουν τα μηχανήματα του εργολάβου να φτάσουν στο χώρο, έχοντας απέναντί τους την αστυνομία να επιδίδεται σε αθρόες συλλήψεις και να μετατρέπει την περιοχή σε θάλαμο αερίων (1, 2) και τα ΜΜΕ στη συντριπτική πλειονότητά τους να τους αγνοούν επιδεικτικά, ή στην περίπτωση που ασχολούνται με το πρόβλημα να διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα.
Το θετικό είναι ότι δίνουν ένα αισιόδοξο μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις σχετικά με το πως κερδίζονται οι αγώνες σε τοπικό επίπεδο! Στον αγώνα εναντίον της χωματερής συμμετέχει η πλειονότητα των κατοίκων, ανεξαρτήτως φύλλου και ηλικίας. Κάθε μορφή αγώνα είναι αποδεκτή, είτε πρόκειται για ασφαλιστικά μέτρα και συγκεντρώσεις αλληλεγγύης, είτε για αφισσοκολλήσεις και ρίψη μολότοφ. Τέλος στον αγώνα είναι όλοι ίσοι και ακηδεμόνευτοι από κομματικές «πρωτοπορίες» ή «πεφωτισμένους» δημάρχους και λοιπούς τοπικούς άρχοντες. (Αυτά ίσως μας δείχνουν και τον μοναδικό δρόμο για νικηφόρα αντίσταση στη ΛΑΡΚΟ)
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, διοργανώθηκε το τριήμερο φεστιβάλ με πολλές συμμετοχές! Ο χώρος του φεστιβάλ ήταν η λεωφόρος Λαυρίου, λίγα μέτρα από το μπλόκο ΒΙΟΠΑ όπου καθημερινά έρχονται αντιμέτωποι οι κάτοικοι με τα ΜΑΤ. Δυστυχώς, έχασα την πρώτη μέρα όπου κατέβαιναν Αγγελάκας-Παυλίδης, αλλά απ ότι είδα έχουν ανέβει αρκετά βιντεάκια στο youtube για μια πρώτη γεύση. Οι δυο επόμενες μέρες περιλάμβαναν κυρίως Πασχαλίδη, Πουλικάκο, Ρόδες, Μουζουράκη, Μπαλάφα, Γραμμένο, Locomondo, ηλιοθεραπεία στους αγρούς και άφθονα σουβλάκια με τσίπουρο και κρασι!
Με διαφορά, κορυφαίες στιγμές των δυο ημερών ήταν οι εμφανίσεις Πουλίκα και Αποστολάκη (από Χαινηδες)! Ο Μουζουράκης έδειξε ότι είναι απίστευτος σόουμαν όταν έχει προετοιμάσει μια εμφάνιση, αλλά τραγικά λίγος όταν πρέπει να αυτοσχεδιάσει, ενώ σουρεαλιστικό στιγμιότυπο αποτέλεσαν οι Ρόδες (λεπτομέρειες προσεχώς από τον καλλιτεχνικό συντάκτη του blog!). Τέλος, ξεχώρισαν οι Άκης Κωνσταντόπουλος, που απ ότι μάθαμε διοργανώνει το ετήσιο φεστιβάλ Κερατέας κάθε καλοκαίρι, και οι Αντίποινα.
Συμπερασματικά, ο λαός της Κερατέας δίνει μια δίκαιη μάχη, έχοντας απέναντι του κυβέρνηση, εργολάβους και ΜΜΕ. Όμως ο τρόπος με τον οποίο τη δίνει (ακηδεμόνευτα, με καθολική συμμετοχή και αποδοχή κάθε μέσου αγώνα) θέτει τις βάσεις για ένα θετικό αποτέλεσμα!
Υ.Γ.1 στο χώρο λειτουργούσε και κάτι σαν έκθεση, με κολάζ, γελοιγραφίες, φώτο κλπ.
Υ.Γ.2 Και σου φωνάζω σ’ αγαπώ, και με κοιτάς και σε κοιτώ και βλέπω κόλαση να γίνεται τριγύρω, και τι να γράψω, τι να πω, τι να σου τάξω στο χαμό, θέλεις να πιάσω ένα μπάτσo να τον δείρω;
Πέρασε και το τριήμερο της καθαράς Δευτέρας χωρίς να είναι τίποτα το ιδιαίτερο… Ο καιρός δεν ήταν καλός, ο κόσμος ήταν λίγος και κλεισμένος στα σπίτια του, αν δεν υπήρχε το πάρτυ στο Ρόδον την Κυριακή το βράδυ, θα μιλούσαμε για ένα από τα πιο υποτονικά τριήμερα των τελευταίων χρόνων….
Με αυτά και με εκείνα, συμπληρώνεται ένας μήνας και κάτι, που ο Σερβιτόρος κατέβασε ρολά δημιουργώντας ουσιαστικό κενό στην ενημέρωση. Αν και οι περισσότερες ειδήσεις για την περιοχής μας ήταν απλές αναδημοσιεύσεις των δελτίων τύπου που εξέδιδαν ο δήμος και οι διάφοροι σύλλογοι ή παρατάξεις, η συνεισφορά του ήταν σημαντική καθώς δημοσίευε σχεδόν τα πάντα και είχε πλήρες αρχείο.
Πλέον, για να έχουμε έστω και μια ελάχιστη επίσημη ενημέρωση θα πρέπει να ανατρέξουμε στο σαιτ του δήμου μας, όταν αυτό δουλεύει, αλλά και πάλι δεν είναι βέβαιο ότι θα βρούμε τα πάντα καθώς εκεί δημοσιεύεται μόνο ένα μικρό μέρος των δελτίων τύπου που εκδίδονται.
Στο σημείο αυτό αξίζει να αφηγηθώ μια ιστορία, που είναι ενδεικτική του τι σημαίνει «ενημέρωση» για την δημοτική αρχή. Το μπλογκ μας πρωτοεμφανίστηκε στο διαδίκτυο τον Οκτώβρη του 2006 (πέρασαν κιόλας τεσσεράμιση χρόνια!). Από την πρώτη στιγμή καταχωρήθηκε σχεδόν παντού: στο ψαχτήρι του σερβιτόρου, σε διάφορα σαιτ που συγκεντρώνουν τα blogs της Εύβοιας και τέλος ενημερώσαμε το δήμο για την ύπαρξή του μέσα από τη φόρμα επικοινωνίας που είχε το www.kimi.gr.
Ενώ, λοιπόν, στο δημαρχείο υπήρχε λίστα με τα Ευβοικά ΜΜΕ (καθώς επίσης και πολλούς ιδιώτες) όπου αποστέλλονταν τα δελτία τύπου του δήμου και συγχρόνως ο δήμος γνώριζε για την ύπαρξη μας, μας αγνοούσαν επιδεικτικά. Θα μπορούσε να πει κανείς, πως κάτι τέτοιο συνέβαινε γιατί αφενός δεν είμαστε ΜΜΕ και αφετέρου γιατί κανείς δεν ασχολείται με ένα μπλογκ που έχει κατά μέσο όρο 30 επισκέπτες την ημέρα. Όμως τα γεγονότα δείχνουν το ακριβώς αντίστροφο.
Ο δήμαρχος ήξερε σχεδόν από την πρώτη στιγμή την ύπαρξή μας καθώς είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε πως στο παρελθόν τουλάχιστον δυο φορές (στον δεύτερο Καποδίστρια και στην πτώση του Apachee) έψαχνε να βρει ποιοι είναι οι συντάκτες του μπλογκ! Μάλλον τον ενοχλούσε που υποστηρίζαμε πως δεν ήταν γενικά εναντίον του Καποδίστρια και των συνενώσεων, όπως ήθελαν να περάσουν οι παπαγάλοι του στον κόσμο, αλλά αυστηρά εναντίον της συνένωσης με το Αλιβέρι, όπως επίσης και η κριτική μας στο θέμα του χειρισμού της πτώσης του ελικοπτέρου, όπου φερόταν σαν «βασιλικότερος του βασιλέως» με επιχειρήματα νηπιακού επιπέδου.
Και φτάνουμε στα μέσα του Ιουλίου του 2010, όπου στο mail του Χριστόφορου έρχεται το πρώτο δελτίο τύπου του δήμου Κύμης! Από τότε καθημερινά λαμβάνει όλες τις ενημερώσεις της δημοτικής αρχής. Αυτό συνεχίζεται μέχρι τις αρχές Νοεμβρίου, λίγο πριν τις εκλογές. Σε εκείνο το σημείο, με αφορμή την περιβόητη δημοσκόπηση έγραψα σε ένα σχόλιο μου ως απάντηση σε κάποιον υποστηρικτή του Θωμά «Υ.Γ. στο δημαρχειο υπαρχει λιστα με διευθυνσεις ηλεκτρονικου ταχυδρομιου, οπου αποστέλλονται ανακοινωσεις του δημου και οχι μονο! Μεσα σε αυτη τη λιστα είναι και το mail του Χριστοφορου, του ετερου συντάκτη του blog. Εχει λάβει ενημερώσεις για κάθε κίνηση των Νεων Οριζόντων, αλλά οχι τη δημοσκοπηση! Τι δειχνει πια αυτη η ερμη και εχει γίνει ο θρυλος του διαδικτυου;». Από εκείνη την ημέρα και μετά, το mail του Χριστόφορου αφαιρέθηκε από την λίστα, με αποτέλεσμα να μην ξαναλάβει δελτίο τύπου του Δήμου!
Συμπερασματικά, από το 2006 στο δημαρχείο ξέρουν την ύπαρξή μας, μας διαβάζουν και ενώ έχουμε ζητήσει να μας ενημερώνουν στο mail του blog, δεν τον κάνουν. Στα μέσα του 2010, πιθανά εκ παραδρομής, μπαίνει το mail ενός συντάκτη του blog στη λίστα. Λίγο πριν τις εκλογές, μαθαίνουν ότι είμαστε, έστω και από σπόντα, στη λίστα και μας διαγράφουν!
Αν αυτό αποκαλείται πλήρης και ανοιχτή ενημέρωση τότε και εμείς είμαστε ένα μπλογκ για το Αλιβέρι (σας)!
Με βάση το meteo.gr, το τριήμερο θα έχει αρκετή συννεφιά με λιιιιγο κρύο. Ευτυχώς την Κυριακή ο καιρός θα καλυτερέψει οριακά επιτρέποντας το ψήσιμο των πατροπαράδοτων μπριζολοπανσέτων ενόψει καθαροδευτέρας! Και προφανώς το τριήμερο θα μας βρει στην Κύμη!
του Χριστόφορου (mail: xri_pap στο yahoo τελεία gr)
Πάλι Παυλίδης? Ε, λοιπόν ναι αγαπητέ αναγνώστη, πάλι Παυλίδης! Η προηγούμενη συναυλία του στο Σταυρό του Νότου ήταν τόσο ωραία που και μόνο στην πιθανότητα να επαναληφθεί, συγκροτήθηκε ικανός αριθμός μελών της εθνικής παπαρολογίας για να την παρακολουθήσουν!
Δυστυχώς όλη η συναυλία ήταν μια απογοήτευση. Σε σχέση με την προηγούμενη, το team περιλάμβανε εκτός από τρεις κιθάρες, μπάσσο, τύμπανα, και τον Ορέστη, το παιδί που παίζει αρμόνιο και γενικά έλειπε στις προηγούμενες εμφανίσεις λόγω στρατού. Η προσθήκη αρμονίου διεύρυνε μεν το εύρος των κομματιών που μπορούσαν να ερμηνεύσουν, πχ το τροφή για τα θηρία ή το πάρε με μαζί σου χωρίς αρμόνιο απλά δεν υπάρχουν, αλλά εις βάρος όλων των υπολοίπων. Δεν είναι δυνατόν να έχεις τόσο ψηλά το αρμόνιο, ώστε η πρώτη κιθάρα απλά να ακούγεται, οι άλλες δυο να μην καταλαβαίνεις τι παίζουν και το μπάσσο να μην διακρίνεται.
Επίσης, η playlist ήταν επιεικώς απαράδεκτη. Συνεχείς εναλλαγές, από χαζοτράγουδα σε πιο μελωδικά κομμάτια, που τελικά κούραζαν. Ο κόσμος από ένα σημείο και μετά απλά παρακολουθούσε, ενώ και ο Παυλίδης δεν φαινόταν να χαίρεται τη συναυλία. Πιο πολύ διεκπεραιωτικά έπαιζε παρά με… την ψυχή του! Μάλιστα, δύο φορές μας ρώτησε αν περνάμε καλά καθώς δεν μας άκουγε καθόλου.
Στο τέλος της συναυλίας ο Παυλίδης φέρθηκε σαν δευτεροκλασσάτη βεντέτα, καθώς ενώ είχε προγραμματίσει να κάνει και δεύτερο ανκόρ, δεν βγήκε ποτέ. Έτσι, ενώ σε συνέντευξή του δήλωνε πως θα έπαιζε δυο καινούργια τραγούδια, τελικά ακούσαμε μόνο το ένα. Επιπλέον, δεν έπαιξε ποτέ δύο κομματάρες, το χαζοπούλι και τονκηπουρό.
Τέλος, στην αφίσσα της συναυλίας έγραφε πως τα εισιτήρια κοστίζουν 12 και 15Ε, όμως χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερη προπώληση ήδη από την τετάρτη είχαν εξαντληθεί τα δωδεκάρια. Δηλαδή παίζει ο (αλήτης) διοργανωτής να έβγαλε 50 τεμάχια των 12Ε και όλα τα υπόλοιπα στα 15! Και όλα αυτά τη στιγμή που σε όλες τις συναυλίες η χαμηλή τιμή ισχύει για την προπώληση και η ψηλή για το ταμείο την ημέρα της συναυλίας.
Γενικά, ήταν ένα υποτονικό live…
Υ.Γ. “πως λέει το τραγούδι We will rock you? Ακριβώς το αντίθετο!”
Υ.Γ.2 "Το μόνο που θα θελα κάποτε αν σε ξαναδώ, είναι να πω ευχαριστώ, για το θαύμα που είδα, και να δώσω για μια τελευταία φορά το ρυθμό, στον τρελό σου χορό, στην λευκή καταιγίδα"
του Χριστόφορου (mail: xri_pap στο yahoo τελεία gr)
Μία κιθάρα, ένας μπαγλαμάς και ο Γιάννης Αγγελάκας σε μια δίωρη συναυλία στο Fuzz!
Χθες το βράδυ, με εκλεκτή παρέα πήγαμε να ακούσουμε τον Γιάννη Αγγελάκα. Ήταν η πρώτη φορά που βρεθήκαμε στο Fuzz, το οποίο είναι πολύ ωραίος συναυλιακός χώρος, κλάσεις ανώτερος του Gagarin. Η ακουστική του, για «ροκ» συναυλία, ήταν πολύ καλή, ο εξαερισμός απίστευτος, εύκολα προσβάσιμο (Πειραιώς και Χαμοστέρνας) και με σχετικά εύκολο παρκάρισμα.
Η συναυλία ξεκίνησε κατά τις 10 παρά και κράτησε σκάρτες δυο ώρες, γιατί όπως είπε και ο Γιάνναρος «έχουμε και μια ηλίκια, δεν είμαστε τριαντάρηδες»! Στο δύωρο έπαιξε αρχικά τα πιο γνωστά από Επισκέπτες και ευρύτερα αυτόνομες δισκογραφικές δουλειές του, όπως το Από εδώ και πάνω, Αιρετικό,Σιγά μην κλάψω, ο Χαμένος τα παίρνει όλα. Προς το τέλος, έπαιξε, ή καλύτερα διασκεύασε, Τρύπες. Από τα πιο γνωστά Ακούω την αγάπη, Γιορτή και Δεν χωράς πουθενά, έως τα πιο ψαγμένα Θα ανατέλλω και Νιώθω τυχερός, ενώ έκλεισε με το Όλα είναι δρόμος.
Ο ήχος ήταν εκπληκτικός, όπως ακριβώς αρμόζει στον τραγουδιστή της κορυφαίας ελληνικής ροκ μπάντας. Ο Στάθης Αραμπατζής στην ακουστική κιθάρα ακολουθούσε ομαλά και ο Ντίνος Σαδίκης στο μπαγλαμαδάκι και την ακουστική κιθάρα… απλά έπαιζε παππάδες! «Περίεργη» στιγμή της βραδιάς όταν έπαιξε το τραγούδι-φόρος τιμής στον Μάρκο Βαμβακάρη Αντιλαλούν δυο φυλακές, ενώ η πιο εντυπωσιακή ήταν το κάτι σαν slapping που έκανε ο Σαδίκης στο Χορό!
Γενικά οι συναυλίες του Αγγελάκα είναι… γιορτές και η συγκεκριμένη δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση! Στην παρέα έπαιζαν τρία μισόλιτρα τσίπουρα, ένα εμφιαλωμένο με ετικέτα Μπελλάς, όνομα και πράγμα, ένα πολύ καλό σπιτικό από τη Θεσσαλία (γεια σου Νίκο!) και ένα εκπληκτικό με γλυκάνισο από την Κοζάνη (γεια σου Βάλια!). Μάλιστα αν ο αγαπητός ιδιοκτήτης του blog kymaios δεν ήταν τόσο τσίπης θα είχαμε ένα ακόμα τσίπουρο Τσιλιλή. Τέσπα, κάτι τα τσίπουρα, κάτι οι μπάφοι που σκάσαν στις διπλανές παρέες ήδη από τις πρώτες νότες που γρατζούνισε ο Σαδίκης, το αποτέλεσμα ήταν ορισμένα μέλη της εθνικής ομάδας παπαρολογίας να αναλύουν σε ένα καμένο ροκάδικο στις 3 το πρωί την ανθρωπολογία και αρχιτεκτονική των πόλεων του Βιετνάμ!!!
Υ.Γ. 1
Υ.Γ.2 "Ακούω τις θάλασσες και τα ποτάμια σου Ακούω το γέλιο σου ακούω το κλάμα σου
Τις μελωδίες που γεννιούνται στα σπλάχνα σου Τις πολιτείες και τους ανθρώπους που ταξιδεύουν κάτω απ' το δέρμα σου Ακούω την αλήθεια σου κι' ακούω το ψέμα Και μια μικρή ζεστή αγωνία μου γλυκαίνει το αίμα"
του Χριστόφορου (mail: xri_pap στο yahoo τελεία gr)
Με εξίσου εκλεκτή παρέα περάσαμε το βράδυ της περασμένης Πέμπτης στο Σταυρό του Νότου, ακούγοντας Παύλο Παυλίδη. Οι ευχάριστες εκπλήξεις ήταν αφενός η απουσία αρμονίου και αφετέρου το πρόγραμμα!
Ο Παυλίδης τόσο σαν μέλος των Ξύλινων Σπαθιών, όσο και στην αυτόνομη πορεία του, πάντα στους δίσκους και στα live είχε κάποιον πληκτρά με ουσιαστικό ρόλο στον τελικό ήχο. Όταν, λοιπόν, είδαμε ότι η μπάντα είχε 3 κιθάρες (ούτε οι Maiden δεν χρειάζονται τόσες) ένα μπάσο και τύμπανα, γουστάραμε! Και όντως ο τελικός ήχος ήταν πολύ πιο σκληρός από ότι είχαμε συνηθίσει! Επιτέλους ο Παυλίδης κατατάσσεται εύκολα στη μεγάλη οικογένεια του ελληνικού ροκ.
Το πρόγραμμα ήταν ένα γεμάτο τρίωρο, αυστηρά με τραγούδια δικά του και των Σπαθιών. Ευχάριστο σημείο, το ότι έπαιξε πολλά αγαπημένα από τα Σπαθιά, αλλά όχι τα πιο εμπορικά τους όπως Ξεσσαλονίκη, Λιωμένο Παγωτο και Βασιλιά της Σκόνης. Επίσης, δεν κούρασε επιμένοντας σε δευτεροτρίτα δικά του. Γενικά, το πρόγραμμα ήταν μοιρασμένο ανάμεσα στους τρεις τελευταίους δίσκους του και τους παλιούς ων Σπαθιών, με την εθνική ομάδα παπαρολογίας να διαφωνεί για σχεδόν όλο το βράδυ σχετικά με το ποια υπερείχαν αριθμητικά!
Στο δια ταύτα, άξιζε και με το παραπάνω τα λεφτά του (15Ε είσοδος, 2Ε πρώτο ποτό, 8Ε ποτό). Highlights, η χαζοχαρούμενη ερμηνεία, κάτι σαν σέικ, του πιο… καταθλιπτικού τραγουδιού, η ροκ έκδοση της Φωτιάς στο Λιμάνι και η Λευκή Καταιγίδα!
Με αυτά και με εκείνα έχασα το τελευταίο δουσού του δήμου Κύμης… Όμως ενώ ήταν πολλά υποσχόμενο ως προς το θέμα, οι μικρές πράσινες θεότητες και ο απόλυτος γαλαζοπράσινος ρήτορας απείχαν, στερώντας από τον κυμαικό λαό την τελευταία τους παράσταση. Μάταια η θεία Ιουλία περίμενε τον μυστακοφόρο άδωνι, σωσία του Giancarlo Gianini, για να τον αποχαιρετίσει στο μεγάλο ταξίδι του στη λήθη. Μάλιστα, ο θείος Κορνήλιος ισχυρίζεται πως το πορτρέτο του Κωστάρου Βάμβα δάκρυσε εν τη απουσία του πολύ καλού του φίλου, σχεδόν αδερφού, και παμμέγιστου ηγέτη Ντίνου! Ευτυχώς για τους παριστάμενους, απουσίαζε ο απόγονος του Δημοσθένη, καθώς οι φήμες έλεγαν πως ετοίμαζε τον καλύτερο λόγο του, σε σημείο που να ραγίσουν τα μπετά με προφανή κίνδυνο για τους ακροατές του Δάσκαλου. Αν και, πλέον που είμαστε κυμαλιβεριώτες, μια διάλεξη του απόλυτου γλωσσοπλάστη πιθανά να ήταν η φθηνότερη λύση για την κατεδάφιση του πρώην, πλέον, δημαρχείου!
Στην προηγούμενη ανάρτηση κάποιος ανώνυμος «φίλος» του μπλογκ έγραψε το παρακάτω σχόλιο:
"Για άλλη μια φορά η κύμη (συγγνώμη οι κουμιώτες) δείνουν τα φώτα τους στον πολιτισμό και την δημοκρατία. Ο πολιτικός πολιτισμός του άρθρου είναι ένα δείγμα των στρεβλώσεων που ταλανίζουν τον τόπο μας."
Ξεπερνώντας την αποτυχημένη του προσπάθεια να δημιουργήσει μπούγιο με την πρώτη πρόταση, που ειρωνεύεται (ή έτσι θέλει να δείχνει) συλλήβδην όλους τους κουμιώτες, αυτό το μήνυμα συμπυκνώνει τον κλασσικό αντίλογο σε ανάλογες πράξεις. Τα βασικά προβλήματα αυτού του σκεπτικού είναι ότι κοιτάζει μονομερώς την πραγματικότητα, αγνοεί ουσιαστικές παραμέτρους και βάζει κάτω από το χαλί την ιστορική διάσταση των γεγονότων.
Πιο συγκεκριμένα, στην ίδια πορεία οι δυνάμεις της αστυνομίας έκαναν ευρεία χρήση δακρυγόνων με αποτέλεσμα να λιποθυμήσουν διαδηλωτές και συγχρόνως η αστυνομική βία κατευθύνθηκε ακόμα και σε συνταξιούχους, ηλικιωμένους, καθηγητές πανεπιστημίων, οικογενειάρχες και τόσες άλλες κοινωνικές ομάδες που κάθε άλλο παρά σαν «ταραξίες» στοχοποιούνται από τα ΜΜΕ. Ενδεικτικά, φώτο διαδηλώτριας μετά τις «περιποιήσεις» των ΜΑΤ και διαδηλωτή που χτυπήθηκε από τη μηχανή ενός ανθρωποειδούς της ομάδας Δελτα.
Με το συμβάν στον Χατζηδάκη ασχολήθηκαν και τελικά καταδίκασαν όλα τα κόμματα της βουλής, η συντριπτική πλειονότητα των ΜΜΕ, μέχρι και διάφοροι ανώνυμοι σε μπλογκς, ενώ ο εισαγγελέας άσκησε αυτεπάγγελτη δίωξη και ξεκίνησε έρευνα για να βρεθούν οι υπαίτιοι. Για τα άλλα δύο συμβάντα, υπήρξε σχεδόν απόλυτη σιωπή! Γιατί πασοκ-νέα δημοκρατία (και λοιποί παρατρεχάμενοι Ντόρα-Καρατζαφέρης-Κουβέληδες) δεν καταδικάσανε και αυτά; Η κυρία Τρέμη και τα λοιπά παπαγαλάκια μόνο κουκουλοφόρους είδαν εκείνη τη μέρα στην Αθήνα; Ο εισαγγελέας δεν πήρε χαμπάρι ότι δεν ήταν μόνο ο Χατζηδάκης θύμα της βίας εκείνη τη μέρα; Και τελικά αυτά τα συμβάντα δεν προσβάλλουν τον «πολιτικό πολιτισμό»;
Ευτυχώς ή δυστυχώς, η κοινωνική ειρήνη φτάνει στο τέλος της. Ολοένα και μεγαλύτερες μερίδες του πληθυσμού έρχονται αντιμέτωπες με την ανεργία, την εργασιακή ανασφάλεια, την φτώχεια και την εργοδοτική τρομοκρατία. Οι «τυχεροί» δουλεύουν 12ωρα και 6ήμερα και πληρώνονται τον βασικό των 592Ε χωρίς να ξέρουν τι τους ξημερώνει ενώ οι άτυχοι είναι μικροσυνταξιούχοι και άνεργοι, με ελάχιστες προοπτικές καλυτέρευσης της ζωής τους. Από την άλλη πλευρά, υπάρχει η συντεχνία αυτών που δημιούργησαν το πρόβλημα και περιλαμβάνει όσους στήριξαν ουσιαστικά τη σημερινή κατάσταση. Αυτή η συντεχνία, δυστυχώς έχει το πάνω χέρι στη βουλή, στα ΜΜΕ, στην δικαστική και εκτελεστική εξουσία, και βρίσκει υποστηρικτές σε ένα σημαντικό μέρος της κοινωνίας. Εξοργίζεται για το Χατζηδάκη και συγχρόνως κλείνει τα μάτια στους μη επώνυμους διαδηλωτές και ωραιοποιεί την πραγματικότητα με όμορφες περιγραφές και δόκιμες φράσεις περί «πολιτικού πολιτισμού». Όμως, τελικά η βία στον (κάθε) Χατζηδάκη δεν είναι τίποτα περισσότερο από την αντιβία που ασκεί μέρος της κοινωνίας στους πραγματικούς υπαίτιους της σημερινής κατάστασης. Άλλωστε θα ήταν ουτοπικό να περίμενε κανείς η οικονομική και κατασταλτική βία να παραμένει αναπάντητη εσαεί.
Υ.Γ.1 Δεν προβληματίζει κανέναν το ότι αυτοί που χτυπάνε τον Χατζηδάκη είναι ξεκουκούλωτοι μεσήλικες;;;
Υ.Γ.2 Οποιοσδήποτε, θα προτιμούσε να φάει δυο φάπες όπως ο Χατζηδάκης και να έχει τις οικονομικές απολαβές του, παρά να είναι άνεργος, επισφαλής ή μικροσυνταξιούχος. Και τελικά αυτό θα έπρεπε να είναι το βασικό κριτήριο του τι συνιστά απειλή για τον πολιτικό πολιτισμό, τι σημαίνει βία και πιο πρόβλημα είναι πιο ουσιαστικό
Υ.Γ.3 Μέσα στον Δεκέμβρη γίνανε και τα παρακάτω "μεμονωμένα" περιστατικά: ματατζής προσπάθησε να χτυπήσει στο κεφάλι με πυροσβεστήρα διαδηλωτές (στο πέμπτο δευτερόλεπτο του βίντεο). Τέλος, ανοίγει η διαδήλωση για να περάσει ένα ασθενοφόρο, αλλά ματατζήδες του κλείνουν το δρόμο ενώ μεταφέρει ασθενή! Και όμως, υπάρχουν ακόμα κάποιοι που προσβάλλονται με τις σφαλιάρες στο Χατζηδάκη!
-ήσασταν μέλος μιας από τις πιο διεφθαρμένες και ξεπουλημένες κυβερνήσεις.
-ως υπουργός μεταφορών, συνεχίσατε να απαξιώνατε την Ολυμπιακή και τελικά την πουλήσατε στον Βγενόπουλο. Σήμερα η Ολυμπιακή με την Aegean έχουν συνενωθεί, συγκροτώντας ένα ιδιότυπο μονοπώλιο στις πτήσεις εσωτερικού.
-ως βουλευτής, ευρωβουλευτής και υπουργός των κυβερνήσεων Καραμανλή στηρίξατε έμπρακτα, άσχετα αν τελικά δεν περάσανε, την ιδιωτικοποίηση της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης (άρθρο 16) και την αποψίλωση και τσιμεντοποίηση των δασών (άρθρο 24).
-συμμετείχατε σε μια κυβέρνηση που σερνόταν πίσω από τα ράσα του κάθε Εφραίμ Βατοπεδινού, που διόριζε όπου μπορούσε τα «δικά της παιδιά», που εκβίαζε και εκβιαζόταν από τον κάθε Ζαχόπουλο και Αναστασιάδη, και υμνούσε το τσόκαρο που ακούει στο όνομα Νατάσσα Καραμανλή, αυτή τη «διάνοια» που με πτυχίο νηπιαγωγού έγινε διδάκτωρ ιατρικής.
-ψηφίσατε κάθε προυπολογισμό που έδινε αυξήσεις ενός κουλουριού στους συνταξιούχους και πετσόκοβε δαπάνες από παιδεία-υγεία-έρευνα, προκειμένου να ταιζουμε εμπόρους όπλων και το αστυνομικό παρακράτος.
-είστε συνυπεύθυνος για τα σκάνδαλα των «κουμπάρων», της Siemens, της Mayo, του καρτέλ γάλακτος και πολλαπλάσιων ακόμα που δεν είδαν ποτέ το φως της δημοσιότητας.
-είστε ένας από αυτούς που οδήγησαν τη χώρα στην αγκαλιά του ΔΝΤ και που ακόμα και τώρα ως μόνη λύση βλέπουν τα φιλελεύθερα και αγορατζήδικα φληναφήματα που προβλέπουν την μεταφορά του βάρους της κρίσης πάνω στους μισθωτούς και τους συνταξιούχους, με περικοπές μισθών-συντάξεων και αύξηση της ανεργίας.
Το χθεσινό γεγονός ήταν μια πολύ μικρή ανταπόδοση όλων αυτών που μας προσφέρατε όλα αυτά τα χρόνια! Τα συγχαρητήρια μου σε αυτούς που «ευθύνονται» για το χθεσινό έργο τέχνης στο κέντρο της Αθήνας!
Υ.Γ. Έχει πλάκα που η κυβέρνηση Καραμανλή ψήφισε τον κουκουλονόμο για την αποτροπή τέτοιων βίαιων πράξεων και τελικά αυτοί που έδειραν τον Χατζηδάκη ήταν ξεσκέπαστοι! Διότι πλέον η κοινωνική οργή δεν συγκρατείται…
του Χριστόφορου (mail: xri_pap στο yahoo τελεία gr)
Τραγούδια Αγγελάκα, Cohen, Beattles, Μαραβέγια + γουντυαλλενικές ατάκες ανάμεσά τους + συνειρμοί Μαίρης Αρώνης όταν έπαιζε την Παστα Φλώρα + διαρκής κίνηση στη σκηνή + ατελείωτος χαβαλές = Πάνος Μουζουράκης!
Χθές βράδυ βρεθήκαμε με εκλεκτή παρέα στο Σταυρό του Νότου για να ακούσουμε Μουζουράκη- Μυλωνά. Το σχήμα ήταν απλά εκπληκτικό και έδενε απόλυτα μεταξύ του, άλλωστε παίζουν μαζί τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Μάλιστα όλοι ήταν διαλεγμένες φάτσες: ο ντραμερ θύμιζε πρωτοετή Παντείου, ο σαξοφονίστας Σουηδό τουρίστα που ξεχάστηκε από το καλοκαίρι και ο τρομπετίστας γκαρντ του Ηλυσιακού. Ο Μουζουράκης ήταν το μεγάλο όνομα και φαινόταν, δίνοντας απίστευτη ενέργεια στη σκηνή και μεταδίδοντάς την στον κόσμο! Ευχάριστη έκπληξη ο Μυλωνάς, που η φωνή του μπορεί να τραγουδήσει τα πάντα και πρακτικά κάτι τέτοιο έγινε χθες. Ακούστηκαν από την Υστατη Στιγμή του Σιδηρόπουλου μέχρι Σωκράτης Μάλαμας και από AC/DC μέχρι Διάφανα Κρίνα!
Ξεχώρισαν η ερμηνεία του Come Together που θύμισε την αντίστοιχη του Robin Williams στη συλλογή του Bobby McFerrin, ο ύμνος των 90’s Girl you ‘ll be a Woman Soon, καθώς και το Hallelujah που απ ότι φαίνεται κάθε ανερχόμενος πρέπει να το τραγουδήσει. Η κορύφωση ήρθε κατά τις 4, μετά το τέλος του «επίσημου» προγράμματος, όταν στη σκηνή ανέβηκε ο Απόστολος Βαλαρούτσος, πρώην κιθαρίστας του Παπακωνσταντίνου, που στη μέρα του παίζει παπάδες. Τότε ο κιθαρίστας του Μουζουράκη κάθισε στα ντραμς, ο Μυλωνάς πήρε ηλεκτρική κιθάρα, ο Μουζού μπάσο και ο Αποστόλης την ακουστική και παίξανε το καλύτερο cover του Comfortably Numb των Floyd!
Κατά τις 5 φύγαμε και αφήσαμε την εθνική ομάδα παπαρολογίας, αποτελούμενη από τους kymaio, Β. και Α., στο καμαρίνι του Μουζουράκη να αναλύουν τις διαφυλλικές σχέσεις και άλλα κρίσιμα ζητήματα του κοινωνικοπολιτικού γίγνεσθαι. Ελπίζω ο καινούργιος αποκλεισμός του πολυαγαπημένου μας διαχειριστή να λήξει άμεσα και να τον έχουμε σύντομα μαζί μας!
του Χριστόφορου (mail: xri_pap στο yahoo τελεία gr)
Σε λευκό κλοιό βρίσκεται η Αττική, καθώς το πυκνό χιόνι που πέφτει από τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου έχει δημιουργήσει πολλά προβλήματα. Πιο συγκεκριμένα, στα παρτέρια πέριξ της Κηφισίας το χιόνι φτάνει τους 5 πόντους προβληματίζοντας τους υπεύθυνους του δήμου που μόλις τον προηγούμενο μήνα είχαν φυτέψει πετούνιες.
Σύμφωνα με την Τροχαία, κλειστό, λόγω της χιονόπτωσης, παραμένει το μονοπάτι που οδηγεί από το Μπάφι στην κορυφή της Πάρνηθας, εγκλοβίζοντας 3 ορειβάτες, δυο αλπινιστές και ένα σώμα επιλέκτων του αλβανικού μετώπου.
Στα έκτακτα μέτρα που έχουν ληφθεί από την τροχαία περιλαμβάνεται η απαγόρευση του παρκούρ σε όλες τις κεντρικές λεωφόρους και η υποχρεωτική κατοχή αντιολισθιτικών αλυσίδων σε όλα τα αεροπλάνα που τροχοδρομούν στον Λευτεράκη τον Βενιζέλο.
Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες αγνοείται η τύχη του διαχειριστή του blog, ενώ φήμες τον θέλουν αποκλεισμένο στο vila Mercedes με άφθονες ποσότητες αλκοολούχων διαλυμάτων προκειμένου να αντέξει το κρύο και τις χαμηλές θερμοκρασίες. Kymaie (αχ πως του πάει η κλητική!) σε αυτές τις δύσκολες στιγμές, η σκέψη όλων μας είναι μαζί σου!
Όσον αφορά τον νομό μας, κακοκαιρία και χαμηλές θερμοκρασίες επικρατεί σε όλη την Εύβοια. Στα λευκά έχουν ντυθεί η Δίρφυς, τα Κοτύλαια, η θεία Βιργιλία που περιμένει τον Δημήτρη της καρδιάς της να έρθει να τη ζητήσει σε γάμο καθώς και η μαιμού του Πασοκ για άγνωστους μέχρι στιγμής λόγους.
του Χριστόφορου (mail: xri_pap στο yahoo τελεία gr)
Επιτέλους, κυμαλιβεριώτη αναγνώστη, ο Δήμαρχος μας αναλογιζόμενος τις προκλήσεις του σήμερα προέβη σε ένα τολμηρό βήμα λαμβάνοντας μια απόφαση που θα καθορίσει το μέλλον της περιοχής και την πορεία των επόμενων γενεών! Δίπλα στον ρηξικέλευθο θεσμό των λαικών συνελεύσεων, όπου ο Δημήτρης της καρδιάς μας ενημερώνει τους δημότες άμεσα και αδιαμεσολάβητα χωρίς παρωχημένες διαδικασίες όπως λήψη αποφάσεων μέσω ψηφισμάτων, τοποθετούνται πλέον οι λαικές γιορτές! Θα λαμβάνουν χώρα στην ξακουστή πλατεία μας, μια φορά στα πέντε χρόνια αμέσως μετά τις εκλογές.
Η φετινή λαική γιορτή, κατά το κοινώς λεγόμενον, ‘τα σπασε’! Ταψιά με αρνάκι και λουκάνικα πηγαινοέρχονταν από τον LongJohn στη φλαμουριά, μπόλικο ψωμάκι μοιραζόταν στις γριές που δεν πρόλαβαν να πάρουν αντίδωρο στην εκκλησία και ροζοκόκκινο αλκοολούχο αφέψημα δρόσιζε τα ταλαιπωρημένα από τους πανηγυρισμούς λαρύγγια! Στο τσακίρ κέφι, ο ακούραστος προστάτης και άγρυπνος φρουρός της Κύμης άρχισε να λικνίζεται υπό τους ήχους του δημώδους άσματος ‘έλα απόψε στου Θωμά’! Αχ πόσο λατρεύω τα αγόρια με σουρεαλιστικό χιούμορ!
Και ήταν όλοι τους έκει: ο θείος Κορνήλιος, η θεία Βιργινία, οι αγαπημένες μορφές του απερχόμενου δουσου, η μικρή Αρετή, η γλυκιά μαγείρισσα, ο πατέρας Βασίλειος, ο ημίθεος Ηρακλής και φυσικά ο καπετάνιος των γλυκών, που οι φήμες τον θέλουν να είναι ο μόνος πολιτικός της περιοχής που κατά καιρούς έχει υποστηριχθεί από πράσινους-γαλάζιους-«υπερκομματικούς». Δεν είναι και λίγο ενας ποδοσφαιριστής να έχει αγωνιστεί σε ολυμπιακό, παναθηναικό και αεκ μέσα στην ίδια δεκαετία! Φήμες αναφέρουν ότι κατά τη μία πέρασε από την πλατεία και η μαιμού του πασοκ, ενώ άλλες φήμες τη θέλουν να έπινε πικρό καφέ με παξιμαδάκια στη Μουριά, έχοντας για συντροφιά τη θεία Ιουλία και τη μνημειώδη φωτογραφία όπου ο Παπαναστάσης σε ένα ξέφωτο του δάσους των Κοτυλαίων χαιρετάει τους κότσυφες και τις αλεπούδες.
Τα αποτελέσματα των εκλογών μπορείτε να τα δείτε εδώ και επίσης το ποιοι σύμβουλοι εκλέγονται εδώ. Κάποια πρώτα συμπεράσματα είναι τα παρακάτω:
-πρώτος σε σταυρούς στα πράσινα ψηφοδέλτια της Κύμης είναι ο (καλών προθέσεων αλλά μηδενικής πολιτικής ταυτότητας) Μπελιάς με δεύτερο τον (εγωπαθή και πολιτικά δίγλωσσο) Βελισσαρίου, άσχετα που τελικά δεν εκλέγονται. Από αυτό και μόνο καταλαβαίνει κανείς την ποιότητα της αντιπολίτευσης που θα έχει ο Θωμάς! Απέναντί του θα βρει πάλι ένα σκορποχώρι, όπου οι μισοί δεν θα μιλάνε με τους άλλους μισούς, δεν θα υπάρχει καμία σοβαρή αντιπρόταση και οι θέσεις τους θα εξαντληθούν στον κιτρινισμό και τις προσωπικές επιθέσεις. Και φυσικά με τέτοια αντιπολίτευση θα μπορεί να κάνει ότι γουστάρει, να τους ξεφτιλίζει σε κάθε ευκαιρία και το χειρότερο είναι ότι δεν θα το παίρνουν καν χαμπάρι! Το έργο το χουμε ξαναδεί ήδη από την προηγούμενη τετραετία… Γενικά, αν τα επόμενα τέσσερα χρόνια δεν βάλει κανένα φοβερό αυτογκόλ ο Θωμάς, καλά θα κάνει να προετοιμάζεται και για δήμαρχος 2014-2019.
-ειλικρινά, αναρωτιέμαι ποιοι μπορεί να ψήφισαν τα δυο πράσινα ψηφοδέλτια! Και μόνο το γεγονός ότι κατεβαίνουν δυο ψηφοδέλτια από μια παράταξη, ανταλλάσοντας χαρακτηρισμούς και συμμετέχοντας σε ένα βρώμικο πόλεμο, αρκεί για να καταδείξει και στον πλέον αδαή ότι δεν ενδιαφέρονται για το καλό της περιοχής (όπως και αν το ορίζουν αυτό), αλλά μόνο για τις καρέκλες! Αυτό προφανώς δεν σημαίνει ότι στις άλλες παρατάξεις δεν καιγόντουσαν για τις καρέκλες ή ότι δεν υπήρχαν ενδοπαραταξιακά μαχαιρώματα, αλλά δεν βγήκαν ποτέ να το κάνουν πρώτο θέμα. Ειδικά στην Κύμη, που έχουμε ιστορία στη διάσπαση των πρασίνων, με φράξιες Θεοδώρου, Τσικλιδήδες και εσχάτως επίσημο και βαθύ πασοκ, φαίνεται απόλυτα λογικό οι ενδοπασοκικές αναμετρήσεις να γίνονται σε γηπεδικό κλίμα… Δυστυχώς για τους πασόκους καταφέραμε να εξαγάγουμε τη διάσπαση στο σύνολο του δήμου!
-«λατρεύω» τις πολιτικές αναλύσεις της τηλεόρασης τις εκλογικές βραδιές! Σε αυτές πρωταγωνιστούν αφόρητα κλισέ, όπως «τα μηνύματα της κάλπης», άπειροι κερδισμένοι και συμπεράσματα επιπέδου καφενείου του 70. Φέτος την τιμητική της είχε η ερμηνεία της αποχής. Σε όλα τα πάνελ διαπληκτίζονταν ώστε να βρουν τις αιτίες που ο «λαός» γύρισε την πλάτη στους «πολιτικούς». Εκτός του ότι αναλύσεις που κάνουν το διαχωρισμό σε καλό «λαό» και κακούς «πολιτικούς» είναι επιπέδου νηπιαγωγείου, το πρόβλημα ήταν πως όλοι προσπαθούσαν να ερμηνεύσουν την αποχή κάποιων εκατομμυρίων ψηφοφόρων υποθέτοντας ότι το σύνολό τους χαρακτηρίζεται από ενιαία συμπεριφορά! Προφανώς κάτι τέτοιο είναι εξόφθαλμα λανθασμένο, καθώς ποικίλλουν οι λόγοι για τους οποίους πολύς κόσμος δεν πήγε στην κάλπη.
Κάποιοι, κυρίως σε δήμους με λίγες επιλογές, συνειδητά δεν πήγαν γιατί κανένα ψηφοδέλτιο δεν τους εξέφραζε. Άλλοι, σε μεγάλους δήμους, νόμιζαν ότι κανείς δεν πληρούσε τα κριτήριά τους. Κάποιοι τρίτοι, είναι ενάντια σε κάθε μορφή αντιπροσώπευσης, οπότε για αυτούς η εκλογική διαδικασία είναι χαμένος χρόνος. Πολλοί, είχαν συνηθίσει να ψηφίζουν αυτούς που θα τους βόλευαν σε κάποια υπηρεσία ή έστω σαν συμβασιούχους, αλλά τώρα που λόγω κρίσης αυτά περιορίστηκαν σε μεγάλο βαθμό, προτίμησαν να κάτσουν σπίτι. Άλλοι, δεν ψήφισαν από μόδα, καθώς τελευταία είναι πολύ τρέντυ η τάχα μου απολιτίκ στάση του «όλοι είναι ίδιοι-βαριέμαι τους πολιτικούς» κλπ. Οι παραπάνω λόγοι δεν εξαντλούν το σύνολο των λόγων της αποχής, αλλά δείχνουν πως τελικά δεν υπήρχε ένα ενιαίο «μήνυμα», ούτε μια μοναδική ερμηνεία της αποχής.
του Χριστόφορου (mail: xri_pap στο yahoo τελεία gr)
Ακόμα δεν έχω συνέλθει από το χθεσινό hang over λατρεμένε αναγνώστη! Το πανηγυράκι που στήθηκε χθες στο όμορφο Κυμαλιβέρι δεν έχει προηγούμενο! Ήδη από τις 7, ο θείος Κορνήλιος είχε πιάσει στασίδι στην Κύμη και πηγαινοερχόταν από το Ρόδον στη Μουριά. Κατά τις 9, αφήσαμε τη θεία Ιουλία στο προεκλογικό κέντρο του Παπαναστάση, όπου μια μαυροφορούσα κορασίδα σέρβιρε ελληνικό, πολλά βαρύ και όχι, με παξιμαδάκι, ενώ για τους καλούς πελάτες υπήρχε πεντάστερο Μεταξά. Περιμέναμε μάταια κανένα μισάωρο μήπως εμφανιζόταν η μαιμού του Πασοκ και μας έκανε κοινωνούς των βαθυστόχαστων πολιτικών αναλύσεων της, αλλά δυστυχώς η απώλεια του δήμου σκόρπισε τη θλίψη στους ηγέτες της μνημονιακής παράταξης.
Στην άλλη άκρη της πόλης, είχε στηθεί ξέφρενο γλέντι! Μηχανάκια μαρσάρανε, πιτσιρικάδες παίζανε με κόρνες και μια ντουντούκα παιάνιζε το όνομα του ένδοξου ηγέτη! Στο τσακίρ κέφι η θεία Βιργινία έριξε την ιδέα να πάμε πορεία μέχρι το Αλιβέρι, περνώντας μέσα από τα χωριά. Στην αρχή μαζευτήκαμε καμιά δεκαριά αυτοκίνητα στα Κτελ, αλλά όσο περνούσε η ώρα εκπληρωνόταν η προφητεία «είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε διακόσιοι δεκατρείς»!
Προφανώς η διαδρομή προς τους μαυρογόνατους περιλάμβανε παρελάσεις μέσα από μαρτυρικές περιοχές και κυρίως το άπαρτο, μέχρι χθες, κάστρο του γενειοφόρου αντιπάλου. Δεν μπορείς να φανταστείς, κυμαλιβεριώτη αναγνώστη, την έκσταση του θείου όταν μέσα στην Κονίστρα κόρναρε ασταμάτητα φωνάζοντας συνθήματα όπως «Θωμάς-Θωμάς και πάσης Ελλάς» ή «πάει δεν πάει, ο Τζίμης σας μπιιιιιιιιιιιιιπ»!!!! Στο κονβόι, που ξεπερνούσε τα δυο χιλιόμετρα σε μήκος, ακουγόντουσαν κραυγές ευφορίας και αλαλαγμοί, σειρήνες νοσοκομειακών ενώ κάπου στο βάθος κροτάλιζαν οι ερπύστριες από μπουλντόζες της ΛΑΡΚΟ!
Όταν τελικά φτάσαμε στο Αλιβέρι (το γράφω και βρωμίζει τέφρα το πληκτρολόγιο), σταθήκαμε έξω από τον ομφαλό του δήμου, το κέντρο της Εύβοιας, τον ιερό τόπο της Στερεάς, που είναι αφιερωμένος στον άγιο Θωμά και κατ ευφημισμόν ονομάζεται εκλογικό κέντρο. Εκεί συνέβη το θαύμα των θαυμάτων και ο Δημήτρης της καρδιάς μας, εμφανίστηκε στο λαό χαιρετίζοντας τη νίκη, τον Κώστα, την Φιλιώ και τον κολλητό μου τον Φραγκίσκο! Μετά από 300 δευτερόλεπτα, που στους πιστούς του φάνηκαν για 300 χρόνια, ο πάνσοφος ΔΗμαρχος (από τούδε και στο εξής και το Η θα είναι κεφαλαίο) ανελήφθη εις τα ιδιαίτερα δώματά του, ανανεώνοντας το ραντεβού μας για την επόμενη τετραετία!
Υ.Γ. Στη φώτο, υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος του Θωμά ανακοινώνει στους ψηφοφόρους του τα ευχάριστα αποτελέσματα!
Υ.Γ.2 οποιαδήποτε ομοιότητα με γεγονότα και καταστάσεις, δυστυχώς δεν είναι συμπτωματική….
του Χριστόφορου (mail: xri_pap στο yahoo τελεία gr)
Θωμάς ή Καράπα; Αυτό είναι το δίλλημα που βασανίζει τον κατακαημένο θείο Κορνήλιο τα τελευταία 24ωρα... Από τη μια η πρασινοφρουρός θεία Ιουλία κρεμάει στο μπαλκόνι τα λάβαρα του Κινήματος, προσεύχεται ολημερίς για την ευημερία των spreads και των επιτοκίων και επιθυμεί σφοδρά να δει την καλλίπυγη πρώην δήμαρχο Αλιβερίου να ηγείται του σοσιαλισμού στην Κύμη! Ο πράσινος ο ήλιος να ανατείλλει και ας είναι με μαυρογόνατη επικεφαλής! Ζήτω το ψηφοδέλτιο της ανανέωσης με τον ασκεπή αρρενωπό γεωλόγο, τον θεμελιωτή του σοσιαλισμού και κοινωνό της συμμετοχικής δημοκρατίας, της πράσινης ανάπτυξης και άλλων εύηχων λέξεων!
Από την άλλη, η θεία Βιργινία ξημεροβραδιάζεται στα σκαλάκια του δημαρχείου, κρατώντας το εικόνισμα του Αγίου Θωμά-μεγάλη η χάρη Του και θαυμαστά τα έργα Του, που πρόσφατα κυκλοφόρησαν ως 13ο Ευαγγέλιο με τον γλαφυρό τίτλο '200 αποδείξεις'. Αλλά τι το ψάχνεις, λατρεμένε ψηφοφόρε, οι μικρές θεότητες δεν χρειάζονται αποδείξεις για να πείσουν τους αλλόθρησκους!
